ot
1.
Koʻchadan hovliga olib boradigan, ikki tomoni devor boʻlgan uzun yoʻl.
Qulmat otani qidirib, ichkari bilan tash-qarini qoʻshadigan kenggina yoʻlakka chiqdi-da eshik tirqishidan tashqariga moʻraladi. — K. Yashin, Hamza
Yigitali xayrlashishni ham unutib, yoʻlakdan koʻcha tomon yurdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
2.
Bino ichida xonalarga borish uchun xizmat qiladigan yoʻl; koridor.
Tanish koshonaning behisob shamlar zoʻrgʻa yoritgan tor va uzun yoʻlaklari kimsasiz edi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo
Gʻoyib bino yoʻlagining har yer-har yerida osigʻliq devoriy gazetalarni koʻrsatardi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
3.
ayn.
Yoʻlka.
Oʻrtasiga atirgul, rayhon va gultojixoʻroz ekilgan hovlining oʻng tomonidagi yoʻlak boʻylab yurib, yuqoridagi sinch devorli pastak uyga kirishdi. — Mushtum
Sezar — yaproq yurakka oʻxshar. Ha, shu oddiy asal-rang yaproq Tosh yoʻlakka aylanib tushar. — X. Davron
Semonlangan ariqchalardan jildirab suv oqib yotibdi. Yoʻlaklar toza. — S. Nurov, Narvon