sft. 1. Boshqalarga bildirilmaydigan, sir tutiladigan; yashirin, maxfiy.
Ibrohim sulton Qora-ilon qulogʻiga shivirlab, xufiya topshiriqni maʼlum qildi. — Mirmuhsin, Meʼmor
— Amaki, tashqarida gaplashsak boʻlmaydimi? — dedi qiz — Yoʻq, — dedi Joʻra qorovul, — xufiya gap bor. — Yu. Shomansur, Qora marvarid
2. Bildirmasdan buzuqilik qiluvchi; yashirin ravishda fohishalik qiluvchi.
[Mastura:] Mening qoʻlimdan besh yuzga yetib xufiyasi, satangi, akabachchalari chiqdi. — Hamza, Paranji sirlari