Y-lovchi shevalarda, xususan Namangan va Toshkent shevalarida ko'plik qo'shimchasidagi r tovushi tushib qoladi.
- odamlar → odamla
- keldilar → keldïlä
Карлукский 98% · Кыпчакский 1% · Огузский 1% — доля записей, для которых в источниках указано наречие
Ташкентский говор входит в ташкентскую группу карлукско-чигиле-уйгурского наречия, он относится к типу иранизированных «о-говоров» (o-lovchi), в которых утрачен сингармонизм (гармония гласных).
В ташкентском говоре имеется 6 гласных фонем, а закон сингармонизма (уподобление гласных в слове по твердости-мягкости или огубленности) утрачен. В некоторых позициях гласный 'a' переходит в 'o', а гласные 'i' и 'e' редуцируются, превращаясь в произношении в неясные (индифферентные) звуки.
В середине или на конце слова очень активно происходит выпадение таких согласных, как r, q, k, v, g', x, h, в результате чего предшествующий им гласный произносится долго.
На конце слова согласный k переходит в y или v, а q — в g'. Также при добавлении аффиксов к слову наблюдается сильная полная ассимиляция (уподобление) согласных: сочетание rn переходит в nn, а shs — в ss.
В аффиксе множественного числа -lar выпадает звук r, и он произносится в основном в форме -la или -lä. Кроме того, форма -lä используется и в 3-м лице единственного числа в качестве формы вежливости.
Родительный и винительный падежи не различаются, слившись в единую форму -ni. При присоединении к словам, оканчивающимся на согласный, этот аффикс полностью ассимилируется с конечным согласным корня (-di, -ti, -zi, -li, -shi и так далее).
Вместо аффикса принадлежности первого лица множественного числа (наш) -miz используются огубленные формы -vuz, -uvuz, -vuzä, а для второго лица множественного числа (ваш) применяются формы -yız, -ı:z.
Вместо аффикса литературного языка -yapti активно используются формы -vot, -vat, -votti или -vätti. Его отрицательная форма принимает вид -mayotibdi или -mıytıpti.
Вместо аффикса -dik в форме первого лица множественного числа (мы) прошедшего времени используются такие специфические формы, как -du:, -duv, -duvuz, -mız.
Вместо формы первого лица множественного числа условного наклонения (-sak) выступают формы -vuz, -m'z, -sov. В повелительно-желательном наклонении вместо -aylik используются такие аффиксы, как -luk, -yluv.
Указательные местоимения при сочетании со словами со значением места сильно редуцируются (вместо 'bu yerda' — 'sotta'). В словарном составе сохранились такие термины родства, как 'ada' (отец), 'aya/oyi' (мать), 'amaqi' (дядя), а также исторические топонимы, такие как 'Chorsu', 'Xadra'.
Это общее описание составлено с помощью искусственного интеллекта по данным, извлечённым из источников; у каждого пункта указаны источник и страница, на которые он опирается.
Пишите на литературном языке: применяются описанные в книгах изменения окончаний, звуков и слов.
Как литературные окончания и формы употребляются в говорах этого региона — каждое описание из источников отдельно. Карточки с зелёной полосой используются при преобразовании текста.
Y-lovchi shevalarda, xususan Namangan va Toshkent shevalarida ko'plik qo'shimchasidagi r tovushi tushib qoladi.
Koʻplik qoʻshimchasi oxiridagi r tovushi kuchsizlanib tushib qoladi va -la, -lä shaklida talaffuz qilinadi.
Toshkent va Xorazm shevalarida ko'plik qo'shimchasi -la/-lä shaklida qo'llanadi.
Toshkent va Janubiy Xorazm shevalarida ko'plik affiksi -a/-ä shaklida uchrashi mumkin.
Toshkent shevasida -lug' affiksi egalik affiksi bilan (-lug'+ı) hurmat va ko'plikni ifodalaydi.
Toshkent shevasida koʻplik qoʻshimchasidagi [r] tovushi tushib qoladi.
Ko'plik ko'rsatkichi shevalarda -lä, -är, -ä shakllarida qo'llanadi.
-lug qo'shimchasi egalik ko'rsatkichi bilan birgalikda kelib ko'plik va hurmat ma'nosini ifodalaydi.
Ko'plik qo'shimchasining -lä varianti Toshkent shahar va Xorazm shevalarida faol qo'llanadi.
Shaxsni bildiruvchi so'zlarga qo'shilib, jamlik ma'nosini anglatadi.
-lar qoʻshimchasi oʻrnida -ä yoki -lä elementlari qoʻllanadi.
Koʻplikni ifodalovchi -lugʻ+ı affiksi mavjud.
Ko'plik qo'shimchasi shevalarda fonetik sharoitga va hududga qarab turlicha ko'rinishlarga ega bo'ladi.
Тошкент шевасида I шахс кўплик эгалик қўшимчаси -вүз, -вүзә шаклида келади.
Toshkent shevasida I shaxs ko'plik egalik qo'shimchasi variantlari.
Toshkent shevasida I shaxs ko'plik egalik affiksi -vuz, -uvuz, -uz shakllarida uchraydi.
Toshkent va Jizzax shevalarida II shaxs ko'plik egalik affiksi tarkibidagi burun tovushi tushib, cho'ziqlik yoki -yʻz/-z shaklini oladi.
Toshkent shevasida unlidan so'ng 1-shaxs ko'plik egalik qo'shimchasi variantlari.
Toshkent shevasida unlidan so'ng 2-shaxs ko'plik egalik qo'shimchasi variantlari.
Toshkent shevasida undoshdan so'ng 1-shaxs ko'plik egalik qo'shimchasi variantlari.
Toshkent shevasida undoshdan so'ng 2-shaxs ko'plik egalik qo'shimchasi variantlari.
I shaxs ko'plik egalik qo'shimchasi -miz, -imiz ning lablashishi natijasida -(u)vuz shakliga o'tgan.
II shaxs ko'plik egalik qo'shimchasida ng tovushining y tovushiga o'tishi natijasida -(i)yiz shakli hosil bo'lgan.
Abstrakt egalik ko'rsatkichi qaratqich kelishigi va -ki qo'shimchasi qo'shilishidan hosil bo'lgan.
Toshkent shevasida 1-shaxs koʻplik egalik qoʻshimchasi unli va undoshdan soʻng -vuz, -vuzä, -vzä, -uz, -uvuz, -uvuzä, -uzä koʻrinishlarida qoʻllanadi.
Toshkent shevasida 2-shaxs koʻplik egalik qoʻshimchasi -ıyız, -sız, -sıylä, -yız, -ilä kabi shakllarda boʻladi.
Toshkent shevasida baʼzan -gʻız qoʻshimchasi bilan 2-shaxs koʻplik egalik kategoriyasi yasaladi.
Toshkent shevasida -ıylä, -ilä qoʻshimchalari soʻzlovchining tinglovchilarga boʻlgan mensimaslik, eʼtiborsizlik munosabatini bildiradi.
Toshkent shevasida I shaxs ko'pligida -vyz/-vyza egalik affiksi ishlatiladi.
Toshkent shevasida II shaxs ko'pligida o'ziga xos shakllar qatnashadi.
Egalik affiksining 1-shaxs koʻplik shakli.
Qaratqich va tushum kelishiklari bir xil -ni shaklida ifodalanadi; undosh bilan tugagan so'zlarda to'liq progressiv assimilyatsiyaga uchraydi.
Y-lovchi shevalarda qaratqich kelishigi qisqargan -nʻ, -dʻ, -tʻ shakllarida qo'llanadi.
Toshkent, Farg'ona va Qarshi kabi y-lovchi shevalarda qaratqich va tushum kelishiklari shaklan birlashib, qisqargan va o'zakdagi undoshga assimilyatsiyalashgan variantlarda keladi.
Toshkent shevasida qaratqich kelishigi undosh tovush bilan tugagan so'zlarga -ni, -li, -shi, -zi va boshqa assimilyatsiyalashgan shakllarda qo'shiladi.
Shahar shevalarida qaratqich kelishigi qo'shimchasi o'zakning tabiatiga qarab -n', -d', -t' shaklida qo'llanadi.
-nı va -nıŋ affikslari farqlanmaydi, qaratqich va tushum kelishigi vazifasini birgina -nı affiksi va uning fonetik variantlari bajaradi.
Toshkent shevasida qaratqich kelishigi unlidan so'ng -nъ, undoshdan so'ng negiz oxiridagi undoshga qarab moslashadi.
Tushum va qaratqich kelishigi affiksi n, y, v, g dan boshqa barcha undoshlardan soʻng toʻliq assimilyatsiyaga uchraydi.
z tovushi bilan tugagan soʻzlarga tushum kelishigi qoʻshilganda n tovushi z ga toʻliq progressiv assimilyatsiyalanadi.
Toshkent va Namangan shevalarida tushum kelishigi qo'shimchasidagi n tovushi o'zak-negiz oxiridagi undoshga to'liq moslashadi (assimilyatsiyaga uchraydi).
Toshkent shevasida tushum kelishigi qo'shimchasi -t bilan tugagan so'zlardan keyin -ti, -tti shaklida keladi hamda oldidagi undoshga assimilyatsiyalashadi.
Toshkent shevasida tushum kelishigi qoʻshimchasi boshidagi [n] tovushi oʻzak oxiridagi undosh bilan toʻliq assimilyatsiyalashadi.
Soʻz oxiridagi tovush oʻzidan keyingi tushum qoʻshimchasini oʻz jinsiga singdiradi: t dan soʻng -ti, z dan soʻng -zi boʻladi.
Undosh bilan tugagan soʻzlarga qoʻshilganda n tovushi toʻliq progressiv assimilatsiyaga uchraydi.
Tushum kelishigi qoʻshimchasi Namangan va Toshkent shevalarida soʻz oxiridagi undoshga toʻliq progressiv assimilyatsiyalashadi; qipchoq va Margʻilon shevalarida esa qisman assimilyatsiyalashib -dı, -di, -tı, -ti shaklida boʻladi.
Toshkent shevasida tushum va qaratqich kelishiklari unlidan soʻng -nı affiksi, undoshdan soʻng assimilyativ formalar bilan ifodalanadi.
Y-lovchi shevalarda tushum kelishigi qisqargan -nʻ ~ -dʻ//-tʻ shakllari orqali ifodalanadi.
Toshkent shevasida tushum kelishigi unli bilan tugagan so'zlarga -ni, undosh bilan tugagan so'zlarga -ni, -li, -shi, -zi kabi assimilyativ shakllarda qo'shiladi.
Toshkent shevasida o'zakning qanday undosh bilan tugashiga qarab tushum kelishigi qo'shimchasi assimilyatsiyaga uchrab qo'shiladi.
t undoshi bilan tugagan soʻzlarga va biz, siz olmoshlariga tushum kelishigi qoʻshilganda assimilyatsiyaga uchrab -t' (-ti), -z' boʻladi.
Qorluq-chigil-uygʻur lahjasiga oid shevalarda tushum kelishigi -nï qoʻshimchasi bilan shakllanadi.
Qorluq-chigil-uygʻur shevalarida assimilyatsiya hodisasi natijasida tushum kelishigi oʻzak oxiridagi undoshga moslashib turli shakllarga ega boʻladi.
Tushum kelishigi qo'shimchasi o'zakdagi oxirgi tovush ta'sirida to'liq progressiv assimilyatsiyaga uchraydi.
-н товуши билан бошланадиган аффикс ўзак-негизга қўшилганда ундаги [н] товуши ўзак-негиз охиридаги ундошлар таъсирида тўлиқ ассимиляцияга учрайди.
Unli tovush bilan tugagan soʻzlarga joʻnalish kelishigi -yä shaklida qoʻshiladi.
Qarluq-chigil-uygʻur shevalarida joʻnalish kelishigi qoʻshimchasi unli va undoshlar bilan tugagan soʻzlarga -gä shaklida qoʻshiladi.
Toshkent shevasida jo'nalish kelishigi unli bilan tugagan so'zlarga -gä, undosh bilan tugagan so'zlarga esa -gä, -kä, -qä shakllarida qo'shiladi.
Chuqur til orqa q, gʻ undoshlari bilan tugagan soʻzlarga joʻnalish kelishigi qoʻshimchasi -qä/-qa shaklida qoʻshiladi.
Qattiq o'zak unlilar va jarangsiz undosh bilan tugasa -qa, jarangli bilan tugasa -g'a, yumshoq o'zak jarangsiz undosh bilan tugasa -ga tarzida qo'shiladi.
Shahar shevalarida o'rin-payt kelishigi ko'rsatkichi -dä, -tä shakllarida uchraydi.
Burun tovushlari (n, ng, m) dan soʻng chiqish kelishigi -nan/-nän shaklida keladi.
I va II shaxs birlik kishilik olmoshlari ko'pchilik qarluq va barcha qipchoq shevalarida 'mən', 'sən' shaklida qo'llanadi.
III shaxs ko'plik kishilik olmoshida r undoshi tushib qolib, 'ulə' shaklida aytiladi.
I va II shaxs ko'plik olmoshlariga -lar ko'plik qo'shimchasi -lă, -ă shakllarida qo'shilib keladi.
II shaxs ko'plikda so'zlovchining tinglovchiga nisbatan oddiylik yoki mensimaslik munosabatini ifodalashda qo'llanadi.
Koʻrsatish olmoshi oshä tarzida qoʻllanadi; Qoʻqonda hu shakli ham uchraydi; qipchoq shevalarida xos emas.
Ana shu koʻrsatish olmoshi shevalarda qisqargan va fonetik oʻzgargan shakllarda qoʻllanadi.
Mana shu olmoshi qorluq shevalarida qisqa talaffuz qilinadi, qipchoqda minäshu/minäshi, oʻgʻuzda inshu boʻladi.
Ana u olmoshi Toshkent, Samarqand, Buxoro, Shahrisabz, Urgut, Kattaqoʻrgʻon, Qarnob, Payshanbada häylä/haylo, Jizzaxda hävänä, Qarshida häylähä, qipchoqda häylä/xänä shaklida keladi.
Koʻrsatish olmoshlari yer, yoq soʻzlari bilan birikkanda kuchli fonetik oʻzgarishlarga uchraydi.
Toshkent shevasida 'mana bunisi' olmoshi 'mambusini' yoki 'movsini' tarzida aytiladi.
Belgilash olmoshining dialektal morfologik shakli.
Toʻrt sonining Toshkent, Qoʻqon va Margʻilon shevalaridagi talaffuzi.
Toshkent shevasida 1-shaxs koʻplik qoʻshimchasidagi unli lab-lab [v] taʼsirida lablanadi.
Birinchi shaxs ko'plik shakli Toshkent shahar shevasida -vuz tarzida uchraydi.
Toshkent lahjasida 1-shaxs koʻplik qoʻshimchasidagi m undoshi baʼzan v ga oʻtadi.
Aniq oʻtgan zamon 3-shaxs koʻplik shakli -ıshtı qoʻshimchasi bilan yasaladi.
Toshkent shevasida aniq oʻtgan zamon 1-shaxs koʻplik qoʻshimchalari variantlari.
Toshkent shevasida aniq oʻtgan zamon 2-shaxs koʻplik qoʻshimchalari variantlari.
Oʻtgan zamon I shaxs koʻplik shakli turlicha aytiladi.
Edi, emas toʻliqsiz feʼllarida [e] unlisi tushib qoladi.
Oʻtgan zamon fe'lining I shaxs koʻpligi -mıza, -mız, -vuza, -vuz, II shaxsi -ı:z orqali yasaladi.
Toshkent shevasida oʻtgan zamon feʼlining I shaxs koʻpligida lablangan [ъ] uchraydi.
Oʻtgan zamon feʼlining I shaxs koʻplik shaklida [u] unlisi ikkinchi darajali choʻziqlikka ega boʻladi.
Oʻtgan zamon 1-shaxs koʻplik affiksi Toshkent shevasida -duv(za) shaklida boʻladi.
Tarixiy oʻtgan zamon 1-shaxs koʻplik affiksi Toshkent shevasida -gänvuz(ä) shaklida boʻladi.
Uzoq oʻtgan zamon 1-shaxs koʻplik shakli Toshkent shevasida turli qisqargan variantlarda uchraydi.
Oʻtgan zamon hikoya feʼli Toshkent shevasida -uvdïm shaklida qisqaradi.
Toshkent shevasida 1-shaxs o'tgan zamon ko'pligi -m'za, -m'z, -vuza, -vuz, 2-shaxs esa -':z vositasida yasaladi.
Oʻtgan zamon feʼlining 1-shaxs koʻpligi -m'z, -m'zä, -vuz, -vuzä bilan, 2-shaxs koʻpligi esa -':z bilan shakllanadi.
Aniq o'tgan zamon fe'li shaklining ko'pligi -dьmьz yoki -dьvuz // -dьvuzä qo'shimchalari bilan ifodalanadi.
Oʻtgan zamon I shaxs koʻplik shakli -dik oʻrniga -dımız / -dumuz qoʻllanadi.
Uchinchi shaxs koʻplik koʻrsatkichi -shti, -ishti shakllari bilan yasaladi.
Aniq oʻtgan zamon feʼlining birinchi shaxs koʻpligi -duk, -dug, -tuk shakllarida qoʻllanadi.
Aniq o'tgan zamon fe'lining birinchi shaxs ko'pligi -dïmïz qo'shimchasi bilan yasaladi.
Toshkent shevasida aniq o'tgan zamon fe'lining 1-shaxs ko'pligini yasash uchun qo'llanadi.
Ikkinchi shaxs ko'plik shaklida -dïz, -tïz qo'shimchasi qo'llanadi.
Toshkent shevasida fe'l oʻzagi bilan oʻtgan zamon aniq fe'lining -dъ qoʻshimchasi oʻrtasida -nə- qoʻshilib, ish-harakatning hali tamom boʻlmaganligini, davom etayotganligini anglatadi.
Feʼlning birinchi shaxs koʻpligi -duk, -dug, -tuk, -tug koʻrinishlariga ega boʻladi.
Feʼlning birinchi shaxs koʻpligi -dïmïz (-dimiz), -tïmïz (-timiz) shakllarida uchraydi.
Toshkent shevasida murakkab o'tgan zamon shakllari fonetik o'zgarishlarga uchraydi.
Toshkent shevasida I shaxs ko'plikdagi o'tgan zamon fe'lida adabiy -dik o'rnida qadimgi turkiy shakllarga borib taqaluvchi -dumuz/-dymyz hamda -dy: yoki -dyzə variantlari qo'llanadi.
Oʻtgan zamon feʼlining 1-shaxs koʻpligi -vuza/-miza, 2-shaxs koʻpligi -i:z bilan keladi.
Toshkent shevasida 1-shaxs koʻplikdagi oʻtgan zamon shakli 'turuvduk', 'turuvduvuz', 'turuvduvuza' tarzida qoʻllanadi.
Toshkent shevasida o'tgan zamon aniqlik fe'lining I shaxs ko'plik shakllari.
Oʻtgan zamon davom feʼlining boʻlishsiz formasi bormasъydъm shaklida aytiladi.
Oʻtgan zamon aniqlik feʼlining 1-shaxs koʻplik shakli.
O'tgan zamon I shaxs ko'plik shakli Toshkent shevasida -duv ko'rinishida qo'llanadi.
Hozirgi-kelasi zamon inkor shaklida -may- o'rniga -mıy- qo'llanadi.
Hozirgi-kelasi zamon va kuchaytiruvchi yuklama birikmasi.
Hozirgi zamon davom fe'lini ifodalovchi qo'shimchalar.
Hozirgi zamon davom fe'li qoʻshimchasi -vot boʻlib, boʻlishsizi -mayotibdi shaklida ifodalanadi.
Hozirgi zamon davom fe'li -vot affiksi va uning shaxs-son shakllari bilan ifodalanadi.
Konkret hozirgi zamon fe'li yasovchi -vot affiksi sandxi holatdagi b+y yoki b+j birikmasidan rivojlangan.
Hozirgi davom zamon shakli Toshkent shevasida -vom- affiksi orqali ifodalanadi.
Toshkent shevasida hozirgi zamon davom fe'li -vtti, bo'lishsiz shakli esa kem'ytipti tarzida yasaladi.
Hozirgi davom zamon fe'li yasovchisi sifatida qo'llanadi.
Aniq hozirgi zamon fe'li -vät- shaklida qo'llanadi.
Aniq hozirgi zamon feʼli -vot va uning variantlari orqali ifodalanadi.
Toshkent shevasida hozirgi zamon fe'li -var ko'rsatkichi orqali ifodalanadi, keyingi «t» undoshi regressiv assimilyatsiyaga uchraydi.
Hozirgi zamon davom feʼli buyruq asosiga -vat qoʻshilishi bilan yasaladi; boʻlishsizligi -mayatipti yoki -mavatti shaklida boʻladi.
Toshkent shevasida aniq hozirgi zamon shakli.
Hozirgi davom zamon shakli -vot- / -vam- tarzida aytiladi.
Hozirgi zamon davom fe'li Toshkent shevasida -vot- shaklida qo'llanadi.
Hozirgi zamon davom fe'li qo'shimchasi Toshkent shevasida qisqarib, lablangan unli bilan aytiladi.
Hozirgi zamon davom fe'li qo'shimchasi variantlari.
Hozirgi zamon davom fe'li turli y-lovchi shevalarda o'ziga xos ko'rinishlarga ega.
Aniq kelasi zamon fe'li Andijon, Samarqand va Toshkent shevalarida -dogʻon/-digon/-dʻgon shaklida tuslanadi.
Toshkent shevasida -jaq, -gusy, -asy qoʻshimchalari oʻrnida -dʻgon qoʻshimchasi keladi.
Oʻtgan zamon sifatdoshi qarluq-chigil-uygʻur, qipchoq va oʻgʻuz lahjalarida feʼl oʻzagining qattiq yoki yumshoqligiga qarab -gän, -gan, -gʻan, -qan, -kän kabi koʻrinishlarda qoʻllanadi.
Sifatdoshning boʻlishsiz shakli sifatida -mas, -mäs qoʻshimchasi ishlatiladi.
Oʻtgan zamon sifatdoshi shevalarda -mïsh, -mish va asosan Samarqand, Buxoro, Shahrisabz, Qarshi, Qarnob shevalarida -mush shaklida uchraydi.
Qarluq-chigil-uygʻur shevalarida hozirgi zamon sifatdoshi turli fonetik koʻrinishlarda qoʻllanadi.
Qarluq-chigil-uygʻur lahjasida kelasi zamon sifatdoshi turli fonetik koʻrinishlarga ega.
Kelasi zamon moʻljal feʼli -adъgon shaklida boʻladi.
Hozirgi zamon ravishdoshi shakli unli yoki undosh bilan tugagan feʼl oʻzaklariga qoʻshiladi va koʻpincha juft/takror holda keladi.
Oʻtgan zamon ravishdoshi unli va undosh bilan tugashiga hamda fonetik oʻzgarishlarga qarab xilma-xil variantlarda yasaladi.
Toshkent shevasida -gach qo'shimchasi o'rnida o'tgan zamon sifatdoshi va chiqish kelishigi qo'shimchasi hamda 'keyin' so'zi ishlatiladi.
Istak fe'li yasovchisi -luk shaklida qoʻshiladi.
Birinchi shaxs buyruq-istak maylida -ay o'rnida -ıy shakli qo'llanadi.
Qorluq-chigil-uygʻur lahjasida II shaxs buyruq fe'li oʻzagiga -gʻъ, -gъn, -gin, -kъn, -kin, -qin qoʻshimchalari qoʻshilib yasaladi.
Buyruq maylining -n va -ъn qoʻshimchasi bilan ifodalangan shakli hurmat ma'nolarini ifodalaydi.
Toshkent shevasida istak maylining koʻplik va boshqa oʻziga xos shakllari qoʻllanadi.
Buyruq mayli ikkinchi shaxs ko‘pligi uchun Toshkent shevasida -laring shakli qo‘llanadi.
Toshkent shevasida r undoshi qisqartirilib aytiladi.
Shart fe'lining I shaxs koʻpligi -vuz, -mız, II shaxs koʻpligi -yız orqali yasaladi.
Toshkent shevasida shart fe'lining 1-shaxs ko'pligi -vuz, -m'z, 2-shaxs ko'pligi esa -y'z qo'shimchalari orqali ifodalanadi.
Shart feʼliga birinchi shaxs koʻpligi -vuz, -m'z qoʻshimchalari orqali qoʻshiladi.
Shart feʼlining 1-shaxs koʻpligi -vuz/-miz, 2-shaxs koʻpligi -yiz bilan tugaydi.
Toshkent shevasida shart fe'li 1-shaxs koʻplik shakli o bilan -sov || -sok tarzida aytiladi.
Shart mayli I shaxs ko'plik shaklidagi -k o'rniga -v qo'llanadi.
Toshkent shevasida shart maylining I va II shaxs ko'pligi bir necha fonetik shakllarga ega bo'ladi.
Toshkent guruhi shevalarida ta'kid yuklamasi -de koʻrinishida soʻz oxirida qoʻllanadi.
Hozirgi zamon ravishdoshidan soʻng bermoq yordamchi fe'li kelganda b tovushi v ga oʻtadi hamda unlilarda oʻzgarish yuz beradi.
Istak feʼli -luk qoʻshimchasi bilan hosil qilinadi.
Tegishlilik qoʻshimchasi qaratqich-tushum yoki tushum kelishiklari asosida -nïqï, -dïqï, -tïqï, -kinä kabi shakllarda keladi.
Ot va sifat yasovchi -lik qo'shimchasi Yangiyo'lda -liy, Toshkentda -li shaklida uchraydi.
Ko'rsatish olmoshlarining birikuvida eliziya hodisasi yuz berishi.
Toshkent shevasida singari koʻmakchisi sïngo:rï yoki sïngo:rïn shaklida qoʻllanadi.
Koʻk sifatining orttirma darajasi shakli.
Какому звуку говора соответствует звук литературного произношения.
Soʻz oxiridagi [қ] tovushi tushib qoladi; Toshkent tipidagi shevalarda bu oldingi unlining choʻziqlashishiga sabab boʻladi.
[v] undoshining tushishi natijasida unli cho'ziladi.
[x] yoki [h] undoshining tushishi natijasida unli cho'ziqlashadi.
shg birikmasining toʻliqsiz regressiv assimilyatsiyalashuvi (jarangsizlanishi).
[к] товуши бирдан ортиқ бўғинли сўзлар охирида [у]дан кейин [в]га ўтади.
Qaratqich yoki tushum qo'shimchasidagi n undoshining oldingi sh undoshiga to'liq progressiv assimilyatsiyalanishi.
Soʻz oxiridagi [қ] tovushi spontan tarzda jaranglilashib [ғ] ga oʻtadi.
Toshkent shevasida koʻp boʻgʻinli soʻzlarda [e] va [i] unlilaridan soʻng k > y // v fonetik jarayoni yuz beradi.
Oldingi qator i va orqa qator y unlilarining konvergensiyasi natijasida hosil boʻlgan indifferent lablanmagan ъ tovushi qoʻllanadi.
t va ch tovushlarining almashinishi kuzatiladi.
Turli holatda q va x undoshlarining almashinishi uchraydi.
[r] undoshining tushib qolishi natijasida undan oldingi unli cho'ziladi.
[q] yoki [k] undoshining tushib qolishi bilan undan oldingi unli cho'ziqlashadi.
[gʻ] undoshining tushishi natijasida unli cho'ziladi.
[y] tovushi tushishi hisobiga unli cho'ziladi.
Arabcha so'zlarda ayn va hamzaning tushishi natijasida unli cho'ziqlashadi.
Uy va kuy soʻzlarida [u] oʻrniga [o] talaffuz qilinadi.
[e] unlisi talaffuzda ogʻizning maksimal yopiqligi sababli [ï] ga yaqinlashadi va almashadi.
Ayniqsa ekan, emas yordamchi feʼllarida hamda soʻz oʻzaklarida [e] unlisi [ä] ga oʻtadi.
J-lovchi va y-lovchi shevalarda [e] unlisining lablanish holati uchraydi.
Yondosh undosh tovushlarning tushib qolishi [o] va [ö] unlilarining choʻzilishiga sabab boʻladi.
Reduksiya natijasida ä fonemasi e unlisiga oʻtadi.
Lab-lab v va chuqur til orqa undoshlar taʼsirida a unlisi lablashib o tovushiga oʻtadi.
Chuqur til orqa [q] va [gʻ] tovushlari bilan yondosh kelganda [a] unlisi o-lashmasdan oʻz holicha saqlanadi.
Y-lovchi shahar shevalarida [b] tovushi frikativ lab-lab [v] tovushi bilan almashadi.
Sandxi holatida ikkinchi soʻz boshidagi b yoki p tovushlari taʼsirida n tovushi m ga oʻtadi.
Bir boʻgʻinli feʼllar oʻzagidan morfologik formalar yasalganda oʻzakdagi l tovushi tushib qoladi.
r tovushi fakultativ-sporadik ravishda y tovushiga almashadi.
r tovushi l tovushiga almashadi.
r fonemasi o'zaklarda va affikslarda tushib qoladi.
So'z oxirida (affikslardan oldin ham) k tovushi y tovushiga o'tadi.
So'z oxirida k undoshi spontan jaranglilashib g ga o'tadi.
Y-lovchi shevalarda [нг] tovushi [й] tovushiga oʻtadi.
[қ] tovushi spirantizatsiyaga uchrab [х] ga oʻtadi.
Soʻz oʻrtasida [rn] birikmasi [nn] ga regressiv assimilyatsiyalashadi.
Toshkent va Namangan shevalarida [shs] birikmasi [ss] ga aylanadi.
Birinchi boʻgʻinda adabiy o tovushiga shevada ä muvofiq keladi.
Oldingi qator, lablanmagan, tor yolashmagan e tovushi qoʻllanadi.
Chuqur til orqa q, gʻ, x tovushlari bilan yondosh kelganda turgʻun orqa qator indifferent ь unlisi qoʻllanadi.
Toshkent, Fargʻona, Andijon shevalarida b > m fonetik jarayoni mavjud.
Toshkent-Fargʻona guruh shevalarida [f] tovushi [p] tovushiga oʻtadi.
Adabiy tildagi s undoshi oʻrnida lahjada ch qoʻllanadi.
Toshkent shevasida bir boʻgʻinli soʻzlarning oxirida (xususan feʼllarda) [l] undoshi qatʼiy emas, tushib qoladi.
E unlisi shahar va shahar tipidagi shevalarda biroz yopiqroq, qipchoq lahjasida esa ochiqroq talaffuz etiladi.
Sheʼr soʻzida e unlisi ï tovushi bilan aytiladi.
Toshkent va unga yaqin shevalarda h va x undoshlari aralash qo'llanib, ko'proq h undoshi o'rnida x ishlatiladi.
Toshkent va unga yaqin shevalarda ba'zan x undoshi o'rnida h ishlatiladi.
Arab tilidan kirib kelgan ba'zi so'zlarda ayn tanglay tovushi g' bilan almashtiriladi.
Adabiy tildagi o, a unlilarining u unlisiga almashinishi (u-lashish).
Urgʻusiz boʻgʻinlarda, jarangli va jarangsiz undoshlar orasida i/ъ unlisining kuchli reduksiyasi.
e unlisining reduksiyaga uchrab, ъ unlisi holatiga kelib qolishi.
Murakkab toʻliq assimilyatsiya natijasida rg birikmasi ll ga aylanadi.
Murakkab toʻliq assimilyatsiya natijasida bn birikmasi pp ga aylanadi.
Murakkab assimilyatsiyaning toʻliqsiz shaklida chn birikmasi sht ga aylanadi.
vn tovush birikmasining toʻliq progressiv assimilyatsiyalashuvi.
Yondosh kelgan undosh tovushning nutqda talaffuz qilinmasligi natijasida unli cho'ziladi.
Arab tilidan o'zlashgan so'zlardagi ayn tovushi Toshkent shevasida g' undoshiga mos keladi.
Tushum kelishigidagi n undoshi o'zidan oldingi l undoshiga to'liq assimilyatsiyalashadi.
Tushum kelishigidagi n undoshi o'zidan oldingi sh undoshiga to'liq assimilyatsiyalashadi.
ch va sh undoshlarining almashinishi.
O'zak va affikslarda q-k o'rnida g'-g undoshlarining saqlanishi.
l va n undoshlarining almashinishi.
Oʻzbekcha (qipchoqcha) taʼsir ostida soʻz boshida ch ishlatiladi.
Ayt soʻzi fonetik taʼsirga uchrab, qisqarib ayt > әyt > yet shakliga kelib qolgan.
n+g', ng' tovush birikmalari qo'shaloq ng tarzida talaffuz etiladi.
So'z oxiridagi k tovushining q ga o'tishi kuzatiladi.
So'z tarkibidagi r undoshining n undoshiga almashishi.
So'zdagi tovushlarning o'rin almashuvi (metateza); qipchoq shevalarida faol qo'llanadi.
Ҳар қандай позицияда ҳам орқа қатор [а] товуши ўрнида олдинги қатор [ә] унлиси ишлатилади.
[ғ] товуши тушиб, ўзидан олдинги унлида иккинчи даражали чўзиқлик ҳосил қилади, ёки кучсиз [ғ]га айланади.
ch va t undoshlarining almashinishi.
Qaratqich yoki tushum qo'shimchasidagi n undoshining oldingi jarangli z undoshiga to'liq progressiv assimilyatsiyalanishi.
Qaratqich yoki tushum qo'shimchasidagi n undoshining oldingi r undoshiga to'liq progressiv assimilyatsiyalanishi.
I. I. Zarubin o'zbek shevalarini to'rt guruhga bo'lgan: Xiva, Farg'ona, Toshkent va Samarqand-Buxoro shevalari. Bu tasnifda qipchoq (j-lovchi) va shimoliy o'zbek shevalari hisobga olinmagan.
K. K. Yudaxin o'zbek shevalarini besh guruhga bo'lgan: Toshkent, Farg'ona, Qipchoq, Xiva (Xiva-o'g'uz) va shimoliy o'zbek shevalari.
E. D. Polivanov o'zbek shevalarini uchta asosiy lahjaga bo'lgan: 1) Chig'atoy lahjasi (eronlashgan va eronlashmagan tiplar); 2) O'g'uz lahjasi (Janubiy Xorazm va Shimoliy o'g'uz guruhlari); 3) Qipchoq lahjasi (O'rta Xorazm, Shimoliy Xorazm, O-lovchi, Qurama va Shimoliy o'zbek shevalari tiplari).
Turkiy bo'lmagan (tojik) substrat ta'siri natijasida ilg'or shahar shevalarida (Toshkent shevasi tipida) singarmonizm yo'qolib, old qator ö, ü, i hamda orqa qator o, u, y juft unlilari vazifasi jihatidan birlashgan (konvergensiya).
Birinchi bo'g'indagi quyi ko'tarilish a/ä unlilarining ikkinchi bo'g'indagi yuqori ko'tarilish i unlisi ta'sirida e ga o'tishi. Namanganda uchraydi, Andijonda qoldiqlari bor, Toshkent va Marg'ilonda uchramaydi.
Farg'ona, Toshkent, Qarshi va Shimoliy o'zbek guruhlari hamda ularga qarashli dialektlarga bo'linadi.
Qorluq-chigil-uygʻur lahjasida 9-10 ta, Toshkent va Samarqand tipidagi shevalarda 6 ta, Qoʻqon va Margʻilonda 7 ta, Oʻgʻuz lahjasida esa choʻziq va qisqa juftliklar hisobiga 18 tagacha unli fonema mavjud.
ä fonemasi j-lovchi va singarmonizmli y-lovchi shevalarda Toshkent tipidagi shevalarga nisbatan kamroq qoʻllanadi, chunki ularda bu vazifani asosan a fonemasi bajaradi.
O-lashish asosan lab-lab v undoshi yoki chuqur til orqa undoshlari qurshovida vujudga kelgan boʻlib, dastlab bir boʻgʻinli, keyinchalik ikki boʻgʻinli soʻzlarga tarqalgan.
Chush va chish soʻzlarida t ning ch ga oʻtishi oraliq unli butunlay tushib qolganda [tsh > ch] tarzida yuz beradi.
Samarqand-Buxoro shevalarida va qisman Toshkent shevasida soʻz oxirida [нг] fonemasi maxsus qoʻshimcha g yoki gk tovushlari bilan birgalikda keladi.
[h] tovushining mavjud bo‘lish-bo‘lmasligiga qarab y-lovchi shevalar ikki guruhga bo‘linadi: a) mustaqil fonema sifatida [h] ga ega bo‘lgan shevalar (Farg‘ona, Marg‘ilon, Qo‘qon va boshqalar); b) [x] va [h] o‘rtasidagi palatallashgan [h'] ga ega bo‘lgan shevalar (Toshkent va unga yondosh y-lovchi shevalar).
Unli va undosh tovushlarning soʻz oʻzagi, affiks qoʻshilishi hamda sandxi holatlarida tushib qolishi.
Talaffuzni osonlashtirish maqsadida boʻgʻinlardagi tovushlarning qisqarishi va tushib qolishi.
Toshkent tip y-lovchi shevalarda egalik affiksi ko'plik affiksidan oldin kelishi mumkin.
Toshkent shevasida 1-shaxs ko'pligida, Jizzax shevasida esa 2-shaxsda qaratqich-qaralmish munosabatida qaralmishdagi egalik affiksi tushishi mumkin.
Baʼzi shevalarda (masalan, Parkent) 3-shaxsda hurmat koʻrsatuvchi -lar affiksi tushib qolishi yoki ishlatilmasligi holati kuzatiladi.
Shaklan oʻxshash soʻzlar turli shevalarda boshqa-boshqa tushunchalarni anglatadi.
J-lovchi hamda singarmonizm saqlangan y-lovchi shevalarda (Fargʻona tip) qattiq va yumshoq unlilar kontrasti tufayli omonimlar kam uchraydi. Aksincha, singarmonizmni toʻla yoʻqotgan shahar shevalarida (Toshkent, Qoʻqon) omonimiya hodisasi keng tarqalgan.
Til yoki sheva hodisalarining ma'lum bir markazdan (masalan, Toshkent shahar shevasidan -vot, -vuz shakllari yoki adabiy tildan Samarqand, Buxoro, Qashqadaryo shahar tip shevalariga -da qo'shimchasi) atrofdagi shevalarga tarqalishi.
Qorluq lahjasi uchta asosiy guruhga ajratiladi: 1. Fargʻona guruhi (Namangan, Andijon-Shahrixon, Oʻsh-Oʻzgan, Margʻilon-Qoʻqon dialektlari); 2. Toshkent guruhi (Toshkent va Jizzax dialektlari); 3. Qarshi guruhi (Qarshi va Samarqand-Buxoro dialektlari).
Toshkent tip shevalarda egalik ko'rsatkichi ko'plik qo'shimchasidan avval qo'shilishi mumkin.
Boʻgʻiz, sirgʻaluvchi, jarangsiz h undoshi qipchoq shevalarida mustaqil fonema hisoblansa-da, Toshkent shevasida mustaqil fonema sanalmaydi.
Samarqand viloyati Paxtachi tumanidagi qarnobliklar shevasi Toshkent shevasiga o'xshash bo'lib, tasnifda bir guruhni tashkil qiladi.
Hozirgi Toshkent va Toshkent turidagi shevalar, Qarnob shevasi va Farg'ona vodiysidagi o'zbek shevalari qarluq, chigil kabi qabilalarning tiliga borib taqaladi.
Toshkent, Parkent, Piskent, Qarnob shevalari o'zaro umumiy xususiyatga ega. Shuningdek, janubiy Xorazm, shimoliy Buxoro, Forish-Bog'don va shimoliy o'zbek shevalari ham o'zaro umumiy til xususiyatlariga ega ekanligi ta'kidlanadi.
O'zbek milliy tiliga Toshkent-Farg'ona yoki keng ma'noda qarluq-chigil-uyg'ur lahjasi asos bo'ldi. Bu lahjaga Toshkent, Farg'ona, Marg'ilon, Samarqand, Buxoro, Andijon, Jizzax, Kattaqo'rg'on kabi shahar shevalari kiritiladi.
Fargʻona shevalari (Fargʻona, Andijon, Margʻilon, Qoʻqon) oʻzining morfologik qurilishi bilan, Toshkent shevasi esa fonetik tizimi (unlilar tarkibi) bilan oʻzbek milliy adabiy tiliga asos boʻlgan.
Toshkent, Jizzax, Kattaqoʻrgʻon, Samarqand, Buxoro, Qarnob shevalarida 6 ta unli fonema, Fargʻona shevalarida 3 ta keng unli (ä, å, a), qipchoq va oʻgʻuz shevalarida esa 9-10 tadan unli fonema mavjud.
O-lanuvchi shahar shevalarida ohangdoshlik hodisasi yo'qolgan, unlilar soni 6-7 ta bo'ladi.
Qarluq-chigil-uyg'ur lahjasi to'rtta asosiy guruhga bo'linadi: 1. Farg'ona guruhi (Namangan, Andijon-Shahrixon, O'sh-O'zgan, Marg'ilon-Qo'qon), 2. Toshkent guruhi, 3. Qarshi guruhi (Qarshi, Samarqand-Buxoro), 4. Shimoliy o'zbek guruhi (Iqon-Qorabuloq, Turkiston-Chimkent).
Qarluq-chigil-uygʻur lahjasida unlilar soni 6 tadan 10 tagacha yetadi. Toshkent, Samarqand-Buxoro, Qarshi, Xoʻjand, Chust, Vodil, Jizzax shevalarida 6 ta, Qoʻqon va Margʻilon shevalarida esa 7 ta unli fonema mavjud.
Qarluq-chigil-uygʻur lahjasida unli tovush uygʻunligi yoki ohangdoshlik hodisasi uchramaydi. Unlilar soni 6-8 tadan oshmaydi.
-lä koʻrsatkichi koʻp shevalarda yakka shaxsga nisbatan hurmat maʼnosini ifodalash uchun qoʻllanadi.
Toshkent shevasida -lä shakli 3-shaxs birligida kelib, hurmat maʼnosini anglatadi.
Toshkent, Fargʻona va Karnob shevalarida oʻtgan, hozirgi va kelasi zamon aniqlik mayli shakllarining oʻziga xos shaxs-son qoʻshimchalari bilan tuslanishi.
-sh, -ish qorluq-chigil-uygʻur lahjasi, -v, -uv qipchoq lahjasi va -moq oʻgʻuz lahjasi materiallariga xosdir.
Shevalarda baʼzi soʻzlar adabiy tildagiga nisbatan koʻproq maʼnoga ega boʻladi yoki butunlay boshqa maʼnoni anglatadi.
Kelishiklar soni j-lovchi hamda shimoliy o'zbek shevalarida 6 ta, o'g'uz, Toshkent, Farg'ona shevalarida 5 ta (qaratqich va tushum bitta), Qarshi, Buxoro, Surxondaryoning y-lovchi shevalarida 4 ta (qaratqich va tushum bir, jo'nalish va o'rin-payt bir) bo'ladi.
Shevalarda so'z birikmalarining bitishuv, boshqaruv, moslashuv turlari, turkiy izofalar hamda sodda va ko'chirma gaplar, gap bo'laklari inversiyasi faol qo'llanadi.
Qarluq lahjasi to'rt guruhga bo'linadi: 1. Farg'ona guruhi (Namangan, Andijon-Shahrixon, O'sh-O'zgan, Marg'ilon-Qo'qon dialektlari); 2. Toshkent guruhi; 3. Qarshi guruhi (Qarshi, Samarqand-Buxoro dialektlari); 4. Shimoliy o'zbek guruhi (Iqon-Qorabuloq, Turkiston-Chimkent dialektlari).
Professor Ye.D. Polivanov o'zbek lahjalarini 'eronlashgan' (singarmonizmsiz: Toshkent-Buxoro va Farg'ona to'dalari) hamda 'eronlashmagan' (singarmonizmli: qipchoq, turkmanlashmagan shimoliy o'zbek, turkmanlashgan va qozoqlashgan guruhlar) deb tasniflagan.
Turk-Barlas lahchasi to'rt asosiy shevaga bo'linadi: Sayram-Chimkent shevasi, Toshkent-Xos shevasi, Andijon shevasi va Namangan shevasi.
Toshkent dialektida f fonemasi, egalik-shaxs qoʻshimchasi -miz, qaratqich kelishigi qoʻshimchasi -ning dastlab mavjud boʻlmagan; yozma til taʼsirida oʻzlashib bormoqda.
Shevalarda olamning lisoniy manzarasi ifodasi turli urf-odatlar, milliy udumlar, an'analar bilan bog'liq. Masalan, nishonlash tushunchasi Toshkentda 'erimoq', Qashqadaryoda 'haq bermoq' orqali ifodalansa, adabiy tildagi 'yuvmoq' rus tilidan o'zlashgan kalkadir.
Shevalarda tushunchalarni ifodalashda inson tanasi a'zolari nomlaridan (bosh, oyoq, kindik) keng foydalaniladi.
Sheva vakillari voqelikning salbiy jihatlariga ko‘proq diqqat qaratib, aynan ularni nomlashga e’tibor qaratadilar (pessimizm); shuningdek o‘z his-hayajonlarini ifodalash uchun salbiy yoki ijobiy bo‘yoqdorligi kuchli vositalardan keng foydalanadilar.
Abdulla Alaviy o'zbek shevalarini eronlashuv darajasiga ko'ra ajratgan: Samarqand shevasi (6 unli, ortiq darajada eronlashgan), Toshkent shevasi (6 unli, ozroq eronlashgan), Farg'ona shahri shevasi (7-8 unli), Andijon shevasi (9 unli, bir oz eronlashgan).
L undoshi Qo'qon, Marg'ilon, Shahrixon va Toshkent shevalarida ruscha l' ga yaqin juda yumshoq talaffuz etiladi. Andijon shahar shevasida esa til oldi unlilardan so'ng yumshoq bo'lsa-da, Qo'qon va Marg'ilondagichalik emas.
Toshkentda alla- elementi vaqtga nisbatan (allavaqt boʻldi, vaqt alla-palla boʻldi) ishlatiladi hamda allanima shakli allama bala: tarzida qisqaradi; Andijon shevasida esa bu holat uchramaydi va toʻliq aytiladi.
Toshkent shevasida -dur affiksining r tovushi qisqarib kimdi, nimadi tarzida aytiladi; Andijon shevasida bunday qisqartish yoʻq.
Toshkent shevasidagi yengi, botta ravishlari o'rniga Andijon shevasida yangi, betta || biyatta ishlatiladi. Toshkentdagi era-chora varianti Andijonda ishlatilmaydi.
Buxoro, Qo'qon, Toshkent va Farg'onada temir, cho'yan ishlab chiqarish va qurol-yarog' (sovut, qalqon, jibba, choroyna, qilich, shop, shashvar, tupang, zambarak) yasash tarixi haqida ma'lumot.
Fargʻona vodiysida metallsozlik, zargarlik, miskarlik kabi kasblarning rivojlanishi, ayrim kasblarning (shamshirgarlik, sovutgarlik, zorkorlik) yoʻqolib ketishi va terminlar maʼnosining oʻzgarishi tarixi.
Yangiyo'l va Toshkent shevalari o'zbek shevalarining fonetik xususiyatlariga ko'ra 'o'lovchi shevalar tipiga kiradi.
Singarmonizm qonuni Yangiyo'l shevasi vakillari nutqida faol saqlangan, Toshkent dialektida esa nisbatan kam uchraydi.
Tovushlarning tushishi va tor unlilarning qisqarishi hodisasi.
Toshkent va Samarqand shevalarida 6 fonemalik vokalizm tizimi mavjud; Iqon shevasida 9 qisqa va 9 cho'ziq unli fonema mavjud; Qo'qon va Marg'ilonda 7 fonema mavjud.
«oilali» — 1 результат · все
| В диалекте | По-литературному / пояснение | Где | Источник |
|---|---|---|---|
| äyälmän | oilali oilali, bola-chaqali
yendï u äyälmän bop qoldï; bäqïvoy jä äyälmän bop qeptï |
Toshkent, Uychi, Namangan | Oʻzbek xalq shevalari lugʻati 1971, с. 360 |
Данные извлечены из отсканированного текста книг (OCR) с помощью искусственного интеллекта и проверяются редакцией. У каждой записи указаны источник и страница; знак «?» означает, что форма не найдена на странице дословно.