По запросу «yakkalik» — результатов: 49
ot Yakka \olat, yakka boʻlish.
Uvatlarni uvalatib, Yakkalik chekin buzib [jamoa xoʻjaligining] Uchinchi qoʻshi chiqdi. — Gʻ, Gʻulom
sft. 1. ayn. Yagona 1.
Yakka tup oʻrik. Yakka oʻzim kelaman. Yakka bortli kostyum.
Munisxon onaning yakka qizi edi. — S. Zunnunova, Mehnat va turmush
Qishloq tinchligini buzgan bu yakka ot tuyoqlarining taraq-turuqi, taqalarning toshlarga urilishidan chiqqan yalt-yult chaqmoq dam oʻtmay uzoqlashdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Biron qonunni buzsang, jazosini oʻzing yakka tortasan. — A. Qahhor, Oltin yulduz
2. Hech kimsiz; yolgʻiz, kimsasiz.
Zaynab qoldi bechora yakka Na bir sirdosh, nada bir yoʻldosh. — H. Olimjon
Nima boʻlsa ham yakkaman Koʻza kunda emas, kunida sinadi. — Oysuluv
Bir qoyada garillab chaqiradi, Dobili yarqillab, bir odam yakka. — Nurali
3. ayn. Yagona 2.
Ezgulik bobida faqat u yakka, Faqat u barchaga teng va barobar. — A. Oripov
4. Boshqalarga qoʻshilmasdan, oʻzi alohida boʻlgan.
Yakka hunarmand. Yakka dehqon.
Gapning boshi shuki, oʻsha sen pul qistab borganda, u Haydar hojidan ajrab, oʻzi yakka doʻkon ochish harakatida yurgan edi. — A. Qahhor, Sarob
5. koʻm. vzf. kam qoʻll. Faqat.
Yolgʻiz meni oʻyla intizor, Oʻylaringda men yashay yakka. — R. Parfi
ot 1. Nuqul, hamisha; doim.
Bir, koʻngli boʻshgina ayol esa Abdulladan koʻzini uzolmay, yakkash yigʻlardi. — F. Usmonov, Qora niyat
Har bahorga chiqqanda yakkash: Baxtim bormi? deya soʻrayman. — H. Olimjon
2. kam qoʻll. ayn. Yakka 1.
Daryo bir sevgi jomi Oyday husnda yakkash. — S. Akbariy
Seni kim der ilmi tolib, Xaloyiqni oʻylatmasang, Qalam bilan yakkash qolib, Qogʻozingni soʻylatmasang. — B. Boyqobilov
Yakkabagh.
ot Oila-roʻzgʻor ishida asosiy (kasbiy) ishni faqat oʻzi bajaradigan, birgalashadigan kishisi yoʻq.
Yakkaqoʻl kosib.
Jamoadan baʼzi yakkaqoʻl oʻrtahol dehqonlar bu ishga [yoppa kolxozlashishga] avval sovuqqonlik bilan qarab, u qadar qarshilik koʻrsatmagan edilar. — H. Shams, Dushman
sft. 1. Yakka ijro etuvchi (qoʻshiqni); solist.
Yakkaxon ashulachilar tanlovi.
Oʻtib sanʼatda Yusuf Andijoniy, Navoiyning sevikli yakkaxoni. — Habibiy
Shoirlar xorida yakkaxon boʻlib, Baralla yangraydi sening ovozing. — Uygʻun
2. Bir oʻzi, yolgʻiz.
Yakkaxon bedana juftini chorlab pitpilladi. — T. Murod, Qoʻshiq
Quyuq daraxtlar shoxida makon tutgan yakkaxon bulbul biram yoqimli xonish qiladiki ilojsiz toʻxtab, huzur qilib tinglaysan kishi. — R. Rahmonov, Vosil aka
vohidlik Yakkalik, yagonalik.
yakkalik, tanholik, yolg‘izlik одиночество, одинокость
singulyar Birlik, yakkalik holatidagi, bir oʻlchamgacha qisqargan.
1. izolyatsiya; yakkalik; 2. yolg‘izlik 1. изоляция; 2. одиночество
/dɪ'tætʃmənt/ n 1 [U] alohidalik, xolislik, ayrimlik, yakkalik, begonalik, yotlik 2 [C] guruh, bo'lim, otryad
egoizm oʻzlarining gʻarazli manfaatlarini koʻzlab yakkalik va egoizmni zoʻr berib avj oldira berdilar. Gazetadan
Bu ertakda Yuz Muhammad ismli kalning topqirligi va ayyorligi orqali ahmoq joʻralarini aldab, ulardan qutulishi hikoya qilinadi. Uning har bir hiylasi kutilmaga
