akbar
акбарakbar
sft. 1. esk. kt. Eng ulugʻ, ulkan, katta.
2. Akbar (erkaklar ismi).
- Jihodi akbar 1. Din uchun qilingan muqaddas urush; gʻazovat;
- Vaziri akbar Bosh vazir, katta vazir. Isfandiyor taxtga oʻtirgan kechasi Odil bikaga qancha-qancha vaʼdalar qildi: otasini vaziri akbar qilish, boshqa uylanmaslik va hokazo. — J. Sharipov, Xorazm