анқаймоқ

фл. 1. Ҳайронлик билан қарамоқ, ҳайрон бўлиб оғзи очилиб қолмоқ.

Куёвимизнинг ўзи лақабини эшитганда, ростдан ҳам анқайиб қолди, қизарди. — М. М. Дўст, Лолазор

Миршаблар Ёʻлчига зуғум билан ўқрайиб ўтишди. Ёʻлчи бир минут анқайиб қолди-да, юкни нари-бери орқалаб, уларнинг [миршабларнинг] изига тушди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Бепарво, лоқайд қарамоқ; анграймоқ.

— Анқайманглар, тезда гўжа тайёр бўлади, — деди ишлаётганлар олдига бориб навкар, мўйловини бураркан. — Ж. Шарипов, Хоразм

Шодиёр жиянига ўшқирди: — Сувдан қуй, нега анқаясан. — Ёшлик

1. удивлённо или растерянно смотреть (на что-л.), разинуть рот (на что-л.)

2. недоумевать, теряться, опешить

в be at a loss, look with amazement, be dumbfounded

• ҳайрон бўлиб анқайиб қолмоқ gape in amazement

1. ańqayıw, awzı ashılıp hayran bolıw, baqırayıw

2. biypárwa qaraw, nemquraydılıq penen qaraw, ańırayıw

Ҳайронлик билан қарамоқ, ҳайрон бўлиб оғзи очилиб қолмоқ, бақраймоқ. AĞZI AÇIK KALMAK

gaffen vi, sich umschauen