adashmoq

fl. 1. Yoʻlini yoʻqotib qoʻymoq.

U yorqin kunduzda yoʻlga chiqib, qorongʻi kechada adashgan kishiday, nima qilarini bilmay qoldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Adashgan kimsadek, Furqat, qayon borgum bilolmasman. — Furqat

2. Notoʻgʻri (xato) ish tutmoq, notoʻgʻri yoʻlga kirmoq.

Ha, oʻz manfaatini xalq manfaatidan yuqori qoʻyganlar doim adashadi. — Uygʻun

Adashsang, toʻgʻri yoʻl soʻrgil, uyalma. — Voqif

3. Ajrab yoʻqotmoq.

Vatanidan adashmoq. Uz toʻpidan adashmoq.

Otardan adashgan bir talay qoʻy-koʻzi oʻtlay-oʻtlay, bir tomoni zov, supraday maydonga tushib qolibdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

..Adashgan oshiqlar bir-birin izlar. — Murodxon

Qalpogʻim adashibdi.