адашмоқ

фл. 1. Ёʻлини ёʻқотиб қўймоқ.

У ёрқин кундузда ёʻлга чиқиб, қоронғи кечада адашган кишидай, нима қиларини билмай қолди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Адашган кимсадек, Фурқат, қаён боргум билолмасман. — Фурқат

2. Нотўғри (хато) иш тутмоқ, нотўғри ёʻлга кирмоқ.

Ҳа, ўз манфаатини халқ манфаатидан юқори қўйганлар доим адашади. — Уйғун

Адашсанг, тўғри ёʻл сўргил, уялма. — Воқиф

3. Ажраб ёʻқотмоқ.

Ватанидан адашмоқ. Уз тўпидан адашмоқ.

Отардан адашган бир талай қўй-кўзи ўтлай-ўтлай, бир томони зов, супрадай майдонга тушиб қолибди. — С. Анорбоев, Оқсой

..Адашган ошиқлар бир-бирин излар. — Муродхон

Қалпоғим адашибди.