aft
афтaft
ot 1. Odam boshining old qismi; yuz, bet.
Safar boʻzchi boshini qashib, yana maxdumning aftiga qarab qoʻydi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Soraxon.. shu tobda kirib nima qilar edi deganday qilib, aftini burishtirdi. A. — Qahhor, Sarob
2. Yuz koʻrinishi, qiyofa; turq.
Havoning taftiga boq, odamning aftiga boq. — Maqol
Qodir bu odamning aftidan kasb-korini belgilay olmadi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak
- Afti qursin Nafrat, qargʻishni ifodalaydi. ..kuydirgan kalladay irjayadi, uyalmaydi ham! Afti qursin. — K. Qahhorova, Chorak asr hamnafas
AFT
1. Bashara, bet, yuz.YÜZ, ÇEHRE
2. Tashqi koʻrinish, qiyofa.
aft
лицо, физиономия, лик
afting qiyshiq boʻlsa, oynadan oʻpkalama нечего на зеркало пенять, коли рожа крива
- aftidan tuproq yogʻilib qolibdi (букв. с его лица песок сыплется) краше в
AFT
júz, kelbet, turq, sırtqı kórinis
aft
Visage f, Gesicht n
aft ↓bosh Äussere n, Aussehen n