яйдоқ

сфт. 1. Эгар-жабдуқсиз, яланғоч (от ҳақида).

Яйдоқ отни етаклаб олган баланд бўйли хушмўйлов йигит анҳор томонга ўтиб кетди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Ярим соатдан кейин ҳалиги йигит, яйдоқ от устида ўқдай учиб ўтди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Йигитлар отларни яйдоқ миниб, уй анжомларини тепаликларга ташимоқдалар. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

2. кўчма Ўсимлик ўсмайдиган, ўт-ўлансиз, дов-дарахциз; яп-яланғоч.

Яйдоқ чўл.

Яйдоқ Бўз ҳам маданий, Биз уни юганладик. — Ғ. Ғулом

Тўрткўл десам, Нукус қалъам соғинтирар, Чимбойдаги яйдоқ далам соғинтирар. — С. Акбарий

3. кўчма Ҳеч нарсаси ёʻқ; қашшоқ.

Буни ҳайданг, сира қўйманг, Иши савдо-ю харид, Олти кунда ҳаммани Яйдоғ-у яксон қиладир. — Ҳамза