asta

rvsh. 1. Past tezlik bilan; sekin.

Shoqosim oʻrnidan turdi, etagining changini qoqib oʻz chaylasi tomon asta joʻnadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Toʻqay ustiga tun qorongʻiligi asta bostirib kelayotgan paytda, u qamishlar orasidan chiqdi. — S. Ahmad. Ufq

2. Past darajadagi tovush bilan; sekin.

Mirzakarimboy yana oʻshshayib tikildi, ammo maslahatgoʻylik bilan asta gapirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Sezilar-sezilmas darajada, shunday xatti-harakat bilan, sekin.

Asta koʻzini ochmoq. Eshikni asta yopmoq.

Ahmad dik etib turib, yelkamga asta urib qoʻydi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

1. Sekin, shoshmasdan; imillab.YAVAŞ

2. Past ovozda, shovqinsiz.

1. посл.ирон. тихо, медленно

2. осторожно

asta soʻzlaganning omoli koʻp у неторопливо и осторожно говорящего большие цели (т.е. он заходит издалека, с предисловиями, чтобы наверняка добиться своего)

adv slowly, quietly, calmly

áste, ásten

leise, still, ruhig, langsam