атайин

1. Махсус равишда, алоҳида бир мақсад билан.

Оромбахш, салқин боғда сайр этиб юрган икки ёш юрак бу сафар ҳам тунда уйларига атайин пиёда жўнашди. — Мирмуҳсин. Умид

[Базаров:] Қани, Адолатхон, извошга чиқинг, атайин сизни олиб кетгани келдим. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Махсус ҳолда, жўрттага.

Йигитлар атайин хиралик қилиб, уни ўтказгани қўйишмайди. — Шарқ юлдузи

умышленно, нарочно, намеренно

bile-tura, jortaǵa

absichtlich, ausgerechnet, mit Absicht, eigens, extra, speziell

delibrately, intentionally, with intention