ot
1.
Poyasidan tola, urugʻidan moy, yogʻ olinadigan bir yillik oʻsimlik.
Zigʻir ekmoq.
Rais, kolxoziga plan berilmagan boʻlsa-da, ozroq zigʻir, kunjut ektirayotganini, bitta eski juvozni ham saqlab qolib, ishlatayotganligini aytdi. — S. Nurov, Narvon
Nilufar dalalar yangi kamalak, Dehqon maftun boqar zigʻir guliga. — N. Narzullayev, Saylanma
2.
Shu oʻsimlikning urugʻi, hosili.
Pakana yigitning kiyimlaridan zigʻir yogʻining hidi keladi, uning kasbi juvozkash. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Kavushsimon sham-donga zigʻir yogʻi quyilib, paxta pilik yoqilgan boʻlsa ham, juvozxona ichi qizgʻish qorongʻi edi. — N. Fozilov, Oqim
- Zigʻir yogʻdek koʻngilga (yoki meʼdaga) tegmoq Gap-soʻzi, xatti-harakati bilan jondan bezor qilmoq, jonga tegmoq.
[Mullaroʻzi Mulladoʻstga:] Hozir bu boyvachchangiz ham meʼdaga zigʻir yogʻdek tegib turibdi. Hamza, — Maysaraning ishi