Поиск

ot 1. Yupantiruvchi, ovuntiruvchi sezgi, his-tuygʻu; tasalli, taskin.

Bu tovushlar, bu portlashlar uning asabini nega-dir buzmadi. Qaytaga qandaydir halovat, yupanch berayotganga oʻxshardi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Qozoq xalqi oʻz mung-zorini, quvonchi bilan yupanchini, orzu va muddaosini oʻlan bilan ifodalab keldi. — Gazetadan

2. Yupantiruvchi narsa, shaxs; ovunchoq.

Kunduzi shu daraxt, kechasi paryostiq uning yupanchi. — S. Nurov, Yostiq

Kechalari yulduz toʻla osmonga tikilib, tunni tongga ulab, qushlar naʼmasidan, suvlar shildirashidan koʻngli allaqanday yupanch izlardi. — S. Ahmad, Ufq

U [Mohidil] onasini nihoyatda sevar, bir zumgina ajrashni istamas, yupanchi ham, quvonchi ham — shu ona. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

ot ayn. Yupanch 2.

Bola — uning birdan-bir yupanchigʻi.

Qani, dunyo tor koʻringanda, koʻnglimni koʻtaruvchi yupanchiqlarim? — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi

— Yolgʻiz oʻgʻlimning jufti, oʻgʻlim yoʻgʻida yupanchigʻim boʻlar, deb oʻylovdim, — dedi Nuqra opoqi Soliya opaga. — A. Muhiddin, H. Tojiboyev, Otash qalbli qiz

sft. Kishini yupatadigan, ovutadigan; taskin va osoyishtalik bagʻishlaydigan.

Soʻylamadi yupanchli soʻzlar, Odatdagi doʻstlar singari; Ammo yengil tortib nafasim, Nazarimda, gʻam ketdi nari. — Zulfiya

sft. Yupanchi yoʻq, ovunchsiz.