Поиск

ot 1. (koʻproq oddiy soʻzlashuvga xos)

2. 1 Ish, xizmat; mehnat.

Ogʻir yumush. Roʻzgʻor yumushlari.

Qaynata bilan qaynananing uydagi yumushlari har kuni ertalabdan kechgacha kelinga ibratli va insofli xotin qanday boʻlishi toʻgʻrisida nasihat qilish edi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin

Yelkaga bahor oftobi tegib, dehqonning yumushi koʻpayib qolgan. — S. Mahkamov, Katta rulda

3. Vazifa, topshiriq.

Past baho aslo olma, Pok yuzingga dogʻ solma. Uyingga bersa yumush, Lozimdir yozib qoʻyish. — Q. Muhammadiy

Oilaning har bir aʼzosi oʻz ishi, yumushi bilan mashgʻul. — H. Gʻulom, Mashʼal

Otabek mehmonlarni tanchaga oʻtqazib, fotihadan soʻng Hasanalidan soʻradi: — Baʼzi yumushlar buyursam [Hasanali:] Buyuringiz, oʻgʻlim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

sft. Ish, yumush bilan mashgʻul, ish bilan band, ishli.

Yumushli odam.

ot s. t. Biror ish bilan shugʻullanuvchi, biror vazifani bajaruvchi; ishchi, xizmatchi.

Har yoqda pitirlab yurgan yuzlarcha yumushchilar, navkarlar uni jilla koʻzga tashlatmas edi. — Oybek, Navoiy

ot kam qoʻll. Mehnatkash; ishchan.

Yumushkor yigit.

Qayum Yoʻldoshev yuvosh, yumshoq soʻzligidan yumushkor, toʻgʻri odamdek koʻringan edi. — Mushtum

sft. Ishsiz, ish qilmaydigan.

Yumushsiz odam. Bir kun ham yumushsiz turolmayman.