fl. 1. Biror ishni bajargisi kelmay turmoq, yalqovlik bilan harakat qilmoq.
[Nuri] Xuddi mehmonga kelgan takabbur kelindek, yalqovlanib [hovlida] kezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Kuchuk sekin bir hov bilan jim boʻldi, yalqovlanib, yana yotdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. ayn. Yalqovlashmoq.
Chunki Maxdum maktab ishida yalqovlanib, Anvarga suyanib qoldi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Shuning uchun yalqovlanib ketgan bu yashshamagur, ov-qatini ham olib kelib berish kerak. — A. Muxtor, Kumush tola