аберрация

от 1. биол. Маълум бир навга мансуб ҳайвонлар организмида (унинг тузилиши ёки функсиясида) пайдо бўладиган ўзгалик, ўзгариш, нормадан четлашиш.

2. физ. Ёруғлик нурларининг линза орқали ўтишида линза фокусидан оғиши, четга чиқиш ҳодисаси. Сферик аберрация Нурларнинг фокусдан оғиши натижасида тасвир четларининг хиралашиб, чаплашиб тушиши. Хроматик аберрация Қуёш ва sh.k.lar нурининг линзадан ўтиб, таркибий рангларга ажралиши, товланиши.

3. астр. Ернинг ўз ўқи ва Қуёш атрофида айланиши натижасида Ер билан бирга ҳаракат қилаётган кузатувчига юлдузларнинг асл ўрнидан бир оз силжиганга ўхшаб кўриниши.

Меъёрдан оғиш, меъёрдаги қийматлардан четга чиқиш. Оптик тизимларда тасвирнинг бузилиши; тасвир аниқ чиқмай, аслига тўлиқ мос келмайди ёки чаплашиб кўринади. Аберрациянинг геометрик, хроматик ва дифраксион турлари электрон линзаларда, айниқса электрон-оптик асбобларда фарқ қилинади., оғиш