Yumshoq unlili oʻzak-negizlardan soʻng koʻplik qoʻshimchasi singarmonizm taʼsirida -lär tarzida qoʻllanadi.
- kunlar → kunlär
- bizlar → bïzlär
- joylar → joylär
Qarluq 48% · Qipchoq 34% · Oʻgʻuz 18% — manbalarda lahjasi koʻrsatilgan yozuvlar ulushi
Samarqand viloyatida asosan shahar va yirik qishloqlarda qarluq (y-lovchi) shevalari, atrofdagi qishloqlarda qipchoq (j-lovchi) shevalari, shuningdek, Samarqand shahrining o'zida o'g'uz lahjasi vakillari yashaydi.
Shahar shevalarida (qarluq) 6 ta unli bo'lib, singarmonizm (so'zda unlilarning yo'g'on-ingichkalikka moslashishi) yo'qolgan. Qishloq shevalarida (qipchoq) esa 9-10 ta unli bor va singarmonizm qoidasi saqlangan.
Viloyatdagi qipchoq shevalarida so'z boshidagi "y" tovushi o'rnida "j" talaffuz qilinadi (bu xususiyat "j-lovchi" sheva deb ataladi).
Boshqa ko'plab o'zbek shevalaridan farqli o'laroq, Samarqand-Buxoro shahar shevalarida "f" tovushi "p" ga aylanib ketmaydi, u mustaqil tovush sifatida saqlanib qolgan.
Samarqand shevalarida so'zning ikkinchi va undan keyingi bo'g'inlarida "i" unlisi o'rniga lablangan "u" tovushi talaffuz qilinishi kuzatiladi.
Samarqand shevalarida jo'nalish (-ga) va o'rin-payt (-da) kelishiklari ko'pincha bir-birining o'rnida qo'llanadi. O'rin-payt ma'nosini ifodalashda ham ko'pincha "-ga" qo'shimchasi ishlatiladi.
Qaratqich (-ning) va tushum (-ni) kelishiklari shaklan farqlanmaydi, ikkalasi ham asosan "-ni" (yoki so'z oxiridagi undoshga moslashib "-di", "-ti") shaklida ishlatiladi.
Viloyatdagi qipchoq shevalarida kishilik olmoshlariga jo'nalish kelishigi qo'shilganda ular o'ziga xos tarixiy shaklini oladi.
Adabiy tildagi "-yapti" qo'shimchasi qarluq shevalarida "-ep", "-äp", "-op" shaklida, qipchoq shevalarida esa "-jatir" shaklida talaffuz qilinadi.
Aniq o'tgan zamon fe'lining birinchi va uchinchi shaxs birlik hamda ko'plik shakllarida "i" unlisi o'rniga "u" ishlatiladi.
Samarqand shahar va ayrim qishloq shevalarida tojik tilining ta'siri kuchli bo'lib, aholi orasida ikki tillilik (o'zbek va tojik tillarida so'zlashish) keng tarqalgan. Lug'at tarkibida tojikcha so'zlar ko'p uchraydi.
Bu umumiy tavsif manbalardan ajratib olingan maʼlumotlar asosida sunʼiy intellekt yordamida tuzilgan; har bir band yonida u tayangan manba va sahifa koʻrsatilgan.
Adabiy tilda yozing: kitoblarda tavsiflangan qoʻshimcha, tovush va soʻz oʻzgarishlari qoʻllanadi.
Adabiy tildagi qoʻshimcha va shakllar bu hudud shevalarida qanday qoʻllanishi — manbalardagi har bir tavsif alohida. Yashil chiziqli kartalar matn aylantirishda qoʻllanadi.
Yumshoq unlili oʻzak-negizlardan soʻng koʻplik qoʻshimchasi singarmonizm taʼsirida -lär tarzida qoʻllanadi.
Koʻplik qoʻshimchasi oxiridagi r tovushi kuchsizlanib tushib qoladi va -la, -lä shaklida talaffuz qilinadi.
Qipchoq (j-lovchi) shevalarda sonor tovushlar bilan tugagan o'zaklarga ko'plik qo'shimchasi -nar/-när tarzida qo'shiladi.
Koʻplik qoʻshimchasi koʻpincha -la shaklida boʻladi.
Z undoshining taʼsiri tufayli koʻplik qoʻshimchasi -är shaklida qoʻshiladi.
Egalik affiksidan so'ng ko'plik ma'nosida qo'llanadi.
Birinchi va ikkinchi shaxs birlik egalik qoʻshimchalari -um, -uŋ tarzida qoʻllanadi.
Samarqand shevasida unli bilan tugagan soʻzlarga 2-shaxs koʻplik egalik qoʻshimchasi -niz shaklida qoʻshiladi.
3-shaxs ko'plik egalik qo'shimchasining dialektal varianti.
Qaratqich va tushum kelishigining shakli bir xil bo'lib, -ni shaklida qo'llaniladi.
Qarluq-chigil-uygʻur shevalarida qaratqich kelishigi tushum kelishigi shakli (-nï) va uning fonetik variantlari (-dï, -ti) orqali ifodalanadi.
Qaratqich kelishigi affiksida n > d // t almashinishi uchraydi.
Qorluq-chigil-uygʻur lahjasiga oid shevalarda tushum kelishigi -nï qoʻshimchasi bilan shakllanadi.
Qorluq-chigil-uygʻur shevalarida assimilyatsiya hodisasi natijasida tushum kelishigi oʻzak oxiridagi undoshga moslashib turli shakllarga ega boʻladi.
Tushum kelishigi affiksida n > d // t almashinishi uchraydi.
Joʻnalish kelishigi koʻproq y, m, l, r, n sonor undoshlari bilan tugagan soʻzlarga -ä shaklida qoʻshiladi.
Unli tovush bilan tugagan soʻzlarga joʻnalish kelishigi -yä shaklida qoʻshiladi.
Qarluq-chigil-uygʻur shevalarida joʻnalish kelishigi qoʻshimchasi unli va undoshlar bilan tugagan soʻzlarga -gä shaklida qoʻshiladi.
Jo'nalish kelishigi qo'shimchasi va o'rin-payt kelishigi qo'shimchasi bir-biridan farq qilinmasdan ishlatiladi.
Chuqur til orqa q, gʻ undoshlari bilan tugagan soʻzlarga joʻnalish kelishigi qoʻshimchasi -qä/-qa shaklida qoʻshiladi.
k, p, s, t, sh, h kabi jarangsiz undoshlar bilan tugagan soʻzlarda joʻnalish kelishigi -kä/-ka shaklida qoʻllanadi.
Kishilik olmoshlarining har uchala shaxs birligiga joʻnalish kelishigi qoʻshilganda -ŋä, -ŋa shaklini oladi.
Kishilik olmoshlariga joʻnalish kelishigi qoʻshilganda metateza va tovush oʻzgarishi orqali magʻan, sagʻan, ugʻan/ogʻan shakllari hosil boʻladi.
Olmoshga joʻnalish kelishigi qoʻshimchasi qoʻshilganda maqan, saqan, uqan shakllari hosil boʻladi.
1-, 2- va 3-shaxs olmoshlariga joʻnalish kelishigi qoʻshilganda maqan, saqan, oqan shaklini oladi.
Kishilik olmoshlarining joʻnalish kelishigi shakli -gʻan qoʻshimchasi bilan qoʻllanadi.
Qarshi va Samarqand-Buxoro shevalarida o'rin-payt kelishigi o'rnida jo'nalish kelishigi shakli (-ga, -ya) qo'llanadi.
O'rin-payt kelishigi va jo'nalish kelishigi qo'shimchalari jo'nalish kelishigining qo'shimchasi -ga, -ka bilan ifodalanadi.
Qarluq-chigil-uygʻur shevalarida oʻrin-payt kelishigi unli va jarangli undoshlardan soʻng -dä, jarangsiz undoshlardan soʻng -tä boʻladi.
Bir qator janubiy va markaziy qarluq shevalarida oʻrin-payt kelishigi oʻrnida joʻnalish kelishigi qoʻshimchalari (-gä, -kä, -qä, -yä) qoʻllanadi.
Qarluq shevalarida jarangsiz undoshlardan keyin chiqish kelishigi qoʻshimchasi -tän/-tan shaklida qoʻllanadi.
Turli fonetik oʻzgarishlar oqibatida chiqish kelishigi -näy, -nän, -län, -däm, -täm kabi shakllarda namoyon boʻladi.
Kishilik olmoshlarining 1- va 2-shaxs birlik shakllari joʻnalish kelishigida magʻan, sagʻan, ugʻan yoki mägän, sägän koʻrinishida qoʻllanadi.
Jo'nalish kelishigidagi kishilik olmoshlari mag'an, sag'an, ug'an va ayrim hollarda mägän, sägän shakllarida qo'llaniladi.
Kishilik olmoshlarining joʻnalish kelishigi shakli qipchoq shevalarida magʻan, sagʻan, ogʻan koʻrinishida saqlangan.
I va II shaxs birlik kishilik olmoshlari ko'pchilik qarluq va barcha qipchoq shevalarida 'mən', 'sən' shaklida qo'llanadi.
III shaxs birlik kishilik olmoshining 'ul' (ol) varianti Qarnob, Turk, Jizzax, Qorabuloq, Niyozboshi va qipchoq shevalarida qo'llanadi.
III shaxs birlik kishilik olmoshiga v tovushi orttirilib, 'vo' shaklida qo'llanadi.
III shaxs ko'plik kishilik olmoshida r undoshi tushib qolib, 'ulə' shaklida aytiladi.
I va II shaxs ko'plik olmoshlariga -lar ko'plik qo'shimchasi -lă, -ă shakllarida qo'shilib keladi.
Qarnob shevasida koʻrsatish olmoshlari -l elementi va tovush oʻzgarishlari bilan ishlatiladi.
Koʻrsatish olmoshi sifatida bu bilan bir qatorda bul shakli ham qoʻllanadi; koʻplik qoʻshimchasi qoʻshilganda Qarnobda l tushadi (bulä), Vodil va Qorabuloqda esa oʻrtaga a orttiriladi (bulalar).
U koʻrsatish olmoshi qator shevalarda ul, qipchoq lahjasida u, ul, o, ol, Qorabuloqda ol, ul, Joʻshda vo, ol shakllarida uchraydi.
Shu olmoshi tarixiy shul shaklida saqlangan va kelishiklar bilan turlanganda l > n oʻzgarishi roʻy beradi.
Koʻrsatish olmoshi oshä tarzida qoʻllanadi; Qoʻqonda hu shakli ham uchraydi; qipchoq shevalarida xos emas.
Mana shu olmoshi qorluq shevalarida qisqa talaffuz qilinadi, qipchoqda minäshu/minäshi, oʻgʻuzda inshu boʻladi.
Ana bu koʻrsatish olmoshi Samarqand va Kattaqoʻrgʻonda mänäbu, Qarnobda mänä bul, shahar shevalarida änuvı̣/änävı̣, qipchoqda hänävu/hänävi shaklida boʻladi.
Ana u olmoshi Toshkent, Samarqand, Buxoro, Shahrisabz, Urgut, Kattaqoʻrgʻon, Qarnob, Payshanbada häylä/haylo, Jizzaxda hävänä, Qarshida häylähä, qipchoqda häylä/xänä shaklida keladi.
Koʻrsatish olmoshlari yer, yoq soʻzlari bilan birikkanda kuchli fonetik oʻzgarishlarga uchraydi.
Shaxs olmoshlarining joʻnalish kelishigidagi shakli magʻan, sagʻan, ugʻan koʻrinishida boʻladi.
Tartib son yasovchi qoʻshimcha.
Aniq oʻtgan zamon 3-shaxs koʻplik shakli -lä (-la) affiksi yordamida hosil qilinadi.
Kattaqoʻrgʻon shevasida aniq oʻtgan zamon 1-shaxs koʻplik qoʻshimchasi.
Kattaqoʻrgʻon shevasida aniq oʻtgan zamon 2-shaxs koʻplik qoʻshimchasi.
Fe’llarda shaxs-zamon yasovchi “-di” affiksi, “-l” bilan tugagan fe’l oʻzaklariga qoʻshilganda toʻliq assimilatsiyaga uchraydi.
Qipchoq shevalarida hamda Qarnob, Oʻsh, Shahrisabz shevalarida aniq oʻtgan zamon feʼlining III shaxs koʻpligida koʻplik qoʻshimchasi ishlatilmay, III shaxs birlik shakli qoʻllanadi.
Aniq oʻtgan zamon feʼlining I shaxs birligi -dum va III shaxs birligi -du koʻrinishlariga ega boʻladi.
Aniq oʻtgan zamon feʼlining birinchi shaxs koʻpligi -duk, -dug, -tuk shakllarida qoʻllanadi.
Aniq o'tgan zamon fe'lining birinchi shaxs ko'pligi -dïmïz qo'shimchasi bilan yasaladi.
Assimilyatsiya natijasida d tovushining l ga o'tishi orqali o'tgan zamon shakllari yasaladi.
Birinchi shaxs ko'plik shakli -dïy, -tïy, -lïy qo'shimchalari bilan yasaladi.
Ikkinchi shaxs ko'plik shaklida -dïz, -tïz qo'shimchasi qo'llanadi.
Qarluq va qipchoq lahjalarida -r, -ar qoʻshimchasi kelasi zamon hosil qilmay, faqat oʻtgan zamon davom fe'li tarkibida fonetik oʻzgarish bilan keladi.
Aniq oʻtgan zamon feʼli birinchi shaxs birligi -dum, -tum shakllarida uchraydi.
Aniq oʻtgan zamon feʼli uchinchi shaxs birligi -du, -tu shakllarida uchraydi.
Feʼlning birinchi shaxs koʻpligi -duk, -dug, -tuk, -tug koʻrinishlariga ega boʻladi.
Feʼlning birinchi shaxs koʻpligi -dïmïz (-dimiz), -tïmïz (-timiz) shakllarida uchraydi.
Oʻtgan zamon davom feʼli Badal qishlogʻida -äs tarzida aytiladi.
Samarqand va Buxoro shevalarida bu shaklda shaxs-son egalik belgisi tushib qolsa, Andijon shevasida egalik belgilari saqlanadi va qisqartirib aytiladi.
Qorluq-chigil-uygʻur lahjasi shevalarida kelasi zamon maʼnosini ifodalovchi shakllar.
Samarqand shevasida aniq hozirgi zamon feʼli -ep qoʻshimchasi bilan hosil qilinadi.
-vot qoʻshimchasi fonetik oʻzgarishga uchrab -et, -ät, -ot tarzida qoʻllanadi.
Aniq hozirgi zamon fe'lini hosil qiluvchi qo'shimcha Toshkent, Parkent, Piskent, Qarnob kabi shevalarda -vot shaklida ishlatiladi.
Marg'ilon, Qo'qon, Janubiy Farg'ona, Andijon, Jizzax, Kattaqo'rg'on turidagi shevalarda aniq hozirgi zamon fe'li -yäpti shaklida ishlatiladi.
Hozirgi zamon davom fe'li formasi -ep dir.
Hozirgi zamon davom fe'li -äp affiksi orqali ifodalanadi.
Hozirgi davom zamon shakli Samarqand shevasida -äm- affiksi orqali hosil qilinadi.
Samarqand-Buxoro guruhini tashkil etuvchi shevalarda aniq hozirgi zamon fe'li -äp shaklida ishlatiladi.
Aniq hozirgi zamon fe'li -op- / -äp- shaklida qo'llanadi.
Aniq hozirgi zamon fe'lining shakli -jatьr shaklida ishlatiladi.
Qarnob shevasida aniq hozirgi zamon fe'lining qo'shimchalarida o fonemasi qo'llanadi.
Qorluq-chigil-uygʻur guruhi shevalarida aniq hozirgi zamon feʼli feʼl oʻzagiga -yäp qoʻshimchasini qoʻshish orqali yasaladi.
Aniq hozirgi zamon feʼli ravishdoshning -a/-ä shakliga -yotır/-yätır qoʻshimchasini qoʻshish orqali hosil qilinadi.
Aniq hozirgi zamon feʼlini yasash uchun -otun/-tup qoʻshimchasi xizmat qiladi.
Samarqand-Buxoro guruhi shevalarida aniq hozirgi zamon feʼli -op, -ep, -äp qoʻshimchasi bilan yasaladi.
Tur feʼli oʻrnida toʻxta feʼli qoʻllanilib, ravishdosh bilan birgalikda aniq hozirgi zamon feʼli maʼnosini bildiradi.
Feʼl oʻzagiga -vot qoʻshimchasi qoʻshilib, aniq hozirgi zamon feʼli hosil qilinadi.
Qipchoq lahjasida aniq hozirgi zamon feʼli -jatır, -jätir qoʻshimchalari bilan shakllanadi.
Ayrim qipchoq shevalarida hamda shimoliy Xorazm shevalarida -vatır, -vətir, -vətip shakllari ishlatiladi.
Samarqand shevasida hozirgi zamon davom fe'li -йар formantiga borib taqaladigan va ochiq כ fonemasi turg'un bo'lgan -כp affiksi orqali hosil bo'ladi.
Hozirgi davom zamon shakli -äp- / -op- tarzida talaffuz qilinadi.
Konkret hozirgi zamon -jatır affiksi bilan ifodalanadi.
Hozirgi zamon davom fe'li turli y-lovchi shevalarda o'ziga xos ko'rinishlarga ega.
Aniq kelasi zamon fe'lining maqsad shakli qarluq shevalarida -moqchʻ, -mäxchi, -moxchʻ kabi fonetik variantlarda qoʻllanadi.
Kattaqoʻrgʻon guruhi shevalarida va Urgutda aniq kelasi zamon fe'li -a/-y ravishdoshiga -kän, -dʻgän, -tʻgän qoʻshimchalarini qoʻshish orqali yasaladi.
Aniq kelasi zamon fe'li Andijon, Samarqand va Toshkent shevalarida -dogʻon/-digon/-dʻgon shaklida tuslanadi.
Qarnob shevasida aniq kelasi zamon fe'li -moqchi qoʻshimchasi vazifasida -gulʻ qoʻshimchasi orqali yasaladi.
Buyruq fe'li birligiga -äsʻ, -sʻ qoʻshimchasini qoʻshish orqali maqsad va istak ifodalanadi; shaxs qoʻshimchalarini qabul qilmaydi va faqat Qarnob shevasida uchraydi.
Oʻtgan zamon sifatdoshi qarluq-chigil-uygʻur, qipchoq va oʻgʻuz lahjalarida feʼl oʻzagining qattiq yoki yumshoqligiga qarab -gän, -gan, -gʻan, -qan, -kän kabi koʻrinishlarda qoʻllanadi.
Sifatdoshning boʻlishsiz shakli sifatida -mas, -mäs qoʻshimchasi ishlatiladi.
Oʻtgan zamon sifatdoshi shevalarda -mïsh, -mish va asosan Samarqand, Buxoro, Shahrisabz, Qarshi, Qarnob shevalarida -mush shaklida uchraydi.
Qarluq-chigil-uygʻur shevalarida hozirgi zamon sifatdoshi turli fonetik koʻrinishlarda qoʻllanadi.
Qarluq shevalarida kelasi zamon sifatdoshi undosh bilan tugagan oʻzaklarga -ar, -är, -ir, -ïr qoʻshish orqali yasaladi.
Qarluq-chigil-uygʻur lahjasida kelasi zamon sifatdoshi turli fonetik koʻrinishlarga ega.
Hozirgi kelasi zamon sifatdoshi -tıgʻan affiksi bilan ifodalanadi.
Hozirgi zamon ravishdoshi shakli unli yoki undosh bilan tugagan feʼl oʻzaklariga qoʻshiladi va koʻpincha juft/takror holda keladi.
Oʻtgan zamon ravishdoshi unli va undosh bilan tugashiga hamda fonetik oʻzgarishlarga qarab xilma-xil variantlarda yasaladi.
Harakatning maqsadini bildiruvchi ravishdosh shakli turli sheva va lahjalarda singarmonizm va undoshlar qorishuviga koʻra turlicha talaffuz qilinadi.
Harakatning fe'ldagi harakatdan sal oldinroq bo'lib o'tganligini bildiruvchi ravishdosh shakli.
Ravishdoshning bo'lishsiz shakllarida -mayin / -mäyin / -miyn ko'rinishlari qo'llanilishi.
Qarluq-chigil-uyg'ur lahjasida harakat nomi asosan -sh, -ъsh, -ish qo'shimchasi bilan yasaladi.
Qorluq-chigil-uygʻur lahjasida II shaxs buyruq fe'li oʻzagiga -gʻъ, -gъn, -gin, -kъn, -kin, -qin qoʻshimchalari qoʻshilib yasaladi.
Buyruq maylining koʻplikda ishlatiladigan shakllari mensimaslik yoki hurmat ma'nosini bildiradi hamda oxiriga koʻplik qoʻshimchasi oladi.
Qipchoq lahjasining ayrim shevalarida buyruq-iltimos ma'nosini bildiruvchi -gʻin, -gin oʻrnida fe'lga yoki ravishdoshdan keyin -gʻay, -gäy qoʻshimchasi qoʻllanadi.
Qarnob shevasida -aylik qoʻshimchasi tarkibidan -y- tovushi tushib qolib, -elik deb talaffuz qilinadi.
Qipchoq shevalarida istak feʼlining koʻpligi ushbu qoʻshimchalar bilan shakllanadi.
Qarnob shevasi va oʻgʻuz guruhi shevalarida istak mayli koʻpligini hosil qilish uchun qoʻllanadi.
Qarnob shevasida 1-shaxs birlik shart mayli shakli -sa bilan bir qatorda -su holida ham qoʻllaniladi.
Qarnob shevasida 1-shaxs koʻplik shart maylida -sak oʻrnida koʻpincha -suk shakli qoʻllanadi.
Qipchoq lahjasida 2-shaxs koʻplik shart mayli qoʻshimchasi.
Kelasi zamon feʼlining boʻlishsiz shaklini hosil qiladi.
Feʼlning boʻlishsiz shaklini yasovchi qoʻshimcha.
Eroniylar shevasida '-mi' soʻroq qoʻshimchasi oʻrniga soʻroq ohangiga urgʻu beriladi.
Keyin koʻmakchisi shevalarda kegъn, kägin kabi shakllarda qoʻllanadi.
Soʻng koʻmakchisi soʻgʻin shaklida uchraydi.
Goh bogʻlovchisi shevada gänä deb qoʻllaniladi.
-da yuklamasi Qarnob va Toshkent shevalarida -de shaklida qoʻllaniladi.
Tegishlilik qoʻshimchasi qaratqich-tushum yoki tushum kelishiklari asosida -nïqï, -dïqï, -tïqï, -kinä kabi shakllarda keladi.
Qiyosiy daraja sifatini hosil qiluvchi qoʻshimcha shevalarda -rogʻ shaklida uchraydi.
Adabiy talaffuzdagi tovush shevada qanday tovushga mos keladi.
Ikkinchi shaxs birlik va koʻplik egalik qoʻshimchalaridagi ŋ tovushidan keyin yarim g yoki k tovushi talaffuz qilinadi.
q, g', k, g undoshlari so'z oxirida kelganda tushib qoladi.
Soʻz oxiridagi k undoshi anakopa (tushib qolish) hodisasiga uchraydi.
Toshkent-Fargʻona tip shevalarga qarama-qarshi oʻlaroq, Samarqand-Buxoro shevalarida nobirinchi boʻgʻinda lablangan [u] saqlangan.
Lab-lab v va chuqur til orqa undoshlar taʼsirida a unlisi lablashib o tovushiga oʻtadi.
Samarqand-Buxoro shevalaridan tashqari barcha oʻzbek shevalarida oʻzlashma soʻzlardagi [f] tovushi [p] ga oʻtadi.
Samarqand va Qarshi shevalarida -ldi birikmasida l tovushi d ga regressiv assimilyatsiyalashadi.
Qipchoq lahjasini tashkil etuvchi shevalarda x undoshi q undoshi bilan almashinib qo'llaniladi.
Pastdarg'om, Nurobod, Go'zalkent tumanlaridagi qipchoq shevalarida q undoshining k undoshiga o'tishi xosdir.
Samarqand-Buxoro shevalarida o fonemasi ba'zan a tovushi tarzida talaffuz qilinadi.
i unlisi biroz choʻziqroq talaffuz etiladi.
So'zning boshida keladigan y undoshi o'rnida j keladi.
So'zning oxiridagi q, g' undosh tovushlari v tovushi bilan almashinadi.
Adabiy tildagi o va a unlilari oʻrnida u unlisining kelishi (u-lashish) Qarnob shevasi uchun xosdir.
Bir boʻgʻinli soʻzlarda adabiy tildagi uv birikmasi u unlisiga toʻgʻri keladi.
Soʻzning oxirgi boʻgʻinida u unlisining ъ unlisiga oʻtishi Kattaqoʻrgʻon shevasiga xosdir.
So'z boshida ikki yoki undan ortiq undosh yoki r va sirg'aluvchi tovushlar kelganda, talaffuz qulayligi uchun oldiga ï, i, o, u kabi unli tovushlar orttiriladi (proteza).
Qarnob shevasida ikki bo'g'inli so'zlarning ikkinchi bo'g'ini v bilan tugaganda 'u' fonemasiga o'tadi (-uk shaklini oladi).
r undosh tovushidan oldin ï, i, u, o unli tovushlari qo'shiladi.
Soʻz oxiridagi qator undoshlardan soʻng a/ä unlisining orttirilishi (epiteza).
Yonma-yon kelgan ikki undosh oʻrtasida a, i, u kabi unlilarning orttirilishi (epenteza).
Adabiy tildagi o unlisining urgʻusiz oʻrinda reduksiyaga uchrab ä unlisiga oʻtishi.
Adabiy tildagi o, a unlilarining u unlisiga almashinishi (u-lashish).
So'z boshida yoki o'rtasida ä unlisining e tovushiga o'tishi.
Ayrim undosh tovushlarning tushib qolishi natijasida ikkilamchi choʻziq unlilarning hosil boʻlishi.
P undoshi jaranglashib b fonemasiga o'tadi.
So'z oxiridagi qator undoshlar tarkibidagi t tushib qoladi.
Feʼl oxiridagi l undoshi tushib qoladi.
Toʻliq progressiv assimilyatsiya natijasida ld tovush birikmasi ll ga aylanadi.
Toʻliq progressiv assimilyatsiya natijasida nd birikmasi nn ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida pm birikmasi mm ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida chz birikmasi ss ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida ls birikmasi ss ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida rz birikmasi zz ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida rch/rsh/rn tovushlari jj ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida rch birikmasi chch ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida rsh birikmasi shsh ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida rs birikmasi ss ga aylanadi.
Regressiv assimilyatsiya natijasida rn birikmasi nn ga aylanadi.
Dissimilyatsiya natijasida r tovushining l ga oʻtishi.
Dissimilyatsiya natijasida b tovushining m ga oʻtishi.
Spirantizatsiya (q ning h/x ga oʻtishi).
Uchinchi shaxs kishilik olmoshida lablanish xususiyati natijasida v undoshi orttiriladi.
Uchinchi shaxs birlik kishilik olmoshida soʻz oxirida l saqlanadi.
Buyruq mayli -sin, -sin qoʻshimchasi oldida oʻzak oxiridagi ch tovushi taʼsirida regressiv assimilyatsiya roʻy beradi.
tl undosh birikmasining toʻliq regressiv assimilyatsiyasi.
So'z boshida, birinchi bo'g'inda kelgan lablangan orqa keng o tovushi murakkab diftong shaklida u bilan boshlanib o bilan aytiladi.
Bir va ikki bo'g'inli so'zlarning oxiridagi q tovushi unli bilan boshlanuvchi qo'shimcha olganda g' tovushiga aylanmaydi, q saqlanadi.
Bir va ikki bo'g'inli so'zlarning oxiridagi k tovushi unli bilan boshlanuvchi qo'shimcha olganda g tovushiga aylanmaydi, k saqlanadi.
R tovushi til oldi undoshlaridan oldin kelganda toʻliq regressiv assimilyatsiyaga uchraydi.
Soʻzning birinchi boʻgʻinidagi e tovushi oʻrnida muntazam ravishda ä tovushi ishlatiladi.
Samarqand shevasida 'umoch' so‘zi boshidagi 'u' unlisi 'o‘' tarzida talaffuz qilinadi.
Samarqand shevalarida i va u unlilari biroz choʻziqroq talaffuz qilinadi.
Soʻz boshida kelgan oʻrta koʻtarilish unlilari diftonglashadi.
Tushgan undosh hisobiga ikkinchi darajali choʻziqlik uchraydi.
[gʻ > v] tovush almashinishi kuzatiladi.
[g > y] tovush almashinishi uchraydi.
Unlilar orasida [p, k, q] tovushlari jaranglilashadi.
Soʻz boshida [h] ortadi.
Soʻz oxirida [k, q] undoshlari tushib qoladi.
I. I. Zarubin o'zbek shevalarini to'rt guruhga bo'lgan: Xiva, Farg'ona, Toshkent va Samarqand-Buxoro shevalari. Bu tasnifda qipchoq (j-lovchi) va shimoliy o'zbek shevalari hisobga olinmagan.
E. D. Polivanov o'zbek shevalarini uchta asosiy lahjaga bo'lgan: 1) Chig'atoy lahjasi (eronlashgan va eronlashmagan tiplar); 2) O'g'uz lahjasi (Janubiy Xorazm va Shimoliy o'g'uz guruhlari); 3) Qipchoq lahjasi (O'rta Xorazm, Shimoliy Xorazm, O-lovchi, Qurama va Shimoliy o'zbek shevalari tiplari).
Farg'ona, Toshkent, Qarshi va Shimoliy o'zbek guruhlari hamda ularga qarashli dialektlarga bo'linadi.
Qorluq-chigil-uygʻur lahjasida 9-10 ta, Toshkent va Samarqand tipidagi shevalarda 6 ta, Qoʻqon va Margʻilonda 7 ta, Oʻgʻuz lahjasida esa choʻziq va qisqa juftliklar hisobiga 18 tagacha unli fonema mavjud.
Samarqand-Buxoro shevalarida va qisman Toshkent shevasida soʻz oxirida [нг] fonemasi maxsus qoʻshimcha g yoki gk tovushlari bilan birgalikda keladi.
Samarqand shevasida soʻz oxiri [қ] bilan tugagan soʻzlarga unli bilan boshlanuvchi affikslar qoʻshilganda ham [қ] jaranglilashmaydi.
Samarqand-Buxoro va Qashqadaryo vodiysi shevalarida jo'nalish va o'rin-payt kelishiklari bir-birining o'rnida qo'llanadi (-da o'rniga -ga; -ga o'rniga -da). Jizzax shevasida ham qisman uchraydi.
Qarshi va Samarqand-Buxoro shevalarida o'rin-payt kelishigi o'rnida jo'nalish kelishigi affiksini qo'llash ustun bo'lib, o'rin-payt kelishigining o'z affiksi deyarli qo'llanmaydi.
Til yoki sheva hodisalarining ma'lum bir markazdan (masalan, Toshkent shahar shevasidan -vot, -vuz shakllari yoki adabiy tildan Samarqand, Buxoro, Qashqadaryo shahar tip shevalariga -da qo'shimchasi) atrofdagi shevalarga tarqalishi.
Ser Ali Lapin 'Sart soʻzining kelib chiqishi va maʼnosi haqida' asarida toʻrtta oʻzbek dialektini ajratgan: Sirdaryo viloyati, Fargʻona viloyati, Amudaryo boʻlimi va Xiva xonligi, Samarqand viloyati va Buxoro xonligi dialektlari.
K.K. Yudaxin o'zbek shevalarini dastlab tojik tili bilan munosabati va singarmonizm darajasiga ko'ra 4 guruhga, keyinchalik esa 5 guruhga (Toshkent, Farg'ona, Qipchoq, Xiva/Xiva-o'g'uz va shimoliy o'zbek shevalari) ajratgan.
Qorluq lahjasi uchta asosiy guruhga ajratiladi: 1. Fargʻona guruhi (Namangan, Andijon-Shahrixon, Oʻsh-Oʻzgan, Margʻilon-Qoʻqon dialektlari); 2. Toshkent guruhi (Toshkent va Jizzax dialektlari); 3. Qarshi guruhi (Qarshi va Samarqand-Buxoro dialektlari).
Qipchoq lahjasi hududiy jihatdan besh guruhga boʻlinadi: 1) Sharqiy guruh (Samarqand sharqi, Bekobod, Jizzax, Sirdaryoning bir qismi); 2) Gʻarbiy guruh (Samarqand gʻarbi, Navoiy); 3) Fargʻona guruhi (Fargʻona vodiysi tumanlari); 4) Janubiy guruh (Qashqadaryo, Surxondaryo, Janubiy Tojikiston); 5) Shimoliy Xorazm guruhi (Shimoliy Xorazm, Qoraqalpogʻiston).
O'zbek xalqi tarkibida nayman, qoraqalpoq, chandir, qo'ng'irot kabi urug'-qabilalar mavjudligi, ularning Farg'ona, Samarqand, Qashqadaryo kabi viloyatlarda tarqalgani va shevalarning urug'-qabila tillaridan kelib chiqqanligi haqida ma'lumot.
Qarnob shevasi qarluq-chigil-uygʻur guruhidagi Toshkent-Fargʻona shevalar turiga taalluqlidir.
Qirq, saroy, egallaorol, joʻsh, nayman, qoʻngʻirot, xitoy, qipchoq, qoraqalpoq, baxmal, ming, burkut kabi shevalar birlashib, oʻzbek tilining qipchoq dialektini tashkil qiladi.
Samarqand viloyati Paxtachi tumanidagi qarnobliklar shevasi Toshkent shevasiga o'xshash bo'lib, tasnifda bir guruhni tashkil qiladi.
Hozirgi Toshkent va Toshkent turidagi shevalar, Qarnob shevasi va Farg'ona vodiysidagi o'zbek shevalari qarluq, chigil kabi qabilalarning tiliga borib taqaladi.
Toshkent, Parkent, Piskent, Qarnob shevalari o'zaro umumiy xususiyatga ega. Shuningdek, janubiy Xorazm, shimoliy Buxoro, Forish-Bog'don va shimoliy o'zbek shevalari ham o'zaro umumiy til xususiyatlariga ega ekanligi ta'kidlanadi.
O'zbek milliy tiliga Toshkent-Farg'ona yoki keng ma'noda qarluq-chigil-uyg'ur lahjasi asos bo'ldi. Bu lahjaga Toshkent, Farg'ona, Marg'ilon, Samarqand, Buxoro, Andijon, Jizzax, Kattaqo'rg'on kabi shahar shevalari kiritiladi.
Toshkent, Jizzax, Kattaqoʻrgʻon, Samarqand, Buxoro, Qarnob shevalarida 6 ta unli fonema, Fargʻona shevalarida 3 ta keng unli (ä, å, a), qipchoq va oʻgʻuz shevalarida esa 9-10 tadan unli fonema mavjud.
O-lanuvchi shahar shevalarida ohangdoshlik hodisasi yo'qolgan, unlilar soni 6-7 ta bo'ladi.
A-lanuvchi shevalarda unlilar ohangdoshligi saqlangan, unlilar soni 8 tadan 10 tagacha boradi.
Qarluq-chigil-uyg'ur lahjasi to'rtta asosiy guruhga bo'linadi: 1. Farg'ona guruhi (Namangan, Andijon-Shahrixon, O'sh-O'zgan, Marg'ilon-Qo'qon), 2. Toshkent guruhi, 3. Qarshi guruhi (Qarshi, Samarqand-Buxoro), 4. Shimoliy o'zbek guruhi (Iqon-Qorabuloq, Turkiston-Chimkent).
Qarluq-chigil-uygʻur lahjasida unlilar soni 6 tadan 10 tagacha yetadi. Toshkent, Samarqand-Buxoro, Qarshi, Xoʻjand, Chust, Vodil, Jizzax shevalarida 6 ta, Qoʻqon va Margʻilon shevalarida esa 7 ta unli fonema mavjud.
Samarqand viloyati shevalari dastavval ikki guruhga boʻlinadi: 1. Y-lanuvchi guruh (shahar va ayrim etnik guruhlar shevalari); 2. J-lanuvchi guruh (sharqiy va gʻarbiy kichik guruhlarga boʻlingan qishloq qipchoq shevalari).
Qarluq-chigil-uygʻur lahjasida unli tovush uygʻunligi yoki ohangdoshlik hodisasi uchramaydi. Unlilar soni 6-8 tadan oshmaydi.
Urgʻusiz boʻgʻinlarda yoki egalik qoʻshimchalari qoʻshilishi natijasida urgʻuning koʻchishi bilan ikkinchi boʻgʻindagi tor unlilarning tushib qolishi.
Soʻz oxiridagi urgʻusiz unli yoki boʻgʻinning talaffuzda tushirib qoldirilishi, asosan oʻzlashma soʻzlarda kuzatiladi.
Yonma-yon kelgan unlilardan birining tushib qolishi va so'zlarning qisqarib birikishi.
Baʼzi soʻzlarga alohida ahamiyat berilib, ulardagi ayrim unlilarning choʻzibroq talaffuz qilinishi.
Qipchoq shevalarida lab uygʻunligi kuchli boʻlib, oʻgʻuz lahjasida esa nisbatan kuchsiz va qator oʻrinlarda buziladi.
F undosh fonemasi Samarqand-Buxoro shevalarida mustaqil holatga ega, boshqa qarluq-chigil-uyg'ur guruhi shevalarida esa deyarli qo'llanilmaydi.
Soʻz tarkibidagi undosh tovushlarning oʻzaro oʻrin almashinishi.
Soʻzlar oʻrtasida ikkita bir xil undosh tovushlarning qoʻshaloq holda kelishi yoki aksincha yoʻqolishi.
Qarluq-chigil-uygʻur shevalarining aksariyatida, oʻgʻuz lahjasida va baʼzan qipchoq lahjasida qaratqich va tushum kelishiklari bir xil koʻrsatkichga (-ni / -nï / -dï) ega boʻlib, sintaktik aloqasi orqali farqlanadi.
Samarqand, Buxoro, Qarshi, Urgut, Shahrisabz, Kattaqoʻrgʻon kabi shevalarda joʻnalish va oʻrin-payt kelishiklari shaklan aralash holda qoʻllaniladi.
Qarluq-chigil-uygʻur shevalarida joʻnalish kelishigi belgisi yashiringan (belgisiz) holda qoʻllanishi mumkin.
Qarnob shevasida undosh bilan bitgan soʻzlarga -sı, -ısı, unli bilan tugagan soʻzlarga -sı qoʻshiladi; bu soʻzdan oldin qaratqich 2-shaxs koʻplik olmoshining koʻplik va qaratqich shaklida kelishini talab qiladi (masalan, pirmäsı, bızlänı ıshısı).
Qarnob shevasida 'bïz' olmoshi ko'plik ko'rsatkichini (-lă) qabul qilganda qaratqichli birikmada qaralmish bilan o'zaro mos kelish holati buziladi: qaralmish 1-shaxs ko'plik o'rniga 3-shaxs egalik qo'shimchasini oladi.
Samarqand viloyatining sharqiy qismidagi qipchoq shevalari biz va siz kishilik olmoshlariga koʻplik koʻrsatkichi (-lar)ni qabul qilmaydi, asosan koʻrsatkichsiz ishlatiladi.
Qipchoq guruhi shevalarida va qisman Qarnob, Oʻsh, Shahrisabz shevalarida aniq oʻtgan zamon feʼlida ega koʻplikda boʻlsa ham, kesim III shaxs koʻplik koʻrsatkichini olmaydi, har doim III shaxs birlik shaklida keladi va ega-kesim moslashuvi yuz bermaydi.
Toshkent, Fargʻona va Karnob shevalarida oʻtgan, hozirgi va kelasi zamon aniqlik mayli shakllarining oʻziga xos shaxs-son qoʻshimchalari bilan tuslanishi.
Samarqand viloyatidagi qipchoq shevalari shartli ravishda sharqiy va gʻarbiy guruhlarga boʻlinadi va ularda qator leksik farqlar mavjud (masalan, chal/babay, kampir/mämäy, bala/bächchä).
Shevalarda baʼzi soʻzlar adabiy tildagiga nisbatan koʻproq maʼnoga ega boʻladi yoki butunlay boshqa maʼnoni anglatadi.
Qipchoq lahjasi vakillari O'zbekiston Respublikasining Toshkent viloyati, Sirdaryo, Samarqand, Navoiy, Qashqadaryo, Surxondaryo, Jizzax viloyatlarida yashaydilar.
Qoraqalpog'istondagi o'zbek shevalariga qoraqalpoq va qozoq tillarining, Toshhovuz o'zbek shevalariga turkman tilining, shimoliy o'zbek shevalariga qozoq tilining, Qirg'izistondagi o'zbek shevalariga qirg'iz tilining, Samarqand, Buxoro, Namangan, Sariosiyo va Tojikistondagi o'zbek shevalariga tojik tilining ta'siri kuchlidir.
Shevalarda so'z birikmalarining bitishuv, boshqaruv, moslashuv turlari, turkiy izofalar hamda sodda va ko'chirma gaplar, gap bo'laklari inversiyasi faol qo'llanadi.
Qarluq lahjasi to'rt guruhga bo'linadi: 1. Farg'ona guruhi (Namangan, Andijon-Shahrixon, O'sh-O'zgan, Marg'ilon-Qo'qon dialektlari); 2. Toshkent guruhi; 3. Qarshi guruhi (Qarshi, Samarqand-Buxoro dialektlari); 4. Shimoliy o'zbek guruhi (Iqon-Qorabuloq, Turkiston-Chimkent dialektlari).
Samarqand viloyati j-lovchi shevalaridan (Qulota qishlogʻi) yozib olingan folklor matni namunasi.
Professor Ye.D. Polivanov o'zbek lahjalarini 'eronlashgan' (singarmonizmsiz: Toshkent-Buxoro va Farg'ona to'dalari) hamda 'eronlashmagan' (singarmonizmli: qipchoq, turkmanlashmagan shimoliy o'zbek, turkmanlashgan va qozoqlashgan guruhlar) deb tasniflagan.
Mijtan shevasida sobiq Samarqand, Zarafshon, Qashqadaryo, Surxondaryo okruglaridagi qirq, yuz, xitoy, ming, nayman, saroy, qishliq, qatagʻon, qoʻngʻirot, qangʻli, qutchi, burgut urugʻlari hamda Tojikistondagi laqay, doʻrmon, quyat, qatagʻonlar soʻzlashadi.
Abdulla Alaviy o'zbek shevalarini eronlashuv darajasiga ko'ra ajratgan: Samarqand shevasi (6 unli, ortiq darajada eronlashgan), Toshkent shevasi (6 unli, ozroq eronlashgan), Farg'ona shahri shevasi (7-8 unli), Andijon shevasi (9 unli, bir oz eronlashgan).
Samarqand shahrida istiqomat qiluvchi oʻgʻuzlar mahalliy aholi nutqida eronilar (avlodlari asli eronlik – ozarlar), urganjilar (asli urganchliklar), turkmanlar (bir qismi asli Gurlan tumanidan Turkmanistonning Xidirali joyiga koʻchib, keyin Samarqandga kelganlar, ikkinchi qismi esa Ashxobod atrofidan kelganlar) deb ataladi.
Qarluq shevalarida soʻzlarning birinchi va ikkinchi boʻgʻinida [ə-ɔ] modeli xarakterlidir.
O'zbek xalq maqollaridagi cherchi//charchi so'zi ba'zi manbalarda noto'g'ri izohlangan bo'lib, aslida Urgut, Xiva, Xonqa, Hazorasp shevalarida attor ma'nosida qo'llanadi.
Andijon shevasida o-oʻ faqat birinchi boʻgʻinda kelsa, Namangan, Qoʻqon, Qorabuloq, Samarqand, Shahrisabz va Gʻus shevalarida soʻzning keyingi boʻgʻinlarida ham keladi.
Samarqand viloyati Urgut tumani Qoratepa qishloq sovetidagi Zinak va Omonqoʻton qishloqlari aholisi (turk urugʻi) arabcha soʻzlardagi halqum h sini aslidagidek halqumdan chiqarib talaffuz etadilar.
Fargʻona vodiysida metallsozlik, zargarlik, miskarlik kabi kasblarning rivojlanishi, ayrim kasblarning (shamshirgarlik, sovutgarlik, zorkorlik) yoʻqolib ketishi va terminlar maʼnosining oʻzgarishi tarixi.
Samarqand va Buxoro shevalarida oʻzbek va tojik soʻzlarining oʻzaro aralashmasi kuzatiladi hamda aholi ikki tilda soʻzlasha oladi.
Samarqand shevalari uch guruhga boʻlinadi: qarluq (oʻzbek), oʻgʻuz va qipchoq lahjalari.
Joʻnalish va oʻrin-payt kelishigi affikslarini farqlamaydigan shevalarda adabiy til taʼsirida ularni farqlash oʻzlashib bormoqda.
Samarqand-Buxoro tip shevalarning shahar va ayrim qishloqlarida yashovchi vakillari ikki tilli boʻlib, oʻzbek va tojik tilida soʻzlashadilar, tojik tili taʼsiri kuchli.
Konkret juft unlilar mavjud [i~ı, ü~u, ö~o].
Toshkent va Samarqand shevalarida 6 fonemalik vokalizm tizimi mavjud; Iqon shevasida 9 qisqa va 9 cho'ziq unli fonema mavjud; Qo'qon va Marg'ilonda 7 fonema mavjud.
Qipchoq shevalarida «o»lash hodisasi borgan sari kengayib bormoqda; bu hodisa shu shevalar materiali zaminida, qo'shni «o»lovchi shevalar va adabiy til ta'sirida mustahkamlanib bormoqda.
«taqim» — 1 ta natija · hammasi
| Shevada | Adabiy tilda / izohi | Qayerda | Manba |
|---|---|---|---|
| borbäy//borväy//börbäy
борбәй//борвәй//бөрбәй |
taqim | Jizzax, Miton | Oʻzbek xalq shevalari lugʻati 1971, 54-bet ? |
Maʼlumotlar kitoblarning skanerlangan matnidan (OCR) sunʼiy intellekt yordamida ajratib olingan va tahririyat tomonidan tekshiriladi. Har bir yozuv yonida manba va sahifa koʻrsatilgan; «?» belgisi shakl sahifada aynan topilmaganini bildiradi.