ayblamoq

fl. 1. Aybli deb topmoq, ayb qoʻymoq.

Birov u dedi, birov bu dedi, kim kelinni aybladi, kim — kuyovni. — Gazetadan

[Tantiboyvachcha] Qizni olib qochganda, ehtiyotsizlikda, boʻshanglikda qora Ahmadni aybladi. — Gazetadan

TantiboyvachchaQizni olib qochganda, ehtiyotsizlikda, boʻshanglikda qora Ahmadni aybladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. huq. Jinoiy ayb qoʻymoq.

Oʻsha vaqtlarda mahalliy rahbarlarni ayblashga bahona topilmay qolganda, ularning farzandlari va qarindosh-urugʻlarini tuhmat bilan qamashardi. — Gazetadan