«yuvoshlik» boʻyicha 4 ta natija: Izohli
ot Yuvosh xislatga egalik; beozorlik.
Ozgʻin, lekin baquvvat usta Zamonning yuvoshligi mehnatsevarligi soldatlarga yoqardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Uning toʻgʻriligi, yuvoshligi Norbuvining onasiga yoqib qolib, oʻz qizini arzon-garovga toʻy qilib berdi. — H. Shams, Dushman
sft. 1. Shoʻxlik qilmaydigan, tinch yoki jim yuradigan; beozor.
Yuvosh bola. Yuvosh ot.
Musulmonqul qoʻy kabi yuvosh Toshkent hokimi Salimsoqbekni oʻldirib, oʻrniga Azizbekdek zolimni belgiladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Dadam juda yuvosh, shirinsoʻz chol edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Yuragingiz daryo-da, oyi! Yoki sinfga nuqul yuvosh, aqllilarini terib olganmisiz-a! — H. Nazir, Opaxonimiz
2. rvsh. Beozor tarzda.
Zaynab yuvoshgina kulib, qizarib, chamadonchasini koʻcha oʻrtasiga qoʻydi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Qamchi jahlidan tushib, Mavlon akaga yaxshi shogirdlardek yuvosh boqdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
fl. Yuvosh boʻlib qolmoq, achchigʻidan tushmoq.
Bu ot ancha yuvoshlanib qoldi.
— Chiq, yaqinroq oʻtir, gap koʻp, —
dedi yuvoshlanib chol. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
fl. ayn. Yuvoshlanmoq.
Ot yuvoshlashdi.
