yeb-ichmoq

fl. 1. Yeyiladigan, ichiladigan narsalardan isteʼmol qilmoq.

Hamma yeb-ichish bilan ovora boʻlib, hech kimdan ovoz chiqmay qolgan paytda — P. Tursun, Oʻqituvchi

Qani, taqsir, dasturxonga marhamat qilib, yeb-ichib, gaplashib oʻtiringlar — K. Yashin, Hamza

Bir odamga ham roʻzgʻor, qozon-tovoq kerak, butlab olsang boʻlar ekan. Hozir yeb-ichadigan payting. — S. Nurov, Narvon

2. koʻchma Qattiq dakki (jazo) bermoq, yulib-talamoq.

Biz ikkov, agar qoʻyib bersanglar, goʻyo bir-birimizni yeb-ichmakchi edik. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Oʻqishga berilib ketib, vaqtning qanday oʻtib ketganini ham bilmay qolibman. Uydagilar hali meni yeb-ichishadi. — F. Nasriddinov, Koʻngil

jep-ishiw, iship jew