sft. 1. Egar-jabduqsiz, yalangʻoch (ot haqida).
Yaydoq otni yetaklab olgan baland boʻyli xushmoʻylov yigit anhor tomonga oʻtib ketdi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Yarim soatdan keyin haligi yigit, yaydoq ot ustida oʻqday uchib oʻtdi. — A. Muxtor, Opa-singillar
Yigitlar otlarni yaydoq minib, uy anjomlarini tepaliklarga tashimoqdalar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
2. koʻchma Oʻsimlik oʻsmaydigan, oʻt-oʻlansiz, dov-daraxtsiz; yap-yalangʻoch.
Yaydoq choʻl.
Yaydoq Boʻz ham madaniy, Biz uni yuganladik. — Gʻ. Gʻulom
Toʻrtkoʻl desam, Nukus qalʼam sogʻintirar, Chimboydagi yaydoq dalam sogʻintirar. — S. Akbariy
3. koʻchma Hech narsasi yoʻq; qashshoq.
Buni haydang, sira qoʻymang, Ishi savdo-yu xarid, Olti kunda hammani Yaydogʻ-u yakson qiladir. — Hamza