фл. 1. Боғичини, боғини ёзмоқ, бўшатмоқ.
Белбоғни ечмоқ.
Чий эшикнинг боғичини ечиб кўтарганида, инграш яна эшитилди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
Ҳаво ҳали исимаган бўлса ҳам, хомсемиз ҳоким формасининг кўкрак тугмаларини ечиб ташлаб, елпинишга тутинди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Ўримини ёзмоқ.
У [Кумуш) бу кечаси кўрган баъзи тушларини Ота-бекнинг бу кун келишига ёʻйди-да, эрталабдан туриб, сочларини ечди. А. — Қодирий, Ўтган кунлар
3. Кийилган кийимни жойидан, эгнидан олмоқ.
Тўнни ечмоқ. Кўйлакни ечмоқ. Этикни ечмоқ.
Малла киши янги бузи кавушини даҳлизда ечиб, чап ёқдаги каттакон хонага кирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Кўприк устида баланд пошнали туфлисини ечиб олган бир аёл машинага қўл кўтарди. — С. Аҳмад, Уфқ
Насиба унинг носкисини еча бошлади, — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар
4. Қўйилган, солинган, боғланган нар-сани олмоқ, ундан холи қилмоқ, бўшатмоқ.
Учинчи аравага ортиб олинган бедадан ташлаб, эгар-жабдуқларини, юганларини ечиб қўйишди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Салдан кейин эшакдай келадиган икки итини ечиб юборди. — С. Сиёев, Аваз
5. Математик мисол, масала кабиларни ишламоқ, ечими (жавоби)ни топмоқ, белгиламоқ.
икки бола: бири қиз, бири йигитча масала ечиш билан овора. — А. Мухтор, Чинор
6. кўчма Маъносини очиб бермоқ, ечимини белгиламоқ; ҳал қилмоқ.
Шайбонийхон бу тугунни ҳам султон ва аъёнларга ёқадиган бир усталик билан ечганидан кўпчилик мамнун эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Бу муаммони кекса бир жангчи ечиб берди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
Аммо қанчалик мушкул иш бўлмасин, жумбоқни ечамиз. — С. Кароматов, Олтин қум