афт
aftафт
от 1. Одам бошининг олд қисми; юз, бет.
Сафар бўзчи бошини қашиб, яна махдумнинг афтига қараб қўйди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Сорахон.. шу тобда кириб нима қилар эди дегандай қилиб, афтини буриштирди. А. — Қаҳҳор, Сароб
2. Юз кўриниши, қиёфа; турқ.
Ҳавонинг тафтига боқ, одамнинг афтига боқ. — Мақол
Қодир бу одамнинг афтидан касб-корини белгилай олмади. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак
- Афти қурсин Нафрат, қарғишни ифодалайди. ..куйдирган калладай иржаяди, уялмайди ҳам! Афти қурсин. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас
АФТ
1. Башара, бет, юз.YÜZ, ÇEHRE
2. Ташқи кўриниш, қиёфа.
афт
лицо, физиономия, лик
афтинг қийшиқ бўлса, ойнадан ўпкалама нечего на зеркало пенять, коли рожа крива
- афтидан тупроқ ёғилиб қолибди (букв. с его лица песок сыплется) краше в
АФТ
júz, kelbet, turq, sırtqı kórinis
афт
Visage f, Gesicht n
афт ↓бош Äussere n, Aussehen n