ana
анаana
1. koʻrs. olm. Koʻz oʻngida turgan, oʻzidan nariroqda boʻlgan narsani yoki yuz berayotgan voqea-hodisani koʻrsatishda ishlatiladi.
— Ahmad qani? — Ana, kelyapti.
2. yukl. Koʻrsatish, taʼkid maʼnolarini ifodalaydi.
Ana koʻrdingmi, nima boʻldi? Ana boʻlmasa, men ketdim! Ana endi, sendan keladigan ish shu-da. Ana tantana-yu, mana tantana! yash Ana, endi borsang boʻladi. S. — Ahmad, Ufq
- Ana u Men ana u soʻqmoqdan yursam ham boʻladi. — A. Qahhor, Xotinlar
- Ana shu 1) shu, shuning oʻzi, xuddi shu. Sizni soʻragan ana shu kishi edi;Domla bu gapni menga aytganida, darrov uning yoqasidan ushlagunday boʻlibman. Ana shu chakki boʻlgan ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Ana xolos! Taajjub, hayratlanishni bildiradi. Ana xolos, qozi pochchang yurtga osh berayotgan boʻlsalar, tuyaning dumi yerga tegibdi-da! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha