Қидирув

kúygeliklik, qızbalıq, shıdamsızlıq.

сфт. 1. Тоқати тоқ; диққат, бўғилган, тажанг.

Икки ҳафтадан бери сув ололмай [мўйсафид] хуноб экан. — Ойбек, Танланган асарлар

[Анвар:] Майли. Мен ҳам тезроқ қайтишим керак. Алимардон ҳам хуноб бўлиб ўтиргандир. — Ў. Ҳошимов, Баҳор қайтмайди

2. кўчма Қийин, оғир, мушкул, сермашаққат, сердиққат.

Хуноб вазифа.

Оламда заргарликдек хуноб иш бўлмас дердим, буларники яна сермашаққат экан. — Ойбек, Навоий

от 1. айн. Хуноб.

Хуноба қилмоқ.

Ўзаро низонинг дард-у марази Тинкамиз қуритди, хуноба қилди, Талашган хонларнинг кек-у ғарази Етди юрт бошига, хароба қилди. — М. Шайхзода

2. от Диққатни оширадиган, сердиққат иш.

— Албатта, асли хунобаси мана шунда, — деди бош қимирлатиб Ўктам. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

от Хафагарчилик, диққатбозликни ифодалайдиган ҳолат; хуноблик.

Эгат очишнинг турган-битгани хунобгарчилик-ку! — Р. Раҳмонов, Чангалзордаги шарпа

от айн. Хунобгарчилик.