sft.
1.
Kiyim kiymagan, ust-boshsiz, kiyimsiz.
Yalangʻoch goʻdak.
Non qadrini och bilar, Kiyim qadrini — yalangʻoch. — Gazetadan
Fosih afandi, muzga yalangʻoch oʻtirib olganday, seskanib tushdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Uning oyoq yalang, yarim yalangʻoch shoʻx bolalari shovqin-suron bilan oʻynashar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2.
koʻchma
Bargsiz, bargi yoʻq; bargi toʻkilgan.
Suv yoqalab oʻsgan yalangʻoch daraxtlarning butoq-novdalarida sovuq shamol shuvullaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Quyosh novcha teraklarning yalangʻoch novdalarini choʻgʻdek qizartirib, adir orqasiga choʻkdi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
3.
koʻchma
Dov-daraxtsiz, imoratsiz, giyohsiz; yalang.
Yalangʻoch yer yangi choʻmiltirilgan chaqaloqday bugʻlanadi. — P. Qodirov, Uch ildiz
4.
koʻchma
Ustiga biror narsa toʻshalmagan; palossiz.
Nuri oldinroq yurib, sahni yalangʻoch, eni bir boʻyra qadar ayvonga yaqinlashgach katta paxmoq kuchuk oʻrnidan turdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Mendan boshqa odam turmaydi shekilli, karavotlar yalangʻoch, matraslar yigʻishtirilmagan. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
5.
koʻchma
Kiyishga kiyimi yoʻq; ust-boshi xarob; kambagʻal, qashshoq.
Ochman! Yalangʻochman! Xorman! Siz u deb soʻkasiz, bu deb soʻkasiz, bas-da, shuncha xoʻrlaganingiz. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
6.
Qinsiz, gʻilofsiz; qin, gʻilofdan chiqarilgan (baʼzi qurol-yarogʻlar haqida).
Xon Hasanning qilichi qoʻlida yalangʻoch — Hasanxon
Bir qoʻlida yalangʻoch nagan, bir qoʻlida fonar. — Guldasta
