«ёзиқли» бўйича 9 та натижа
сфт. Тўшаб қўйилган, ёзилган.
Ерга ёзиқли шоҳи гилам, тахмондаги кўрпа-кўрпачалар унинг кўзларига кўриниб кета-ётгандай бўлди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
от эск. Айн. гуноҳ.
Ажалингнинг етиши қилган ёзиғингдан эмас, бек акангнинг қонсираши! деган гап [Ҳасаналининг] кўнглига тушар эди-да, беихтиёр уфлаб юборар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Ёзиғим не? Ўзимдай бир ғарибани яхши кўрганимми? [деди Матпано]. — Ёшлик
Бизнинг худога нима ёзиғимиз бор экан. — З. Саид, Н. Сафаров, Тарих тилга кирди
сфт. эск. Ёзиғи, гуноҳи ёʻқ; бегуноҳ, гуноҳсиз.
Ҳеч ёзиқсиз мазлумларча инграган, жафо тортган қора кунлар кет-мишдир. — Ғайратий
от эск. Бегуноҳлик, поклик.
['кʌлпəбл] жиноий; айбли, ёзиқли, айбдор; кулприт [-рɪт] айбдор; жиноятчи
нон- хлеб- бреад. Ақï алп атïм болса алčақ кўŋüл, тузï этмäки кеŋ не қïлқï амул – Саховатли, шижоатли, мулойим табиатли, нон-тузи мўл (дастурхони ёзиқли), вазмин феълл
хулқ, қилиқ – характер, природа – чарактер, натуре. Ақï алп атïм болса алčақ кўñüл, тузи этмäки кеñ не қïлқï амул – Саховатли, шижоатли, мулойим табиатли, нон-тузи мўл
баҳодир, паҳлавон, ботир. Алп атïм - ботир, мерган, шижоатли, жасур- богатырь, доблестный - браве, коурагеоус. Ақï алп атïм болса алčақ кўнüл, тузï этмäки кен не қïлқï а
