асабий
asabiyасабий
сфт. 1. Салга асабийланаверадиган, бўлар-бўлмасга қизишиб, тутақиб кетадиган; зардаси тез, жиззаки.
Асабий киши. Асабий бола.
Отам асабий одам эди. Шундай бўлса ҳам, мени қаттиқ урмаган ва ёмон сўкмаган эди. — С. Айний, Эсдаликлар
2. Асабларнинг қўзғалиши билан боғлиқ.
Асабий ҳолат. Асабий товуш.
— Бегонадан ҳам баттарсиз! — қизишиб кетган Холисанинг лаблари асабий титради. С. — Нуров, Нарвой
Юзини асабий тимдалаётган онасининг аҳволига ачинибми, аёл жаҳлдан тушди. — Ёшлик
асабий
нервный, раздражительный
асабий
а nervous, neural
- асаб системаси the nervous system
- асабий а тутқаноқ attack of nerves
АСАБИЙ
ashıwshaq, kúygelek, qızba, tez peyil
асабий
nervös, kribb(e)lig
Асабий
русчанервный, раздражительныйинглизчаnervous, neural, irritableфрансузчаnerveux, agité, excitéарабчаمُتَعَلِّق بِالأَعْصَاب