ot 1. Yer shari, Yer.
2. Ekin ekiladigan yer.
Bu qishloqning suvi toza, zamini unumli, havosi yoqimli, dehqonlarining qoʻli barakali ekan. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda
3. Muayyan hudud, yurt; umuman yer.
Zotan, yangidan bunyod etilgan koʻrkam chamanzor, bogʻ-rogʻlar, yaxlit-yaxlit paxtazorlar Xorazm zaminiga jon bagʻishlaydi. — N. Safarov, Olovli izlar
Bir tomoni gʻallazor, bir to-moni tokzor yerlardan oʻtib borarkanmiz, shu zaminda tugʻilib, shu yerdan frontga ketgan J. Usmonovning maktubi yodimga tushdi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
4. koʻchma Asos, negiz.
Xoʻjalik noz-neʼmat bunyodkorlari ayni kunlarda moʻl hosilga puxta zamin yaratmoqdalar. — Gazetadan
Har bir ulugʻ ishning zamini — mehnat, Mehnat-la yaralur shoh asarlar ham. — R. Bobojon
5. koʻchma Qulay shart-sharoit, muhit; imkon.
U Boʻtaboyga hozir bunday talab qoʻyib boʻlmasligini, buning uchun avval zamin tay-yorlash kerakligini tushuntirmoqchi boʻlgan edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
6. koʻchma Tayanch, boshpana.
Oxiri Abdurahmon choyxona nishin tavkagir va boboyi banglar orasidan oʻziga zamin topdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Roʻyi zamin
- Zamin-u zamon Yer-u osmon, hamma yoq, koinot. Zamin-u zamon oʻzgarib, maʼrifatga tomon bormoqda [dedi Islomxoʻja]. — J. Sharipov, XorazmYoʻllar eltsin manzilga omon! Omon boʻlsin zamin-u zamon. — Shuhrat, Yoshligimning davomi
- Ona zamin Tugʻilib yashab turgan joy, yer; jonajon yurt. Ona zaminimizning insoniyatga bebaho tuhfalaridan biri — dasturxon koʻrki hisoblangan bodomdir. — Gazetadan