сфт. 1. Эгар-жабдуқсиз, яланғоч (от ҳақида).
Яйдоқ отни етаклаб олган баланд бўйли хушмўйлов йигит анҳор томонга ўтиб кетди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар
Ярим соатдан кейин ҳалиги йигит, яйдоқ от устида ўқдай учиб ўтди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
Йигитлар отларни яйдоқ миниб, уй анжомларини тепаликларга ташимоқдалар. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
2. кўчма Ўсимлик ўсмайдиган, ўт-ўлансиз, дов-дарахциз; яп-яланғоч.
Яйдоқ чўл.
Яйдоқ Бўз ҳам маданий, Биз уни юганладик. — Ғ. Ғулом
Тўрткўл десам, Нукус қалъам соғинтирар, Чимбойдаги яйдоқ далам соғинтирар. — С. Акбарий
3. кўчма Ҳеч нарсаси ёʻқ; қашшоқ.
Буни ҳайданг, сира қўйманг, Иши савдо-ю харид, Олти кунда ҳаммани Яйдоғ-у яксон қиладир. — Ҳамза