аримоқ

фл. Борлиги кетмоқ, ёʻқолмоқ (бор ҳолда давом этаётган нарсалар ҳақида).

Касали аримоқ.

Машариф ака анча тузалиб, танидаги дард ариган бўлгани билан дилидаги дард аримаган эди. — Мирмуҳсин, Қизил дурралар

Ота, юмшоққина қилиб, қадр ариган хонадонни қирғоққа чиқиб қолган балиққа қиёслади. — Ёшлик

Кексалар бор хонадонлардан хайр-у баракат аримайди. — Газетадан

Кетмоқ; битмоқ, тугамоқ.DEFOLMAK, TÜKENMEK

иссякать, исчезать

фалокат ариди беда миновала

лабларидан кулги аримайди улыбка не сходит с его (её) уст

в run low

1. ketiw, tawsılıw

2. ayrılıw.