ot
1.
Bitta non yasash yoki bir marta ugra kesish uchun loyiq qilib yumaloqlangan xamir.
U onasi kelganga qadar supradagi unni qoqib-suqib, bir zuvala xamir qilib qoʻygan edi. — Oydin, Gulsanam
Ziyodaxon, zuvala uzar ekan, hazilomuz javob berdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
[Oysha ona] Supra yozib, zuvala uzdi. — S. Anorboyev, Yoʻlda yoʻldosh boʻlganlar
2.
koʻchma
Asos, negiz; tarkib.
1952 yilda zuvalasi Oʻzbekiston tuprogʻidan yasalgan birinchi piyola tortiq qilingan edi. — Gazetadan
Bolalikda gap koʻp. Bir grajdanga Zuvala boʻladi axir har goʻdak. — A. Muxtor, Sheʼrlar
Tovuqlar ogʻzidan yulib olingan jonsiz urugʻ mana bugun kelajakdagi katta rejalarga zuvala boʻlyapti. — S. Mahkamov, Bir juft don
- Zuvalasi bir joydan (yoki yerdan) olingan Har jihatdan bir-biriga oʻxshash odamlar haqida. || Sizga gapirib, ovozdan ajrash hech narsa emas. Botirov bilan sizning zuvalangiz bir joydan olinganga oʻxshaydi. B. Rahmonov, Oltin odamlar.
- Zuvalasi pishiq Jismonan pishiq-puxta, yoshiga nisbatan baquvvat, pishiq odam.
Zuvalasi pishiq kichkinagina chol [Toʻgʻonbekni] shirin soʻz bilan qarshiladi. — Oybek, NavoiyU\Joʻra-xon\ oʻn sakkiz yoshli, zuvalasi pishiq, zehni oʻtkir yigit edi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
