ot 1. Biror kimsani sevgan, unga koʻngil qoʻygan kishi; oshiq.
Shu goʻzal qizning xushtori boʻldim, Sanʼatin koʻrib, zavqlarga toʻldim. — A. Poʻlat
Qamarxonga xushtor boʻlganlarning son-sanogʻi yoʻq ekan. — Ertaklar
2. Biror narsa bilan juda qiziqadigan, unga mehr qoʻygan; ishtiyoqmand, orzumand.
Ehtimol, buloqdan chiqayotgan bu tiniq suvning xushtori, kushandasi koʻpdir: bu suv togʻ-u toshni toʻldirib yurgan qushlar, kavak-kandiklarda istiqomat qiladigan jonivorlardan ortmas. — I. Rahim, Chin muhabbat
— Idorada oʻtirib qiladigan ish rayonimizda ham topiladi, — dedi [Moʻmina] gapni shart kesib, — unaqa ishga xushtor boʻlganimda, bu yerga [Mirzachoʻlga] kelib nima qilardim. — H. Nuriy, Lochin bolasi — lochin