Бала сўзининг кўплиги бағалар тарзида айтилади.
- болалар → бағалар
Қарлуқ 0% · Қипчоқ 11% · Ўғуз 89% — манбаларда лаҳжаси кўрсатилган ёзувлар улуши
Хоразм вилояти шевалари асосан икки йирик гуруҳга — жанубий туманларда тарқалган ўғуз шевалари ҳамда шимолий туманларда тарқалган қипчоқ шеваларига бўлинади.
Жанубий Хоразм (ўғуз) шеваларида қадимги туркий тилга хос чўзиқ унлилар сақланиб қолган ва улар сўз маъносини фарқлашга хизмат қилади.
Вилоятдаги ҳам ўғуз, ҳам қипчоқ шеваларида унлилар оҳангдошлиги (сингармонизм) қатъий сақланган бўлиб, қўшимчалар ўзакдаги унлининг қаттиқ-юмшоқлигига мослашади.
Жанубий Хоразм шеваларида сўз бошида келадиган жарангсиз "к" ва "т" ундошлари ўрнида жарангли "г" ва "д" товушлари талаффуз қилинади.
Шимолий Хоразм қипчоқ шеваларида сўз бошидаги "й" ундоши "ж" га (ж-ловчи шевалар), сўз ўртаси ва охиридаги "ғ" ундоши эса "в" га айланади.
Кўпгина шеваларда сўз охиридаги "қ", "ғ", "к", "г" ундошлари унлилардан кейин тушиб қолади, баъзан эса ўзакдаги ундош иккиланади ёки унли чўзилади.
Хива ва Урганч каби ўғуз шеваларида қаратқич келишиги (-нинг) тушум келишиги (-ни) билан шаклан бир хил бўлиб, асосан "-ни" ёки "-нı" тарзида қўшилади.
Хоразм шеваларида кўпликни билдирувчи "-лар" қўшимчаси кўпинча охирги ундошини ёʻқотиб, "-ла" ёки "-лä" шаклида талаффуз қилинади.
Адабий тилдаги "-япти" қўшимчаси ўрнида ўғуз шеваларида "-ятир" / "-йäтир", қипчоқ шеваларида эса "-ватир" / "-вəтир" шакллари фаол қўлланади.
Келаси замон ёки бирор ишни бажариш мақсади "-моқчи" ва "-ажак" ўрнига "-жақ" ёки "-жäк" қўшимчалари орқали ифодаланади.
Хоразм шеваларида пайт ёки макон чегарасини билдирувчи "-гача" қўшимчаси ўрнида "-донг", "-даŋ" ёки "-чäлли" каби ўзига хос аффикслар ишлатилади.
Хоразм шеваларида адабий тилдан фарқ қилувчи кўплаб сўзлар мавжуд, шунингдек, воҳанинг турмуш тарзи билан боғлиқ чорвачилик ва деҳқончилик атамалари ниҳоятда батафсил ишланган.
Бу умумий тавсиф манбалардан ажратиб олинган маълумотлар асосида сунъий интеллект ёрдамида тузилган; ҳар бир банд ёнида у таянган манба ва саҳифа кўрсатилган.
Адабий тилда ёзинг: китобларда тавсифланган қўшимча, товуш ва сўз ўзгаришлари қўлланади.
Адабий тилдаги қўшимча ва шакллар бу ҳудуд шеваларида қандай қўлланиши — манбалардаги ҳар бир тавсиф алоҳида. Яшил чизиқли карталар матн айлантиришда қўлланади.
Бала сўзининг кўплиги бағалар тарзида айтилади.
Тошкент ва Хоразм шеваларида ко'плик қо'шимчаси -ла/-лä шаклида қо'лланади.
Тошкент ва Жанубий Хоразм шеваларида ко'плик аффикси -а/-ä шаклида учраши мумкин.
Ко'плик қо'шимчасининг -лä варианти Тошкент шаҳар ва Хоразм шеваларида фаол қо'лланади.
Ко'плик қо'шимчасининг -ла варианти Хоразм шеваларида учрайди.
Кўплик қўшимчаси -ла/-лä шаклида қўлланади; ўзининг тўлиқ шаклини фақат ўзидан кейин унли билан бошланадиган қўшимча келгандагина сақлайди.
Кўплик аффикси қаттиқ ва юмшоқ вариантлари (-ла / -лä).
Кўплик қўшимчасининг чўзиқ унлили варианти ўғуз шеваларига хос.
Ко'плик қо'шимчаси шеваларда фонетик шароитга ва ҳудудга қараб турлича ко'ринишларга эга бо'лади.
Қипчоқ шеваларида кишилик олмошларига эгалик -ники аффикси ундошдан кейин -дики/-дıқı тарзида қўшилади.
Кишилик олмошлари билан -йнки, И ва ИИ шахс эгалик олган отлардан сўнг -ки қўшилади.
Қипчоқ шеваларида қаратқич келишиги ундошдан сўнг -динг/-тинг/-дıн/-тıн, унлидан сўнг эса -нинг/-нıнг бўлади.
Қаратқич келишиги аффикси турғун бўлиб, биз, сиз олмошлари ҳамда И ва ИИ шахс эгалик аффиксларидан кейин -ïŋ || -ïŋ шаклида қўлланади.
Ундошлардан со'нг қаратқич келишиги -ынг~-инг шаклида ифодаланади.
Хоразм ўғуз шеваларида қаратқич келишиги қўшимчаси -ни, -нй шаклида қўлланади ва тушум келишиги билан шаклан мос келади.
О'г'уз лаҳжасида қаратқич келишиги қо'шимчаси -йнг, -инг шаклида қо'лланади.
Қаратқич келишиги қўшимчасининг охиридаги н товуши тушиб қолиб, -нı/-ни ҳолига келган.
Қаратқич келишиги ўғуз лаҳжасида ва унинг та'сиридаги шеваларда -нï, -ни шаклида қўлланади.
Ҳазорасп ва Янгиариқ шеваларида қаратқич келишиги ундош билан тугаган сўзларга -инг/-ıнг, унли билан тугаган сўзларга -нинг/-нıнг шаклида қўшилади.
Урганч-Хива шеваларида қаратқич келишиги тушум келишиги билан шаклан мос келиб, -ни/-нı тарзида қўшилади.
Қаратқич келишигининг аффикси қ, ғ, х, нг билан битган сўзларга қўшилади.
Қаратқич келишигининг аффикси (Ҳазорасп, Янгиариқда).
Қаратқич ва тушум келишикларининг аффикси (ўғуз шеваларида).
Қаратқич келишиги аффикси (қипчоқ шеваларида).
Қаратқич келишигининг ўзгарган формаси.
Қатағон қишлоғида қаратқич келишиги қўшимчаси -йнг || -йнг шаклида учрайди.
Хива-Урганч шевасида қаратқич ва тушум келишиклари -нй || -нй аффикси орқали шаклланади ва фонетик вариантларга эга эмас.
Қаратқич келишиги аффиксининг охиридаги ŋ элементи кўп вақт тушиб, тушум аффикси билан бир хилда айтилади.
Қаратқич келишигининг аффикси м, н, ŋ сонорларидан сўнг одатда -ŋйŋ, -ŋйн бўлади, баъзан -дйŋ / -диŋ формасида ҳам ишлатилади.
Қипчоқ шеваларида м, н, ŋ билан тугаган от қаратқичда одатда -нйŋ қўшимчасини олади.
Қаратқич келишиги аффиксида н > д // т алмашиниши учрайди.
Иқон, Қорабулоқ ва Ҳазорасп шеваларида қаратқич келишиги унлидан со'нг -нинг, -нонг, ундошдан со'нг -инг, -инг шаклида бо'лади.
Қипчоқ шеваларида тушум келишиги ундошлардан сўнг -ди/-ти/-дı/-тı, унлилардан сўнг -ни/-нı бўлади.
Тушум келишиги аффикси қ, ғ, х, нг билан битган сўзларга қўшилади.
Тушум келишиги аффикси (Ҳазорасп, Янгиариқда).
Тушум келишиги аффиксининг ўзгарган формаси.
Тушум келишигининг қисқарган -н шакли ишлатилади.
Тушум келишиги аффикси ИИИ шахс эгаликдан сўнг -ïн || -ïн шаклида қўлланади.
Тушум келишиги аффикси -й || -й бўлади.
Тушум келишиги аффиксида н > д // т алмашиниши учрайди.
Ўғуз шеваларида жўналиш келишиги учун -ä/-а қўшимчаси ҳам кенг қўлланади.
И ва ИИ шахс эгалик аффиксларидан со'нг жо'налиш келишиги қаттиқ о'закларда -а, юмшоқ о'закларда -ä шаклида бо'лади.
ИИИ шахс эгалик аффиксларидан со'нг жо'налиш келишиги қаттиқ о'закларда -на, юмшоқ о'закларда -нä шаклида қо'лланади.
О'г'уз ва Хоразм шеваларида жо'налиш келишиги -йä, -а, -ä каби вариантларда келади.
О'г'уз лаҳжасида жо'налиш келишиги қо'шимчаси учун -а (-ä) қо'лланилади.
Унли билан тугаган қаттиқ сўзларда -ға, юмшоқларда -гä; ундош билан тугаган қаттиқ сўзларда -а, юмшоқларда -ä бўлади.
Жўналиш келишиги қўшимчаси.
Жўналиш келишиги аффиксининг варианти.
Қипчоқ шеваларида жўналиш келишиги аффикси.
Жўналиш келишиги аффиксининг бир тури: кишилик ва кўрсатиш олмошлари ўзагидаги н товуши билан бирга қўшилиб, ŋа тарзида талаффуз этилади.
Жўналиш келишиги ундошдан сўнг -а || -ä, унлидан сўнг -ға || -гä шаклида бўлади.
Жо'налиш келишиги қо'шимчасининг вариантлари.
Чиқиш келишиги аффикси эгалик билан қўлланилганда -ïнäн || -ïнäн шаклини олади.
Чиқиш келишик аффиксининг эгалик билан турланган варианти.
Чиқиш келишиги аффиксининг ўзгарган шакли.
Чиқиш келишиги аффикси.
Чиқиш келишигининг -дин шакли учрайди.
ИИИ шахс эгалик билан турланган от чиқиш келишигида -ïнäн || -ïннäн, -сïнäн || -сïннäн аффикслари билан шаклланади.
Жо'налиш келишигидаги кишилик олмошлари маг'ан, саг'ан, уг'ан ва айрим ҳолларда мäгäн, сäгäн шаклларида қо'лланилади.
Кишилик олмошларининг қаратқич келишиги шакллари ўзбек адабий тили ва ўғуз лаҳжаси та'сирида хилма-хил вариантларда қўлланади.
Кишилик ва кўрсатиш олмошларининг жўналиш келишиги билан турланиши ўзига хос шаклда ҳосил бўлади.
Кишилик олмошларининг И ва ИИ шахс кўплик шакллари ўғуз шеваларида бıзлä, сıлä (сıслä) шаклида бўлади.
Хонқа ва Урганч туманларининг айрим қишлоқларида кишилик олмошларининг кўплиги бıза, сıза шаклида учрайди.
Қипчоқ шеваларида И ва ИИ шахс кўплик олмошлари -äр қўшимчаси билан ясалади.
Кишилик олмошларига таққослаш маъносини билдирувчи аффикс.
Кишилик олмошининг биринчи шахс кўплик шаклига қўшиладиган қўшимча.
Кишилик олмошларининг И ва ИИ шахс кўплигига қўшиладиган кўплик қўшимчаси.
Хива шевасида кишилик олмошлари мäн, сäн, ҳу, ҳунï шаклида қўлланади.
Хива шевасида 'улар' олмоши 'ҳула' кўринишида учрайди.
Бирликдаги кишилик олмошлари.
Бизлар олмоши қипчоқ шеваларига хос бўлган бизäр шаклида қўлланади.
Кўрсатиш олмошларининг ул, бул, шул шакллари туркман тили таъсирига хосдир.
Олти-етти унли фонемали й-ловчи ва Хоразм ўғуз ҳамда Фарғона турк шеваларида ä билан талаффуз қилинади.
Шахс олмошларининг жўналиш келишигидаги шакли маған, саған, уған кўринишида бўлади.
Ўлчов тартибини англатувчи тартиб сон аффикси.
Чама сон ясовчи аффикс.
Жамловчи сон ясовчи аффикс.
Биргалик сон ясовчи қўшимча.
Чама сон ясовчи аффикс (қипчоқ шеваларида).
Тартиб соннинг бир турини ясовчи аффикс.
Тартиб сон қўшимчаси.
Феълнинг ИИИ шахс кўплик шакли доим -ла/-лä қўшимчасини олади ва эга билан кесим кўпликда мослашади.
Хоразм шеваларида мураккаб о'тган замон шакллари о'зига хос тарзда тусланади.
О'тган замон давом фе'лининг қисқарган шакли.
Узоқ ўтган замон феъли -иб ли равишдошга а/э тўлиқсиз феълининг қўшилиши билан ясалади; б товуши в га ўтади.
Қипчоқ шеваларида узоқ ўтган замон феълида э тўлиқсиз феъли чўзиқ и: тарзида талаффуз этилади.
Ўғуз шеваларида ўтган замон гумон феъли -иб ли равишдошга -мïш элементи қўшилиши орқали ясалади.
Ҳозирги-келаси замон ва кучайтирувчи юклама бирикмаси.
Айрим қипчоқ шеваларида ҳамда шимолий Хоразм шеваларида -ватıр, -вəтир, -вəтип шакллари ишлатилади.
Ҳозирги замон аниқ феълининг қипчоқ шеваларидаги кўрсаткичи.
Аниқ ҳозирги замон фе'лининг шакли -жатьр шаклида ишлатилади.
Аниқ ҳозирги замон фе'лининг шакли -ятир, -йäтир тарзида келади.
Ўғуз лаҳжасида ва жанубий Хоразм шеваларида аниқ ҳозирги замон -ятıр, -йäтир қўшимчаси билан ҳосил қилинади.
Хоразм шеваларида ҳозирги замон ко'рсаткичи сифатида -ятıр қо'лланади.
Ҳозирги замон давом феъли равишдошга -ятир (баъзан -патир) қўшилиши билан ясалади.
Ҳозирги замон аниқ феълининг кўрсаткичи.
Ҳозирги замон давом феъли шаклини ясовчи қўшимча.
Ҳозирги замон феълини ясовчи аффикс.
Ҳозирги замон давом феъли -ватïр || -батïр аффикси орқали ясалади.
Ҳозирги замон феълини ясовчи аффикс -ватïр || -ятïр шаклидадир.
Ҳозирги замон феълини ясовчи аффикс сифатида ишлатилади.
Конкрет ҳозирги замон -жатıр аффикси билан ифодаланади.
Ҳозирги замон давом фе'ли қо'шимчаси.
Келаси замон формаси -жақ, -жäк бўлади.
Хоразм ўғуз шеваларида келаси замон феъли феъл негизига -жақ/-äжäк ва шахс-сон қўшимчалари қўшиш орқали ясалади.
Келаси замон фе'ли -жак қо'шимчаси билан ясалади.
О'г'уз лаҳжасида келаси замон шакли -жак / -жäк қо'шимчаси билан ҳосил қилинади.
Келажак замон феъли ҳол феълига -жақ/-жäк қўшимчалари қўшилиб ясалади ва ишнинг қатъий бўлишини билдиради.
Келар замонни қат'ий ифодаловчи фе'л қо'шимчаси сифатида қо'лланади.
Келаси замон маъносида -джақ (-жақ) формаси фаол қўлланади.
Келаси замон аниқ феъли -жақ || -жäк аффикси ёрдамида ясалади (қипчоқ шеваларида фақат -жақ).
Келаси замон феъли (сифатдоши) аффикси.
Келаси замон мақсади ёки сифатдош шакли -джақ аффикси орқали ифодаланади.
Келаси замон фе'ли фе'л о'загига -жақ, -жəк қо'шимчаларини қо'шиш билан ясалади.
Келаси замон фе'ли ва сифатдош шакли Хоразм о'г'уз шеваларида -жак/-жақ/-жек қо'шимчаси орқали ясалади.
Келаси замон сифатдош қўшимчаси.
Ҳозирги замон сифатдоши ўғуз шеваларида -ятïрған аффикси билан ясалади.
Ҳозирги замон сифатдоши қипчоқ шеваларида ватïргäн аффикси билан ясалади.
Келаси замон сифатдош формаси ўғуз шеваларида -доғıн шаклида бўлади.
Келаси замон сифатдош формаси қипчоқ шеваларида -таған / -тавған шаклида бўлади.
Келаси замон сифатдоши ясовчи қўшимча.
Ўтган замон сифатдош аффиксининг юмшоқ варианти.
Келаси замон сифатдоши ясовчи аффикс.
Келаси замон сифатдоши -тавғïн аффикси орқали ясалади.
Келаси замон сифатдошини ясовчи аффикс -тоғïн || -таған шаклидадир.
Келаси замон сифатдоши аффикси.
Ҳозирги келаси замон сифатдоши -тıған аффикси билан ифодаланади.
Сифатдошнинг -атауген шакли Ўрта Хоразм шеваларида қўлланади.
Сифатдошнинг -атагун шакли Урганч шевасида қўлланади.
Хоразм шеваларида -гунча ўрнида -инча / -инчä равишдош шакли қўлланади.
Адабий тилдаги -гунча пайт равишдоши ўрнида ўғуз шеваларида -ïнча/-йïнча қўлланади.
Равишдош ясовчи аффикс.
Равишдош ясовчи аффикснинг қаттиқ формаси.
Равишдош формасини ясовчи аффикс.
Равишдошнинг бир тур формаси, феъл негизига қўшилиб келиб, адабий тилдаги кўра кўмакчиси ифода этган маънога яқин маъно англатади.
-кïлï (-гäли || -қалï), -ғалï аффикси пайт равишдошини ясайди.
Пайт равишдошини ясовчи аффикс -гäнчä || -ғанча шаклидадир.
Қўшма феълларда етакчи феъл равишдош аффиксидан б элементи тушади ёки ассимиляцияга учрайди.
Равишдошнинг -анда шакли туркман тили таъсирида қўлланади.
Хоразм шеваларида биринчи шахс кўплик буйруқ-истак шакли -али / -äли орқали ясалади.
Хоразм ўғуз шеваларида 1-шахс бирлик буйруқ-истак майли -и:н шаклида келади.
О'г'уз лаҳжасида истак фе'ли шакли -ли қо'шимчаси билан ясалади.
О'г'уз лаҳжасида буйруқ фе'ли шакли -сäнä қо'шимчаси орқали ифодаланади.
Истак феъли кўплиги равишдошга -лı/-ли қўшилиши билан ясалади.
Ташвиқ, ижозат шакли равишдошга -қой қўшилиши билан ясалади.
Тезлаш, дўқ, таъжил маъноларини билдирган буйруқ шакли шарт феълига -сана қўшилиши билан ясалади.
Қайтим синдириши натижасида 'т' товуши 'с' товушига айланган.
Истак феълининг И шахс кўплик шаклини ясовчи қўшимча.
Истак феълининг И шахс кўплик формаси.
Истак феълининг 1-шахс кўплик формаси (қипчоқ шеваларига хос).
Истак феълининг 1-шахс бирлик формаси.
Истак феълининг И шахс кўплик шакли.
Қайтим синдириши орқасида 'т' товуши 'с' товушига сингиб, ассимиляцияга учрайди.
Ҳаракат номининг инкор формасини ясовчи аффикс.
Равишдошнинг бўлишсизлик формаси.
Қипчоқ шеваларида сўроқ юкламаси -ма || -мä шаклида қўлланади.
Сўроқ юкламаси.
Сўроқ юкламаси.
Сўроқ юкламаси оҳанг ва товуш мослашувига кўра -ма || -мä || -бä || -ба, -па || -па вариантларида қўлланади.
Сўроқ юкламаси.
Хоразм шеваларида -жан шаклида қизлар (аёллар) исмларига ҳурмат ифодалаш учун қо'шилади.
Хоразмда эркакларга ҳурмат ифодалаш учун -бой аффиксидан фойдаланилади.
Чегара билдирувчи махсус кўрсаткичлар.
Адабий тилдаги каби, сингари кўмакчилари маъноси ўғуз шеваларида -дийн/-дўйн аффикси орқали берилади.
Адабий тилдаги каби, сингари кўмакчилари маъноси қипчоқ шеваларида -дäй/-дıй аффикси орқали ифодаланади.
Адабий тилдаги қадар, довур кўмакчилари англатган маъно -чäн/-чäнли аффикслари орқали берилади.
Истак, қисташ ма'носини ифодалайди, адабий тилдаги -чи юкламасига мос келади.
Сўроқ ма'носини билдиради, адабий тилдаги -чи юкламасига мос келади.
Адабий тилдаги пайт ма'носини билдирувчи -оқ/-ёқ, -ую юкламалари вазифасида келади.
Шарт феълига (ИИ шахс бирлик) қўшилиб, ҳаракатни қилишга ундаш, қисташ маъносини билдиради.
Ҳаракатнинг тез бажарилганлигини билдирувчи юклама.
Таъкидлаш маъносини ифода этувчи юклама.
Ундов мä сўзига қўшилиб, ҳурмат билан 'манг' деган маънони ифода этади.
Билан кўмакчиси мïнäн || мäн шаклида қўлланади.
Таъкид юкламаси.
Сўроқ маъносидаги -чи юкламаси вазифасини ўтайди.
Адабий тилдаги иккинчи даражали орттирма фе'л ясовчи -диртир / -диргиз аффикслари ўрнида ўғуз шеваларида -дистир / -дïстïр қўлланади.
Ҳаракатнинг содир бўлишида имконият чегарасини билдиради, адабий тилдаги ол- кўмакчи фе'лига тўғри келади.
Ма'носи жиҳатдан вïл/ол- кўмакчи фе'лига мос келади.
Билмоқ кўмакчи феълининг ўзгарган шакли, етакчи феълга қўшилиб имконият чегарасини билдиради.
Адабий тилдаги кўмакчи феълли бирикма шевада -иб йäр-/йийäр- шаклида қўлланади.
Билан кўмакчиси қипчоқ шеваларига хос минäн шаклида қўлланади.
Хоразм шеваларида -дор ўрнида -дан қўшимчаси ишлатилади.
Хоразм ва Ҳазорасп шеваларида чегара маъносида -донг қўшимчаси ишлатилади.
Ўхшатиш маъносидаги -дек қўшимчаси Хоразм ва Ҳазорасп шеваларида -дин, -нин, -тин, -тин шаклларида учрайди.
Хоразм ва Ҳазорасп шеваларида чегара маъносида -чäлли аффикси қўлланади.
Хоразм шеваларида фе'л ясовчи аффикс сифатида қо'лланади.
Хоразм шеваларида пайт чегарасини билдирувчи ясовчи аффикс.
Учинчи даражали ўтимли феъл ясаш учун -дустор/-дистир қўшимчаси ишлатилади.
Касбий лексикада янги со'з ҳосил қилувчи аффикс.
Касбий лексикада янги со'з ҳосил қилувчи аффикс.
От ясовчи қо'шимча сифатида ишлатилади.
Сифат ясовчи қо'шимча сифатида ишлатилади.
Касбий лексикага оид номларни ҳосил қилишда ва мо'лжалланганлик ма'носини англатишда қо'лланади.
Бирор касб билан шуғулланувчи шахс отини ясовчи қўшимча.
Жуфт отларни ясовчи қўшимча.
Ўғуз гуруҳ шеваларида сифатнинг қиёсий даража кўрсаткичи -рак бўлади.
Бирор ҳаракатни қилишга мойиллик ўғуз шеваларида тегишли эгалик аффикслари қўшилиши орқали ифодаланади.
Бирор ҳаракатни қилишга мойиллик қипчоқ шеваларида -ги/-ки/-гҳï/-қï + эгалик аффикслари орқали ифодаланади.
Сифатларга қўшилиб орттирма даража ясовчи олд қўшимча.
Чоғиштирма сифат ясовчи аффикснинг юмшоқ варианти (фақат қипчоқ шевалари учун хос).
Олмошдан равиш ясовчи аффикс.
От категориясидаги сўзлардан равиш ясовчи аффикс.
Пайт ёки масофа чегарасини билдирувчи кўмакчи-аффикс.
Адабий талаффуздаги товуш шевада қандай товушга мос келади.
Сўз бошида ч товуши ўрнига с товуши келади.
Айрим шеваларда сўз бошида учрайдиган [дж] ўрнини адабий тил таъсирида [й] эгалламоқда [дж > й].
Сўз охиридаги қ, ғ, к, г товушлари унлилардан кейин тушиб қолади.
Сўз бошидаги жарангсис т, к ундошлари ўрнида жарангли д, г талаффуз қилинади.
[ɛ] унлиси Наманган ва й-ловчи Хоразм шеваларида мустақил фонема сифатида [а, ä] унлилари ўрнида келади.
[о] унлисининг лабсизланиши ва унинг [а] унлисига ўтиши Хоразм шеваларида учрайди.
Бўл- фе'лида сўз бошидаги б товушининг тушиб қолиши ўғуз лаҳжаси ҳамда айрим қипчоқ шевалари учун хосдир.
Қарлуқ-чигил-уйғур, қипчоқ ва ўғуз лаҳжаларидаги кўпчилик шеваларда ф товуши ўрнига п фонемаси қўлланади.
Сўз бошидаги т товушининг жаранглилашиб д га ўтиши Жанубий Хоразм шеваларида нормал ҳодисадир.
Жанубий Хоразм шеваларида со'з бошидаги к ундоши жаранглилашиб г га о'тади.
г товуши о'рнида тил о'рта жарангли й товуши қо'лланади.
Й-ловчи Хоразм шеваларида бир бо'г'инли со'зларга эгалик аффикслари қо'шилганда о'закдаги унли чо'зилади.
Сўз охирида адабий к товуши й товушига ўтади.
Қ ундоши о'рнида к ундоши келади.
Со'знинг бошида келадиган й ундоши о'рнида ж келади.
Со'знинг охиридаги қ, г' ундош товушлари в товуши билан алмашинади.
Бо'л- фе'ли бошидаги б ундоши тушиб қолиб, ол- тарзида талаффуз этилади.
Айрим ундош товушларнинг тушиб қолиши натижасида иккиламчи чўзиқ унлиларнинг ҳосил бўлиши.
Диссимиляция натижасида р товушининг л га ўтиши.
мд бирикмасининг тўлиқ регрессив ассимиляцияси.
Портловчи б товушининг сирғалувчи в товушига спирантизациялашуви.
Бирламчи чо'зиқлик ург'унинг дастлабки бо'г'инга тушиши хусусияти билан бог'лиқ ҳолда сақланиб қолган.
Со'з бошида, биринчи бо'г'инда келган лабланган орқа кенг о товуши мураккаб дифтонг шаклида у билан бошланиб о билан айтилади.
Бир ва икки бо'г'инли со'зларнинг охиридаги қ товуши унли билан бошланувчи қо'шимча олганда г' товушига айланмайди, қ сақланади.
Бир ва икки бо'г'инли со'зларнинг охиридаги к товуши унли билан бошланувчи қо'шимча олганда г товушига айланмайди, к сақланади.
Хива лаҳжасида г товуши баъзан ж га ўтади ёки унли чўзилиши билан тушиб қолади.
Товуш уйг'унлиги бузилиши орқасида 'ки' о'рнига 'қу' келган.
Айрим шеваларда ϵ унлиси ä унлисига сингиб кетиши кузатилади.
Сўз ўртасида [й] товушининг орттирилиши (вокал чўзилиши ёки эпентеза) кузатилади.
Сўз бошида р, л товушлари келганда уларнинг олдида протетик унли пайдо бўлади.
Ўзак-негиздаги қ, ғ, к, г товушларининг тушиб қолиб, чўзиқ унли ҳосил қилиши ёки ундошни иккилантириши.
Қипчоқ лаҳжасида адабий тилдаги ғ товуши ўрнида в (в) товуши қўлланади.
Ўғуз ва қипчоқ лаҳжаларида адабий тилдаги в/б товушларининг ўзгариши.
Адабий тилдаги в товуши ўрнида Ҳазорасп ва бошқа ўғуз шеваларида б товуши келади.
Адабий тилдаги сўз бошидаги й товуши ўрнида қипчоқ шеваларида т келади.
Ба'зи сўзларда к товуши ўрнида т қўлланади.
Адабий тилдаги сўз бошидаги б товуши ўрнида т айтилиши.
Адабий тилдаги й билан бошланувчи сўзларда й тушиб қолиши ёки у товушига ўтиши.
Сўз бошидаги ғ товуши ўрнига у товуши келиши.
Сўз бошидаги т товуши ўрнига х келиши.
Сўз бошидаги қ товуши ўрнида х келиши.
Сўз бошидаги ў товуши олдидан ҳ қўшилиб айтилиши.
Олмош ва кўрсатиш сўзлари бошига ҳ товушининг орттирилиши.
Биринчи бўғиндаги о товуши ўрнида а қўлланиши.
Оғуз гуруҳида сўз бошидаги и унлиси марказий шеваларга қараганда турғун ва аниқроқ, сўз ўртаси ва охирида заифлашади.
Қипчоқ гуруҳида и (ь) унлиси сўзнинг ҳамма позициясида олд-ўрта қатор унлиси сифатида талаффуз этилади.
Айрим товушларнинг тушиши ва икки унлининг қўшилуви (элизия) натижасида иккиламчи чўзиқ унлилар юзага келади.
Қипчоқ шеваларида сўз бошида р товушидан олдин протеза унлиси орттирилади.
Қипчоқ шеваларида сўз бошида л товушидан олдин протеза унлиси орттирилади.
Ўғуз шеваларида сўз ўзак-негизидаги ч товуши ж га ўтади.
Сўз н сонор товуши билан тугаганда, -ла/-лä кўплик аффикси қўшилганда н товуши л товушига айланиб, қоришади.
Сифатлар охиридаги қ, ғ, к, г товушлари тушиб қолиб, ўзакдаги ундош иккиланади ёки биринчи бўғин унлиси чўзилади.
Қипчоқ шеваларида сифат охиридаги қ, ғ, к, г товушлари тушиб қолганда унли чўзилмайди, айрим ҳолларда ундош иккиланади.
Тарихий ўтган замон феълида бўлишсизлик ёʻқ сўзи билан ифодаланганда, -гҳан || -гäн аффиксининг сўнгги н ундоши тушади.
Равишдошнинг б элементи икки унли ўртасида жарангсиз ҳолича қолади.
Сўз бошида келган ўрта кенгликдаги э, ў, о товушлари кучли дифтонглашади.
Сўз бошида л ва р сонорлари олдидан мунтазам равишда протетик ï, ï, Ие, Уо пайдо бўлади.
Чуқур тил орқа х ундош товуши ёʻқ, унинг ўрнига қ қўлланади.
Бир қатор сўзларнинг бошида келадиган с товуши ўрнида система тариқасида ч келади.
ғ товуши в га алмашади.
ғ ва г товушлари й га ўтади.
Баъзи бир от категориясидаги сўзларда сўз охиридаги қ/ғ, к/г товушлари тушади.
Сўз бошидаги п ўғуз лаҳжасида б бўлади.
Қипчоқ шеваларида ўрта тор унлилар дифтонглашади.
Гäлиб гетäмäн бирикмасида биринчи сўз охиридаги б ва иккинчи сўз бошидаги г ўзаро таъсирга учраб, иккисида ҳам жаранг заифлашади.
Одатда қипчоқ шеваларида 'китоб' сўзининг олдида бир протетик и пайдо бўлади.
Сўз бошида келган ўрта кўтарилиш унлилари дифтонглашади.
Тушган ундош ҳисобига иккинчи даражали чўзиқлик учрайди.
Унлилар орасида [п, к, қ] товушлари жаранглилашади.
Сўз бошида [ҳ] ортади.
Сўз охирида [к, қ] ундошлари тушиб қолади.
Бо'лмоқ фе'лида бошдаги б товушининг тушиши.
Со'зларда қисқа ва чо'зиқ унлилар ма'но фарқлайди.
И. И. Зарубин о'збек шеваларини то'рт гуруҳга бо'лган: Хива, Фарг'она, Тошкент ва Самарқанд-Бухоро шевалари. Бу таснифда қипчоқ (ж-ловчи) ва шимолий о'збек шевалари ҳисобга олинмаган.
К. К. Юдахин о'збек шеваларини беш гуруҳга бо'лган: Тошкент, Фарг'она, Қипчоқ, Хива (Хива-о'г'уз) ва шимолий о'збек шевалари.
Э. Д. Поливанов о'збек шеваларини учта асосий лаҳжага бо'лган: 1) Чиг'атой лаҳжаси (эронлашган ва эронлашмаган типлар); 2) О'г'уз лаҳжаси (Жанубий Хоразм ва Шимолий о'г'уз гуруҳлари); 3) Қипчоқ лаҳжаси (О'рта Хоразм, Шимолий Хоразм, О-ловчи, Қурама ва Шимолий о'збек шевалари типлари).
Қорлуқ-чигил-уйғур лаҳжасида 9-10 та, Тошкент ва Самарқанд типидаги шеваларда 6 та, Қўқон ва Марғилонда 7 та, Ўғуз лаҳжасида эса чўзиқ ва қисқа жуфтликлар ҳисобига 18 тагача унли фонема мавжуд.
Қадимги туркий бирламчи чўзиқ унлилар Жанубий Хоразм ва Шимолий ўзбек гуруҳидаги айрим шеваларда (Иқон, Қорабулоқ) маъно фарқловчи мустақил фонема сифатида сақланган.
Хоразмдаги ба'зи қипчоқ шевалари, масалан Гурлан шеваси й-ловчи шевалар та'сирида сўз бошидаги [й] нинг [дж] га ўтиш хусусиятини ёʻқотган.
Ж-ловчи шеваларда к ва г товушлари қаттиқ бо'либ, улардан кейинги и товуши русча й (ы) га яқинлашади. Жанубий Хоразм шеваларида к ва г максимал юмшоқликка эга бо'либ, тил о'рта к' ва г' товушларига яқинлашади.
В.В. Радлов ўзбек шеваларини биринчи бўлиб олти гуруҳга бўлган: Чиғатой, Шимолий ўзбек, Қўқон, Зарафшон водийси, Бухоро ва Хива гуруҳлари.
Сер Али Лапин 'Сарт сўзининг келиб чиқиши ва маъноси ҳақида' асарида тўртта ўзбек диалектини ажратган: Сирдарё вилояти, Фарғона вилояти, Амударё бўлими ва Хива хонлиги, Самарқанд вилояти ва Бухоро хонлиги диалектлари.
Қипчоқ лаҳжаси ҳудудий жиҳатдан беш гуруҳга бўлинади: 1) Шарқий гуруҳ (Самарқанд шарқи, Бекобод, Жиззах, Сирдарёнинг бир қисми); 2) Ғарбий гуруҳ (Самарқанд ғарби, Навоий); 3) Фарғона гуруҳи (Фарғона водийси туманлари); 4) Жанубий гуруҳ (Қашқадарё, Сурхондарё, Жанубий Тожикистон); 5) Шимолий Хоразм гуруҳи (Шимолий Хоразм, Қорақалпоғистон).
Ўғуз лаҳжасида бирламчи чўзиқ унлилар мавжуд. Бу хусусият уларни қипчоқ ва қарлуқ гуруҳ лаҳжаларидан ҳамда адабий тилдан фарқлайди. Чимкент ўғуз шеваларида 9 та қисқа унлига 9 та чўзиқ унли қўшилиб 18 тани ташкил этади.
Ўғуз лаҳжаси ҳам қипчоқ лаҳжаси каби оҳангдошлик (сингармонизм)нинг ҳар уч қонуниятига амал қилади. Товушлардаги тил орқалик ва тил олдилик, ундошлардаги жаранглилик ва жарангсизлик нутқда ўз ифодасини топади.
Ўғуз лаҳжаси асосан икки гуруҳга: Хоразм ўғуз шевалари ва Чимкент вилоятидаги (Шимолий) ўғуз шеваларига ажратилади.
Тарихий манбаларда келтирилган о'г'уз уруг'лари (бижанак, баёт, қиниқ) номлари Хоразм вилоятининг айрим жойларида сақланиб қолган. Шунингдек, қипчоқ лаҳжасига оид уруг'лар (бошг'ирт, уйрат) ҳам Хоразмда яшаши қайд этилган.
Фориш туманидаги боғдонликлар шеваси билан жанубий хоразмликлар ёки шимолий ўзбек шевалари (Қорабулоқ, Иқон) ўртасида фонетик ва грамматик жиҳатдан ўхшашликлар мавжуд.
Тошкент, Паркент, Пискент, Қарноб шевалари о'заро умумий хусусиятга эга. Шунингдек, жанубий Хоразм, шимолий Бухоро, Фориш-Бог'дон ва шимолий о'збек шевалари ҳам о'заро умумий тил хусусиятларига эга эканлиги та'кидланади.
Унлилар уйг'унлиги ҳодисасининг мавжудлиги ва бирламчи чо'зиқ унлиларга эга бо'лиши.
А-ланувчи шеваларда унлилар оҳангдошлиги сақланган, унлилар сони 8 тадан 10 тагача боради.
Оҳангдошлик ҳодисаси сақланган, унлилар сони 9 та.
О'г'уз лаҳжасида қисқа ва чо'зиқ унлилар фарқланади, я'ни туркман тилидаги каби қадимги туркий бирламчи чо'зиқ унлилар сақланган.
Сўз таркибидаги ундош товушларнинг ўзаро ўрин алмашиниши.
Сўзлар ўртасида иккита бир хил ундош товушларнинг қўшалоқ ҳолда келиши ёки аксинча ёʻқолиши.
О'г'уз лаҳжаси вакиллари О'збекистон Республикасининг Хоразм вилояти, Қорақалпог'истон Республикаси, Фориш, Олот, Қорако'л туманларида яшайдилар.
Қорақалпог'истондаги о'збек шеваларига қорақалпоқ ва қозоқ тилларининг, Тошҳовуз о'збек шеваларига туркман тилининг, шимолий о'збек шеваларига қозоқ тилининг, Қирг'изистондаги о'збек шеваларига қирг'из тилининг, Самарқанд, Бухоро, Наманган, Сариосиё ва Тожикистондаги о'збек шеваларига тожик тилининг та'сири кучлидир.
Профессор Е.Д. Поливанов о'збек лаҳжаларини 'эронлашган' (сингармонизмсиз: Тошкент-Бухоро ва Фарг'она то'далари) ҳамда 'эронлашмаган' (сингармонизмли: қипчоқ, туркманлашмаган шимолий о'збек, туркманлашган ва қозоқлашган гуруҳлар) деб таснифлаган.
Иқон, Қорабулоқ, Хива ва бошқа Хоразм шеваларида чо'зиқ унлилар мавжудлиги уларнинг асосий фарқловчи белгиси сифатида ко'рсатилади.
Хива-Урганч лаҳчаси асосан икки шевага бо'линади: Хива шеваси ва Қарлуқ шеваси.
Муаллиф ўзбек лаҳжаларини таснифлашда к-г, п-б, в-ғ, ж-ғ, г-ж, с-ч каби фонетик ўзгаришларни асосий белгилар сифатида келтиради.
Хива шевасида "əличақ" со'зидаги қаттиқ "-чақ" қо'шимчаси тавуш уйг'унлигининг бузила бошлаганини ко'рсатади.
"Ажтачəк" со'зида товуш уйг'унлиги бузилган.
Хива-Урганч о'г'уз лаҳжасига мансуб Ходор эли қишлог'и шеваси фолклор матни (эртак) намунаси берилган.
Шовот тумани Қалажи Юсуфбой қишлог'идаги чиг'атой уруг'и шеваси матн намуналари.
О'збек-қипчоқ лаҳжасининг Гурлан шевасида ёзиб олинган эртак матни.
'Уқмоқ' фе'ли Хивада ё'қ, шунинг учун бу со'зни хивалик ва урганчликлар тушунмайдилар.
Хоразм воҳасида 'нишонламоқ' тушунчаси 'жо'шмоқ' фе'ли билан ифодаланади. Бу хоразмликларнинг қадимий тарихи, оташпарастлик ва жо'шқин рақслари билан бог'лиқ.
Турли шева вакиллари бир хил ҳодисани турлича идрок этиб номлайдилар. Масалан, Сурхондарёда 'ро'мол ташлаб қо'ймоқ' унаштиришни, Хоразмда 'маҳси кийиш' турмушга чиқишни билдиради. То'йда пул бериш одати аксарият шеваларда 'қистир-қистир' деб номланади.
Чорвачилик ва суг'ориш каби турмуш тарзи хусусиятларига ко'ра Сурхондарё ва Хоразм шеваларида чорвачилик ва гидрологик атамалар ниҳоятда деталлашган.
Г'ози Олим о'збек тили шеваларини асосан 3 лаҳжага ажратган: 1-шаҳар лаҳжаси, 2-о'збек-қипчоқ то'даси (сингармонизм кучли, ёрдамчи со'злар ҳам бош со'зга тобе бо'лади), 3-Хоразм шеваси.
Ҳозирги о'збек адабий тилида мавжуд бо'лган қариндошлик ва ро'зг'ор буюмлари номлари Хоразм шевасида адабий тилдан фарқли ма'нода ишлатилади (диалектизм-семема).
Қадимги туркий тилнинг табиати билан бог'лиқ бо'лган бирламчи чо'зиқлик сақланиб қолган.
Тошкент вилоятида яшовчи қозоқлар тили уч гуруҳга бо'линади: 1) Янгиё'л, Калинин, О'рта Чирчиқ, Бо'ка, Оққо'рг'он туманларида яшовчи, о'збек тилида о'қийдиганлар; 2) Юқори Чирчиқ, Қуйи Чирчиқ, Бо'стонлиқ туманларида о'збеклар билан аралаш яшовчи, қозоқ мактабларида о'қийдиганлар; 3) Юқори Чирчиқ, Қуйи Чирчиқ, Бо'стонлиқ туманларида яшовчи, 1962-йилгача о'з газетасига эга бо'лган ва қозоқ мактабларида о'қиганлар.
Хоразм қипчоқ шеваларида сингармонизм сақланган, шу сабабли унлилар тил олди ва тил орқа (юмшоқ, қаттиқ) вариантларига эга.
Хоразм қипчоқ шевалари Беруний-Манғит, Хўжайли-Қипчоқ, Қўнғирот ва Гурлан-Янгибозор ҳудудларига хос шевалар сифатида кўрилади; улар ичида 'ж'ловчи, 'й'ловчи ҳамда биринчи бўғинда 'ä'ловчи учинчи тип шевалар ажратилади.
О'збек халқ мақолларидаги черчи//чарчи со'зи ба'зи манбаларда ното'г'ри изоҳланган бо'либ, аслида Ургут, Хива, Хонқа, Ҳазорасп шеваларида аттор ма'носида қо'лланади.
Хоразм вилоятида ўзбек шевалари икки асосий гуруҳга бўлинади: жанубий қисмдаги ўғуз гуруҳи шевалари ва шимолий қисмдаги қипчоқ гуруҳи шевалари.
Ўғуз гуруҳи шеваларига чўзиқ унлилар (и:, а:, у: кабилар) хос бўлиб, асосан биринчи бўғинда учрайди.
Ўғуз ва қипчоқ лаҳжаларидаги унли ва ундош фонемаларнинг артикуляцияси ва талаффуз хусусиятлари берилган.
Хоразмдаги икки группа шевада ҳам сингармонизм сақланган, шунга кўра иккисида ҳам унлилар тил олди ва тил орқа (юмшоқ, қаттиқ) товушларга бўлинади.
Жанубий Хоразм ўғуз шеваларида унлиларнинг чўзиқлиги сўз маъносини (исм ва феълни ёки икки хил отни) фарқлаш вазифасини ўтайди.
Ўғуз гуруҳ шеваларида бош урғу феъл ўзагининг биринчи бўғинига, иккинчи даражали урғу эса сўзнинг охирги бўғинига тушади.
Аффикс унлиларининг ўзак унли товушларига бўйсуниб келиши Хоразм ўғуз ва қипчоқ шеваларида қатъий қонун ҳисобланади.
Ўғуз гуруҳи шеваларида бир бўғинли (ёпиқ бўғинли) сўз эгалик қўшимчасини олганда, бўғин унлиси чўзилади.
Жанубий Хоразм шеваларида бир хил шаклли сифат ва отлар биринчи бўғин унлисини чўзиш орқали фарқланади (ала/а:ла, ақ/а:қ, гўк/гў:к, қара/қа:ра). Сифат феъл билан бирикканда урғу биринчи бўғинга кўчади ёки унли чўзилади.
Ўғуз гуруҳи шеваларида инфинитив (-мақ/-мäк) кўп вақт иш отлари ўрнида келиб, келишиклар билан турланади ва -ла/-лä кўплик аффиксини олади.
Ўғуз шеваларида ИИИ шахс кўпликда жонли предмет эга бўлса кесим -ла/-лä қўшимчасини олади, жонсиз предметда мослик бузилади. Қипчоқ шеваларида одамга нисбатан мослик сақланади, бошқа предметларда кесим бирликда қолади.
Хоразм шеваларида содда гапда сўз тартиби эркин бўлиб, мантиқий урғу тушган сўз одатда кесимдан олдин келади, агар урғу кесимга тушса, кесим гап бошида келади.
Хоразм шеваларида ва, аммо, гоҳ, ёки каби боғловчилар ўрнига кенг кўламда оҳанг, аффикслар ҳамда -да: / -дағи боғловчиси тенглик ва зидлов муносабатларини ифодалашда қўлланади.
Хоразмнинг жанубий қисмидаги ўғуз лаҳжасида қадимги чўзиқ унлилар мавжуд, биринчи бўғинда ä унлиси ишлатилади ва икки унли ўртасида келган жарангсиз ундош ўзгармайди (ўкüз, чïқадï каби).
Хоразм вилояти топонимикасида Саёт (Хива), Баёт (Ҳазорасп, Янгиариқ), Таган (Янгиариқ), Жувондир (Ҳазорасп), Овшар (Ҳазорасп), Бижанак (Боғот), Киниқ (Хива) каби қадимги ўғуз уруғ-қабила номлари сақланиб қолган.
Муаллиф Хоразм шеваларини фонетик-морфологик ва лексик хусусиятларни ҳисобга олган ҳолда иккита катта гуруҳга бўлади: И. Қипчоқ лаҳжаси (1. 'Ж'лашган шевалар, 2. 'Й'лашган шевалар, 3. 'Ä'лашган шевалар); ИИ. Ўғуз лаҳжаси.
Жанубий Хоразмнинг 8 та раёнида (Урганч, Хива, Хонқа, Ҳазорасп, Боғот, Янгиариқ, Қўшкўпир, Шовот), Тошовуз шаҳри ва Кўҳна Урганчда тарқалган. Икки типга бўлинади: 1. Урганч-Хива шеваси; 2. Ҳазорасп-Янгиариқ шеваси.
Қипчоқ-ўғуз ва ўғуз-қипчоқ аралаш шевалари мавжуд бўлиб, аҳолининг 10-20 фоизини ташкил қилади.
Ўғуз лаҳжасининг Урганч-Хива шеваси бўлимидаги матнлар ва намуналар.
Ҳазорасп ва Янгиариқ шевалари матнлари ва тавсифи.
Хоразм ҳудудидаги қипчоқ ва ўғуз хусусиятларини аралаш қабул қилган оралиқ шевалар гуруҳи матнлари.
Хоразм шевалари ичида ўғуз-қипчоқ типидаги аралаш шевалар гуруҳи матнлари.
Фарғона водийсида металлсозлик, заргарлик, мискарлик каби касбларнинг ривожланиши, айрим касбларнинг (шамширгарлик, совутгарлик, зоркорлик) ёʻқолиб кетиши ва терминлар маъносининг ўзгариши тарихи.
Қорақалпог'истон АССР ҳудудидаги о'збек шевалари о'збек тилининг қипчоқ лаҳжасига (гуруҳига) киради.
Қипчоқлар ХВ—ХВИИИ асрларда Мовароуннаҳрда (асосан Фарг'она водийси ва Зарафшон воҳасида) ҳамда Хоразмда о'троқлашиб қолиб, о'збек халқи таркибига қо'шилиб кетган.
Қорақалпоғистон ва Хоразм воҳасидаги барча қипчоқ шеваларида бошқа қипчоқ-нўғой тилларидан фарқли равишда ч товушининг ш га, ш товушининг с га ўтиши учрамайди.
Шимолий Хоразм шевалари Поливанов айтганидек 'қозоқлашган' эмас, балки қипчоқ лаҳжасига хос бўлиб, Қорақалпоғистондаги дж-ловчи ўзбек шевалари қозоқ тилидан кўра қорақалпоқ тилига яқинроқ туради.
Туркий тилларнинг дастлабки даврларидаги биринчи бо'г'индаги бирламчи чо'зиқлик ҳозирги Хоразм, Фориш ва шимолий о'збек шеваларида сақланиб қолган; Сарой маҳалласи шевасида бирламчи чо'зиқлик учрамайди, аммо иккиламчи чо'зиқлик фаол қо'лланади.
В. В. Решетовнинг Қурама шевалари ва шаҳар шевалари ҳақидаги ишлари, шунингдек, хорижий олимлар (К. Менгес, Г. Жарринг, С. Вурм) ва о'збек олимлари (Ф. Абдуллаев, Ш. Шоабдураҳмонов, Б. Жо'раев, С. Иброҳимов) нинг о'збек шеваларини о'рганишга доир асарлари ҳақида ма'лумот берилган.
Конкрет жуфт унлилар мавжуд [и~ı, ü~у, ў~о].
Хоразмдаги ўғуз шевалари Урганч-Хива ва Ҳазорасп-Янгиариқ шеваларига ажратилади; қипчоқ шевалари эса ж-ловчи, й-ловчи, а-ловчи ҳамда аралаш шевалардан иборат.
Ўзбек адабий тилининг таянч шеваларида унли фонемалар 6-7 тадан иборат бўлса, шимолий Хоразм қипчоқ гуруҳ шеваларида 9 та мустақил унли товуш бор. Жанубий Хоразм ўғуз гуруҳ шеваларида чўзиқ унлилардан ташқари 10 та унли, Иқон шевасининг унлилар тизимида 18 та фонема мавжуд.
Хива шевасида сингармонизм сақланган, чо'зиқ унлиларга эга.
«кейин» — 12 та натижа · ҳаммаси
| Шевада | Адабий тилда / изоҳи | Қаерда | Манба |
|---|---|---|---|
| Чўтирмак
ЧЎТИРМАК |
Чўтирмак Ҳар қандай дарахтга каллак урилганидан кейин ён-веридан ғуж-ғуж шохлар ўсиб чиқиб, улар ҳам чопиб ташланган кейин қолган беўхшов тана қолдиғи.
|
Мусаева 2023, 389-бет | |
| Қўпо | илдиз қолдиғи Сув ёқаларида тўп бўлиб ўсадиган қилдир деган ўсимликдан кейин қоладиган диаметри 50–60 см ча келадиган қолдиқ
|
Мусаева 2023, 255-бет | |
| бештош | бештош Бешта кичик тош ерга тиралган чап қўлнинг ёнига сочилиб, кейин беш тошдан хоҳлаган биттаси ўнг қўлга олиниб, уни юқорига ирғитганча, ерда ётган тошлардан биттасини ўша тиралиб турган икки бармоқ орасидан ҳайдаш асносида юқорига отилган тошни тутиб олиб ўйналадиган ўйин
|
Мусаева 2023, 72-бет | |
| кейинги улағ
кейинги улағ |
кенжа | Ўзбек халқ шевалари луғати 1971, 374-бет | |
| кез
кез |
кет кейин, кет; из
|
Ҳазорасп, Боғот, Қушкўпир | Абдуллаев 1961, 56-бет |
| кез
кез |
кейин кейин, кет
мäни кезимнан гäлди — менинг кетимдан келди |
Ҳазорасп, Боғот | Абдуллаев 1961, 154-бет |
| осйŋғ
осыңғ |
сўнгра сўнгра, кейин
|
Урганч, Хива, Янгиариқ | Ўзбек халқ шевалари луғати 1971, 202-бет |
| овüз
овүз |
оғиз сути сигир янги туғгандан кейин икки, уч кунгача соғиб олиниб тўкиб юбориладиган сут
|
Ҳозарасп | Дарвишов 2020, 170-бет |
| қıз
қыз |
кейин кейин, кет
|
Ҳазорасп, Боғот | Абдуллаев 1961, 154-бет |
| хух
хух |
сўта сўта (оқ жўхорининг донаги олингандан кейин қолган сўтаси)
|
Урганч, Хива, Хонқа | Абдуллаев 1961, 93-бет |
| üвüз
үвүз |
оғиз сути сигир янги туғгандан кейин икки, уч кунгача соғиб олиниб тўкиб юбориладиган сут
|
Гурлан, Янгибозор | Дарвишов 2020, 170-бет |
| ъскат
ъскат |
искот ўлгандан кейин қолган кийимлари
|
Хив, Ург | Абдуллаев 1961, 49-бет |
[демо] Хайрли сафар тилаги.
Маълумотлар китобларнинг сканерланган матнидан (ОКР) сунъий интеллект ёрдамида ажратиб олинган ва таҳририят томонидан текширилади. Ҳар бир ёзув ёнида манба ва саҳифа кўрсатилган; «?» белгиси шакл саҳифада айнан топилмаганини билдиради.