Қидирув

от Ялқовга хос хислат, хатти-ҳаракат; кайфият.

Ялқовликнинг охири хўрлик. — Мақол

Меҳнат кишини боқар, ялқовлик ўтга ёқар. — Мақол

Башорат хола қаршисида уй ишига ялқовлиги билан онасини хуноб қилаётган енгилтак Олимжон эмас, балки оғир табиатли, мўмин бир бола тургандай эди. — А. Мираҳмедов, Кулган чечаклар

сфт. 1. Ишлашни ёқтирмайдиган; ишёқмас; дангаса.

Ялқов ва ғирром ё қўли эгри бўлса, силлиқлик билан ҳайдайман. — Ойбек, Танланган асарлар

Бўлма ялқов, оч кўзингни, орқада қолмоқ уят. Ҳабибий. Улар [болалар] ялқов, йиғлоқи, серуйқу эдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. зоол. Марказий ва Жанубий Америка-да тарқалган, дарахтда яшайдиган, кам ҳаракат кичик сутемизувчи ҳайвон.

Лень горькою обидой кончается.

погов. лень наводит на бедность, полениться, так и хлеба лишиться, ≈ лень — мать всех пороков.

фл. 1. Бирор ишни бажаргиси келмай турмоқ, ялқовлик билан ҳаракат қилмоқ.

[Нури] Худди меҳмонга келган такаббур келиндек, ялқовланиб [ҳовлида] кезди. — Ойбек, Танланган асарлар

Кучук секин бир ҳов билан жим бўлди, ялқовланиб, яна ётди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. айн. Ялқовлашмоқ.

Чунки Махдум мактаб ишида ялқовланиб, Анварга суяниб қолди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Шунинг учун ялқовланиб кетган бу яшшамагур, ов-қатини ҳам олиб келиб бериш керак. — А. Мухтор, Кумуш тола

фл. Бутунлай ялқов бўлиб қолмоқ, ялқовлик касб этмоқ.

Жуда ялқовлашиб кетибсан, оғайни.