асил

сфт. 1. Аъло сифатли, энг яхши; тоза, соф (қалбаки, паст эмас).

Асил мол. Асил шойи. Асил буюм. Асил айнимас, айниса ҳам чиримас. — Мақол.

Оёққа чулғов қилсанг ҳам, асил ипак бўз бўлмас, деб шуни айтади. — А. Мухтор, Кумуш тола

Кела қолинг, лалми қовун, мармар тарвуз сабзининг асили. — Газетадан

2. кўчма Яхши хислатларга, фазилатларга эга бўлган; олижаноб, бебаҳо; соф, пок.

Асил одам. Асил фарзанд.

[Комилов Қодирга:] Яна бўрк ол десам, бош олиб юрма! Дадавой ака каби одамлар бизга керакли одамлар. Хатолари, нуқсонлари кўп бўлса ҳам, юраги асил кўринади. — Уйғун, Навбаҳор

3. Асил (эркаклар исми).