sft. 1. Yorilgan, darz ketgan.
Yoriq qovun.
2. ot Darz ketgan, yorilgan joy; tirqish, oraliq.
Devor yorigʻi.
Qozonga yopilgan tuvoqning yoriqlaridan bugʻ koʻtariladi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Yerning yoriqlaridan vashillab gaz chiqib, yonib yotibdi. — P. Qodirov, Erk