сфт. 1. Бирор иш ёки эҳтиёж учун керак; керакли, даркор.
Зарур китоб.
Бир деҳқонга пул зарур бўлиб қолиб, кўм-кўк тош нокларни бозорга олиб чиқибди. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи
2. Тез бажарилиши шарт бўлган, кечиктириб бўлмайдиган, муҳим.
Зарур масала. Бир зарур иш билан шаҳарга бордим.
3. кесим взф. Даркор, керак.
Ёш бўлсам-да, рўзғор тебратиш учун ота-онамга кўмаклашмоғим зарур эди. — Н. Сафаров, Жасоратнинг давоми
— Ёʻқ, ёʻқ, синглим, — ялинди Раҳим Саидов. — Ўтинаман, ҳозир беринг. Жуда ҳам зарур. Ў. — Умарбеков, Ёз ёмғири
- Зарур келибдими Нима кераги бор, ҳеч кераги ёʻқ. Менга зарур келибдими? Киндик қоним тўкилган жойдан кечиб-а? — Ҳ. Назир, Ёнар дарё
- Нима зарур Ўзимни ўзим қийнаб юрган эканман. Менга нима зарур экан-а! Билганини қилишсин. — С. Аҳмад, СайланмаБизнинг кўнглимизга қўл солиш сенга нима зарур? Ўз ишингни билсанг-чи — П. Турсун, Ўқитувчи