ot 1. Kishiga lazzat bagʻishlovchi kayfiyat; shavq; xursandchilik.
Kema suvning shiddatiga dosh berolmay, goh orqaga, goh oldinga chayqalar, bundan bolalarning zavqi oshardi. — M. Hazratqulov, Jurʼat
Alimardon yana oʻsha tabassum bilan, yana oʻsha zavq bilan kuyladi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
2. Huzur, nashʼa, gasht.
Yashash zavqin bilmoq boʻlsang, Fan togʻiga intilgin. — Yo. Mirzo
Samandarov zavq qilib kuldi va bolani qoʻlidan tortib olib, bagʻriga bosdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
3. Qiziqish, maroq, ishtiyoq; ruhiy koʻtarinkilik.
Maʼruzachi zavq bilan soʻzlamoq-da.
Yoʻlchi nayni labiga qoʻyib, butun zavqi bilan chala ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Zavqini keltirmoq Kayfiyatini yaxshilamoq, ruhini koʻtarmoq. Bahorda koʻm-koʻk maysa bilan qoplangan dalalar, kuzda oltin-rang boshoqlarning shovullashi kishining zavqini keltirar edi. — Gazetadan