fl. 1. Oʻzini erkin his qilgan, oʻynab-kulgan holatda boʻlmoq; yozilmoq, maza qilmoq.
Dunyoga kelgandan keyin yur, kul, yayra, koʻr, maishat qil. — Shuhrat, Shinelli yillar
Boyoqish xotinlar ham bir yayrab kelsin-da. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Biror narsadan gʻoyat mamnun boʻlmoq, xursand boʻlmoq; sevinmoq.
Goʻdakday yayrab ketdi.
Roziq moʻylovini burab, tilla tishini yiltiratib, yayrab, iljayib turardi. — S. Ahmad, Hukm