астойдил

рвш. 1. Чин кўнгилдан, сидқидил билан.

У [Зебо] Элмуродни астойдил севиб қолган эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Бекор қилаётирсиз, оға мен сизга астойдил хизмат қилмоқчи эдим. — С. Сиёев. Аваз

2. Жиддий равишда; ростакамига.

Сафар аканинг астойдил аччиқланганини сезган имом орага тушди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Астойдил куйиб гапираётган меҳмон, Ҳакимжоннинг кўзи уйқуга кетганидан кейингина сўздан тўхтади. — Шарқ юлдузи

3. Ҳалоллик билан, виждонан.

Ҳамма кеча демай, кундуз демай, астойдил ишлаяпти. — Ж. Шарипов, Саодат