amir
амирamir
ot 1. tar. Buxoroda va baʼzi musulmon mamlakatlarida: xonlik, podsholik unvoni hamda shu unvon egasi.
Amirning oshidan faqirning mushti yaxshi. — Maqol
Zarbof choponlar, zardoʻzi etiklarni faqatgina amir-u amirzodalar kiyishgan. Fan va turmush.
2. Amir (erkaklar ismi).
- Amiri lashkar Temuriylar davrida va keyinchalik Turkiston xonliklarida: eng yuqori harbiy unvon; umuman: lashkarboshi, qoʻshin boshligʻi. Uning [Azizbekning] orqasidan koʻzlari ichiga botiqroq bir kishi kelar edi. Bu kishi Azizbekning amiri lashkari.. edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
AMIR
Baʼzi musulmon mamlakatlarida xonlik, podsholik unvoni hamda shu unvon egasi.EMİR, HAN
amir
1. ист. эмир, повелитель, правитель
- amirning oshidan faqirning mushti yaxshi посл. кулак бедняка лучше, чем плов эмира; соотв. лучше хлеб с водою, чем пирог с бедою
2. уст. правитель, полководец, воевода
- amiri lashkar предводитель войска
amir
n 1. amir, commander, emir
2. sovereign
- amir i lashkar military leader
AMIR
ámir, patsha, xan
Amir
ист.hist. ruschaэмир, повелитель, правительinglizchaEmir, monarch; rulerfransuzchaémir, souverainarabchaأَمِيرٌ