atrof

ot 1. Tevarakdagi fazo, joy, yer; hamma taraf.

Kun botgan, butun atrof qorongʻilashgan edi. — S. Ayniy, Qullar

Yoʻlchi atrofga koʻz tashlar, shamolda shildiragan har bargdan choʻchir edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Kuy kechaning jimligida atrofga ravon oqadi. — S. Zunnunova, Olov

2. Tevarakdagi yaqin joy, yaqin oradagi yerlar.

[Yormat] Atrofdan bironta tarvuz topib keltirish uchun Oʻrozga yalindi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Qorabuloq qishlogʻi va atrofiga qozilik qiluvchi maʼlum zot edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Biror narsaning gir aylanasi, tevaragi yoki cheti, zihi.

Atrofi qora, oʻrtasi gulli patnis. Dasturxon atrofi. Hovuz atrofi.

Asrorqulning koʻz atrofi qizarib, yuzida soxta tabassum aks etdi. — A. Qahhor, Asror bobo

4. koʻchma Tevarakdagi muhit, kishilar.

Maryamxon oʻzi toʻqiganmi yo atrofdan eshitganmi, har vaqt shunday javob berar edi: Kundosh — boshingda tosh, koʻzingda yosh. — Oybek, Tanlangan asarlar

5. 3-shaxs joʻnalish kelishigi va oʻrin-payt kelishigi affikslari bilan koʻmakchi vazifasida qoʻllanadi (atrofida).

Tevarakdagi fazo, joy, yer; tevarakni oʻrab olgan hamma yoq, tomon.CİVAR, ETRAF

загадка окрестность, окружность (чего-л.)

oynam usti qopqoqli, atroflari chanoqli зеркало моё со створками, вокруг – бахрома (Глаза и ресницы)

átirap, ortalıq

Gegend f, Umgebung f, Umkreis m