fl. 1. Yeyiladigan, ichiladigan narsalardan isteʼmol qilmoq.
Hamma yeb-ichish bilan ovora boʻlib, hech kimdan ovoz chiqmay qolgan paytda — P. Tursun, Oʻqituvchi
Qani, taqsir, dasturxonga marhamat qilib, yeb-ichib, gaplashib oʻtiringlar — K. Yashin, Hamza
Bir odamga ham roʻzgʻor, qozon-tovoq kerak, butlab olsang boʻlar ekan. Hozir yeb-ichadigan payting. — S. Nurov, Narvon
2. koʻchma Qattiq dakki (jazo) bermoq, yulib-talamoq.
Biz ikkov, agar qoʻyib bersanglar, goʻyo bir-birimizni yeb-ichmakchi edik. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Oʻqishga berilib ketib, vaqtning qanday oʻtib ketganini ham bilmay qolibman. Uydagilar hali meni yeb-ichishadi. — F. Nasriddinov, Koʻngil