айбламоқ
ayblamoqайбламоқ
фл. 1. Айбли деб топмоқ, айб қўймоқ.
Биров у деди, биров бу деди, ким келинни айблади, ким — куёвни. — Газетадан
[Тантибойвачча] Қизни олиб қочганда, эҳтиёцизликда, бўшангликда қора Аҳмадни айблади. — Газетадан
Тантибойваччақизни олиб қочганда, эҳтиёцизликда, бўшангликда қора Аҳмадни айблади. — Ойбек, Танланган асарлар
2. ҳуқ. Жиноий айб қўймоқ.
Ўша вақтларда маҳаллий раҳбарларни айблашга баҳона топилмай қолганда, уларнинг фарзандлари ва қариндош-уруғларини туҳмат билан қамашарди. — Газетадан