Қидирув

юкл. Қани энди, кошки эди.

Зора амирзодалар ярашишса, жуда маъқул иш бўларди-да [деди Меъмор]. — Мирмуҳсин, Меъмор

Пиёда юрай, зора дилим ёзилса, деган ўй билан ёʻлка бўйлаб секин одимлади. — М. Хайруллаев

— Кел, жигарим, тезроқ кел. Зора бирон хушхабар келтирган бўлсанг, — деди Ойнагул Фарҳодга. — А. Ҳакимов, Илон изидан

İstemeye istemeye, istemeyerek (yapılan); zorla.МАЖБУРАН, ЗЎРЛИК БИЛАН

сфт. 1. Жисмонан бақувват, баҳодир, ботир, паҳлавон.

Ҳар бири мингга тенглашадиган зўравон эди. — Баҳром ва Гуландом

2. Золим, зулм ўтказувчи ҳукмдор.

Агар у [Бобур] Самарқанддан воз кечса, нариги зўравонлар пойтахтни олиши, кейин Андижонга бостириб келиши муқаррар экани унга ҳозир жуда аниқ сезилмоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

3. Умуман, ўзгаларга қонунсиз равишда куч ишлатувчи, зўрлик қилувчи шахс.

Ёʻлчи бир сакрашда зўравоннинг олдига борди, тўппонча тутган қўлини маҳкам сиқиб, орқага қайирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Хўш, зўравон сизми ё бу бечора, бекас, бенаво шоирми? [деди Завқий]. — К. Яшин, Ҳамза

фл. 1. Кучли бўлиб бормоқ, кучаймоқ.

Ёмғир зўрайди.

Кеч киргани учун совуқ яна ҳам зўрайган, изғирин юз-кўзларни аёвсиз чимчиларди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

Гумбур-гумбур борган сари кўпая борди, зўрайиб кетди. Қишлоқни дод-войлар қоплаб олди. — Н. Сафаров, Оловли излар

Болаларда ғайрат зўрайди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

2. Оғирлашмоқ, ёмонлашмоқ.

Беморнинг дарди зўрайди.

фл. Зўраймоқ феълининг орттирма нисбати.