afandi

ot 1. esk. Janob, janoblar (murojaatda).

U aʼyonlarga qarab: — Ketdik, afandilar! Hokim tura kechki salqinda keladilar, — dedi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. esk. Kishi nomiga qoʻshilib, hurmat bildiradi yoki kishi nomining tarkibiy qismini tashkil etadi.

Fosih afandi soʻriga emas, izvoshga chiqdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Komandir afandi telegramma berishni bilmas ekanlar. — A. Umar, Muxtor

3. esk. Oʻqituvchi, muallim.

Elmurod.. uning [Sotvoldining] Muallim oʻzimizniki.. Afandimning tuprogʻi shu yerdan olingan deganini esladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

4. Afandi (Xoʻja Nasriddinning epiteti).

5. s. t. hazil. Ishidan yanglishib, kulgili ishlar qilib yuradigan odam haqida.

Afandi odam. Afandi ekansiz-ku!

6. s. t. Latifa, anekdot.

U [Sidiqjon] endi.. askiya va afandi aytishar, ishga doir gaplarga aralashib, birovning fikrini quvvatlar yoki rad qilar, oʻz fikrini aytar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

1. сударь, господин

2. Afandi, Nasriddin Afandi (широко известный острослов-мудрец в народных сказках и анекдотах)

3. перен.разг. чудак, простак

4. уст. учитель.

n 1. gentleman

2. teacher, mister

1. mırza, mırzalar (xabarlasqanda)

2. adam atına qosılıp aytılıp húrmet mánisin bildiredi

3. oqıtıwshı, muǵallim

4. laqqı, basqıshıl, kúldirgish, kúlkishil (aljasıp kúlkili isler qılıp júretuǵın adamlarǵa baylanıslı aytıladı)

5. anektod