аста-секин

рвш. 1. айн. Аста.

Отлар ўз-ўзидан аста-секин юриб кетди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

[Мастура Норга:] Ахир, сиз, қизиқсиз! Беш кун сабр қилинг, куёв-пуёвга чиқсин, бир ой, ярим ой ўцин, ундан кейин аста-секин қашлаб, ишга солайлик-да. — Ҳамза, Паранжи сирлари

Аста-секин бошланган чапак тобора авж олиб, соз овозини босиб кетди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. айн. Аста-аста.

Узоқдаги тоғ оралиқларидан бошланган қоронғулик аста-секин ҳамма ёққа тарала бошлади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

[Раҳматилла] Аста-секин ўзини ўнғарди, уй-жой қилди, хотин олди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. Асталик билан ва давомий тарзда. зид. жадал.

Фолбинлик ва ғойибдан билиш сирларини очишга олимлар аста-секин яқинлашиб келишяпти. — Фан ва турмуш

адв very slowly, gradually, cautiously, quietly

áste-aqırın, jayparaxat