aftoda

sft. 1. Notavon, nochor, abgor.

El baxtsiz edi aftoda, Zolimlarni beomon koʻrdim. — Mirtemir

2. Tushkunlikka tushgan, tushkun holatli.

Oʻtapning qistovi bilan oshga qolgan Joʻravoy ota hamon oʻy surib oʻtirgan aftoda qiziga dedi: — Hadeb oʻy sura berma, Eʼzoz. — H. Gʻulom, Mashʼal

Xonavayronlar bilur aftodalarning holini. — Mashrab

a impoverished, collapsed, in ruins

• aftoda boʻlmoq be in a collapse, get into trouble

áptada, ápende